Klasyczna wersja tej sałatki to popularny dodatek lub przystawka. Jednak makaronowa sałatka cezar z powodzeniem sprawdzi się w roli pełnoprawnego posiłku. Możesz zabrać ją do pracy lub na piknik, a także zaserwować na imprezie. Jestem pewna, że jeśli zrobisz ją raz, będziesz wracać do tego przepisu

Z czego robi się oryginalną sałatkę cezar?

Zgodnie z najbardziej rozpowszechnioną historią, oryginalna sałatka cezar powstała przypadkiem, gdy pewien kucharz pozbył się niemal wszystkich zapasów ze spiżarni, w efekcie czego musiał improwizować wymyślając coś z niczego. Zmieszał kilka składników, które pozostały mu pod ręką i w rezultacie przygotował sałatkę, która od dziesięcioleci robi furorę na całym świecie i stała się kanonem międzynarodowej kuchni. Ta oryginalna sałatka składa się z sałaty, grzanek i parmezanu, a czasem dodaje się do niej także grillowanego kurczaka.

Jaki makaron najlepiej użyć do tej sałatki?

W przypadku tego przepisu użyłam makaronu fussili, czyli bardziej po swojsku świderków. Ten rodzaj doskonale chwyta sos i zachowuje kształt, dlatego wręcz idealnie nadaje się do różnego rodzaju sałatek makaronowych. Możesz też zastąpić go innym, krótkim makaronem. Bardzo dobrze sprawdzi się rigattoni, penne lub kokardki.

Jak zrobić domowy sos do sałatki cezar?

W sklepach możesz bez trudu znaleźć gotowy sos do sałatki cezar, jednak jeśli poświęcisz 5 minut na przygotowanie tego domowego, z pewnością przekonasz się, że było warto. Wystarczy zmieszać ze sobą musztardę, czosnek i majonez i masz już większość roboty z głowy. Możesz od razu przygotować od razu nieco większą ilość tego sosu, a następnie przez kilka dni przechowywać go w słoiczku w lodówce. Doskonale nada się nie tylko do sałatek, ale również do kanapek i różnego rodzaju mięs.

Jak długo można przechowywać tę sałatkę?

Dobrze jeśli sałatka makaronowa cezar zostanie zjedzona natychmiast lub w przeciągu 24 godzin od przygotowania. Przygotowując ją wcześniej, warto mieć na uwadze, że makaron może nieco rozmięknąć pod wpływem sosu, a przechowywany nieodpowiednio może także obsychać. Jeśli sałatka ma być przechowywana w lodówce, zamknij ją w szczelnym pojemniku, aby nie przesiąknęła zapachami innych potraw.

Przepis: sałatka makaronowa cezar

Składniki: sałatka makaronowa cezar

• 200 g makaronu fussili
• pół główki sałaty lodowej
• 3 kromki chleba
• oliwa z oliwek
• 1 ząbek czosnku
• 1 pierś z kurczaka
• pół łyżeczki papryki
• 2 łyżki soku z cytryny
• pół łyżeczki przyprawy curry
• 100 g boczku w plastrach
• parmezan w płatkach

Sos:

• 2 łyżki majonezu
• 1 łyżka jogurtu naturalnego
• 1 łyżeczka musztardy
• 1 ząbek czosnku przeciśnięty przez praskę
• 1 łyżeczka sosu worcestershire

Jak zrobić: sałatka makaronowa cezar

Makaron ugotuj zgodnie ze wskazówkami na opakowaniu, tak aby był al dente.

Pierś z kurczaka przekrój wzdłuż na 2 kotlety. 2-3 łyżki oliwy z oliwek wymieszaj z sokiem z cytryny, papryką oraz przyprawą curry. Tak przygotowaną marynatą posmaruj kurczaka i odstaw na około 15 minut. Następnie obsmaż go z obu stron na rumiany kolor na mocno rozgrzanej patelni.

Kurczaka odstaw do lekkiego przestygnięcia, a następnie pokrój go w kostkę o boku około 2-3 cm.

Plasterki boczku rozłóż na blaszce do pieczenia wyłożonej papierem do pieczenia. Przykryj je drugim arkuszem papieru i wstaw do piekarnika nagrzanego do 160 stopni. Piecz do momentu aż z boczku wytopi się większość tłuszczu i stanie się rumiany i chrupiący. W zależności od grubości plasterków i ilości tłuszczu może zająć to do kilkunastu minut.

Chleb pokrój w średniej wielkości kostkę. Na patelnię wlej łyżkę oliwy i wrzuć chleb. Podsmażaj do momentu aż pieczywo się mocno zrumieni. Na około pół minuty przed końcem smażenia dodaj na patelnię przeciśnięty przez praskę ząbek czosnku. Dzięki niemu grzanki nabiorą wspaniałego aromatu.

Sałatę lodową poszatkuj z grubsza.

Wszystkie składniki na sos dokładnie ze sobą wymieszaj. W razie potrzeby dopraw go solą i pieprzem.

Do dużej miski wsyp makaron, sałatkę, grzanki, kurczaka oraz boczek pokrojony na mniejsze kawałki. Dodaj płatki parmezanu i sos, a następnie dokładnie wymieszaj. Taka sałatka makaronowa najlepiej smakuje tuż po zrobieniu.

Zobacz też inne przepisy na sałatki

Zobacz też nowe przepisy

• Sałatka z brokułem i sosem tzatziki
• Sałatka makaronowa cezar
• Sałatka z pieczonym kalafiorem
• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec

Artykuł Sałatka makaronowa cezar pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Kto powiedział, że obiad przygotowany w kilka lub kilkanaście minut musi być niezbyt efektowny i średnio smaczny? Mam dziś dla was idealny dowód na to, że wcale tak nie musi być. Zapiekane gnocchi z cukinią robi się właściwie samo, a od ciebie będzie wymagało dosłownie 10 minut uwagi. Całą resztą zajmie się już piekarnik.

Jest to także świetny dowód na to, że zawsze warto mieć w domu opakowanie gotowego gnocchi, które szybciutko można zamienić w doskonałe danie. Co bardzo ważne, przepis ten jest bardzo łatwy do modyfikacji – dorzuć coś, co akurat masz w lodówce lub poeksperymentuj z przyprawami. W ten sposób to danie szybko ci się nie znudzi.

Z czym podać gnocchi?

Podając gnocchi, masz szeroki wachlarz możliwości, aby dostosować je do swojego gustu i preferencji. Możesz serwować je z prostym sosem pomidorowym i świeżymi ziołami dla lekkiego i orzeźwiającego smaku. Jeśli szukasz bardziej wyrafinowanych połączeń, spróbuj podać gnocchi z kremowym sosem gorgonzola i orzechami, które nadadzą mu delikatną nutę pikantności i chrupkości. Innym smakowitym pomysłem jest zestawienie gnocchi z grzybami i pietruszką, tworząc niecodzienne połączenie.

Generalnie możesz połączyć gnocchi niemal z każdym sosem, z którym podajesz makaron. Osobiście uważam jednak, że te zapiekane najlepiej smakują z kremowymi sosami na bazie śmietany lub sera.

Jak zrobić domowe gnocchi?

Gnocchi (wymawiane jako „ńoki”) to rodzaj klasycznego włoskiego kluseczek lub kuleczek, które są przygotowywane głównie z ziemniaków, mąki pszennej i jajka. Istnieje wiele różnych odmian gnocchi, ale najbardziej popularne i powszechnie znane są te przygotowywane z ziemniaków.

Proces przygotowania gnocchi jest stosunkowo prosty. Ziemniaki są ugotowane w osolonej wodzie, a następnie obierane i ugniatane na gładką masę. Następnie do masy ziemniaczanej dodaje się mąkę i jajko, mieszając, aż uzyska się jednolitą i elastyczną konsystencję ciasta. Ciasto jest następnie formowane w wałeczki i krojone na małe kawałki. Gnocchi gotuje się w wrzącej, osolonej wodzie do momentu, gdy wypłyną na powierzchnię – wszystko bardzo podobnie do polskich kopytek.

Gnocchi z cukinią – czy można użyć kupnego?

Skoro robimy obiad dla zabieganych, nie powinniśmy mieć najmniejszych wyrzutów sumienia, że sięgamy po gotowca. Co więcej, zawsze mam w lodówce jedno opakowanie właśnie na takie okazje. Obecnie w sklepach bez trudu znajdziecie dobrej jakości kluseczki o naprawdę dobrym składzie, które z powodzeniem mogą konkurować z tymi domowymi. Wybierzcie takie, które nie zawierają nic poza prostymi dodatkami, a w składzie mają przede wszystkim ziemniaki.

Przepis na gnocchi z cukinią

Składniki na gnocchi z cukinią

• 500 g gnocchi
• 1 średniej wielkości cukinia
• garść pomidorków koktajlowych
• ok. 70 g gorgonzoli
• 200 g śmietanki 30%
• 200 ml wody
• 3 ząbki czosnku
• łyżeczka ziół prowansalskich
• 1 łyżeczka harrisy (ew. chilli w płatkach lub pół łyżeczki ostrej, mielonej papryki)
• sól, pieprz
• 70 g tartej mozzarelli
• natka pietruszki do dekoracji

Jak zrobić gnocchi z cukinią

Rozpocznij od pokrojenia warzyw. Pomidorki umyj i podziel na połówki. Te mniejsze możesz zostawić w całości. Cukinię pokrój w średniej grubości ćwierćplasterki.

Przygotuj naczynie żaroodporne i wsyp do niego po kolei gnocchi, pokrojoną cukinię oraz pomidorki. Postaraj się, aby wszystkie składniki były równomiernie rozłożone w naczyniu.

Następnie rozłóż na wierzchu kawałki gorgonzoli i oprósz całość tartą mozzarellą.

W słoiczku wymieszaj śmietankę, wodę, przyprawy oraz przeciśnięty przez praskę czosnek. Wstrząśnij energicznie słoikiem, aby powstał jednolity sos. Zalej nim gnocchi z cukinią.

Wstaw naczynie do piekarnika nagrzanego do 180 stopni i piecz przez około 20 minut. W tym czasie sos powinien gęstnieć, a wierzch zapiekanki ładnie się zrumienić. Wyjmij z piekarnika i odstaw na około 5 minut, aby całość delikatnie przestygła. Przed podaniem oprósz wierzch drobno posiekaną natką pietruszki.

Zobacz też inne przepisy na obiad

Zobacz też nowe przepisy

• Sałatka z brokułem i sosem tzatziki
• Sałatka makaronowa cezar
• Sałatka z pieczonym kalafiorem
• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec

Artykuł Gnocchi z cukinią pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Ciekawy, smaczny i łatwy w przygotowaniu obiad bez mięsa? Przepis na roladki lasagne ze szpinakiem z pewnością przypadnie ci do gustu i na stałe wpisze się do twojego kulinarnego repertuaru. Oto idealny dowód na to, że kilka niedrogich i prostych składników można bardzo łatwo zamienić w coś naprawdę pysznego.

Czy roladki lasagne ze szpinakiem można przygotować z wyprzedzeniem?

Ten przepis idealnie sprawdzi się dla każdego, kto w porze obiadowej jest zabiegany i nie ma czasu na pełnowymiarowe gotowanie. Te pyszne roladki można przechowywać w lodówce dłuższą chwilę, a dzięki warstwie sosu na wierzchu makaron nie obeschnie. Przygotuj je wieczorem, a przed obiadem po prostu włóż je do piekarnika, aby się zapiekły.

Jaki rodzaj szpinaku użyć w tym przepisie?

Do farszu w roladkach najlepiej nada się rozdrobniony, mrożony szpinak, który jest dostępny w niemal każdym sklepie spożywczym, a dodatkowo bardzo łatwo i równomiernie rozprowadzi się w serze. Oczywiście możesz sięgnąć po świeży szpinak lub ten mrożony w liściach, jednak pamiętaj, że może sprawić ci on nieco więcej problemów w trakcie przygotowań.

Który makaron nada się najlepiej?

Co oczywiste, do przygotowania tego dania będziesz potrzebować makaronu lasagne, jednak jak wiadomo w sklepach znajdziecie go w przynajmniej kilku rodzajach. Świetnym wariantem będzie ten świeży, który pozwoli ci zaoszczędzić nieco czasu na gotowanie makaronu. Oczywiście, bardzo dobrze sprawdzi się także ten suszony.

Najwygodniej będzie zwijać ci długie, kilkudziesięciocentymetrowe płaty lasagne, jednak nie są one dostępne w każdym sklepie. Te mniejsze, też bardzo dobrze się nadadzą, jednak z jego użyciem roladki będą nieco mniejsze.

Czy roladki lasagne ze szpinakiem można mrozić?

Jeśli robisz mniejszą porcję, zrobienie tych roladek nie powinno zająć ci wiele czasu. Wiem jednak, że dla wielu osób formowanie ich może być nieco męczące, zwłaszcza jeśli robimy posiłek na kilka dni lub dla większej grupy osób. Właśnie dlatego mam dla ciebie doskonałą wiadomość: roladki lasagne ze szpinakiem świetnie znoszą mrożenie.

W tym wypadku możesz zamrozić je już po upieczeniu (oczywiście po wcześniejszym wystudzeniu). Dobrym pomysłem będzie również przygotowanie roladek jako domowej mrożonki podobnej do tych, jakie możesz znaleźć w sklepach. Możesz ułożyć i zamrozić je w jednorazowym naczyniu do zapiekania, które w dogodnym, dla ciebie momencie po prostu wrzucisz do piekarnika, po to aby po kilkudziesięciu minutach cieszyć się pysznym obiadem.

Przepis na roladki lasagne ze szpinakiem

Składniki na roladki lasagne ze szpinakiem

• 10 listków makaronu lasagne
• porcja sosu pomidorowego z tego przepisu -klik-
• 200 g riccotty
• 300 g mrożonego szpinaku
• 3 duże ząbki czosnku
• 2 łyżki oliwy
• mała cebula
• sok z połówki cytryny
• łyżeczka skórki otartej z cytryny
• sól, pieprz
• 100 g twardej mozzarelli
• garść liści bazylii

Jak zrobić roladki lasagne ze szpinakiem

Rozpocznij od przygotowania farszu. Cebulę pokrój bardzo drobno, a następnie podsmaż ją na rozgrzanej oliwie, tak aby stała się szklista i miękka. Dodaj do niej rozdrobniony, rozmrożony szpinak oraz przeciśnięty przez praskę czosnek. Podsmażaj około minuty, następnie dodaj riccottę, sok i skórkę z cytryny. Dokładnie wymieszaj na jeszcze ciepłej patelni, zdjętej już z ognia. Dopraw całość solą i pieprzem. Odstaw do przestygnięcia.

W międzyczasie przygotuj sos pomidorowy z tego przepisu. Obgotuj też lekko płaty lasagne, tak aby były na tyle miękkie, aby można było je łatwo zawinąć w rulon.

Mozzarellę zetrzyj na tarce o grubych oczkach.

Przygotuj naczynie żaroodporne i na jego dno wyłóż 3/4 sosu pomidorowego. Rozsmaruj go równomiernie.

Następnie przygotuj właściwe roladki lasagne ze szpinakiem. Na blacie rozłóż płaty makaronu. Na każdym z nich rozsmaruj porcję nadzienia szpinakowego i posyp serem. Każdy płat zwiń w rulon i ułóż na sosie w naczyniu żaroodpornym.

Na wierzchu roladek rozsmaruj pozostały sos oraz oprósz całość dodatkową porcją sera. Na wierzchu ułóż listki bazylii. Roladki lasagne ze szpinakiem wstaw do piekarnika nagrzanego do 180 stopni na ok. 20 minut. Podawaj na ciepło.

Zobacz też inne przepisy na obiad z makaronem:

Zobacz też nowe przepisy

• Sałatka z brokułem i sosem tzatziki
• Sałatka makaronowa cezar
• Sałatka z pieczonym kalafiorem
• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec

Artykuł Roladki lasagne ze szpinakiem pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Każdy fan włoskiej kuchni powinien poznać ten prosty i bajecznie pyszny przepis na makaron z sosem orzechowym. Zawsze kiedy wracam z Włoch przywożę ze sobą przynajmniej kilka opakowań pesto orzechowego ma wyjątkowy smak i doskonale pasuje zarówno do kanapek jak i do makaronów. W końcu postanowiłam odtworzyć je w domu i mogę już zajadać się nim bez obaw, że po kolejną porcję trzeba będzie jechać setki kilometrów.

Skąd pochodzi przepis na makaron z sosem orzechowym?

Spaghetti z pesto z orzechów można zjeść w różnych regionach Włoch, jednak najpopularniejszy jest w okolicach Wenecji i to właśnie stamtąd przywiozłam przepis, który możecie przeczytać poniżej. Idealnie byłoby zjadać go popijając wino i oglądając lagunę. Ale nawet jeśli dysponujecie jedynie widokiem na szare blokowisko, ten makaron poprawi wam humor i pozwoli przenieść się do słonecznych Włoch.

Jaki rodzaj makaronu wybrać do tego przepisu?

Najlepszym wyborem byłoby użycie tradycyjnego, weneckiego makaronu bigoli, który jednak trudno jest dostać w Polsce. Alternatywą dla niego może być buccatini, które jest grubsze od spaghetti i dobrze przywiera do niego sos. Generalnie dobrze będzie sięgnąć w tym wypadku po długi makaron. Jeśli chcesz ambitniej podejść do tematu, możesz przygotować domowy makaron – to świetna zabawa i wbrew pozorom wcale nie jest skomplikowaną operacją.

Jak długo gotować makaron?

Pamiętaj, że rozgotowanie makaronu to jeden z największych grzechów, jaki możesz popełnić przygotowując włoskie dania. Jeżeli robiąc makaron z sosem orzechowym postawisz na domowy, świeży makaron, wystarczy gotować go przez około 4 minuty i powinien być dobry. Suszone makarony gotuj zgodnie z zaleceniami producenta na opakowaniu, tak aby były al dente. Zwykle zajmuje to około 6-8 minut, jednak różne marki mogą mieć w tej kwestii różne zalecenia.

Jak podać makaron z sosem orzechowym?

To nieskomplikowane danie nie wymaga wielu dodatków, a właściwie możesz podać je solo. Jak już wspominałam wcześniej, możesz podać je z kieliszkiem białego, lekkiego wina. Fani serów z pewnością nie pogardzą też dodatkową porcją sera, którą można obsypać wierzch makaronu.

Przepis na makaron z sosem orzechowym

Składniki na makaron z sosem orzechowym

• 400 g makaronu bucatini lub bigoli (zobacz też jak zrobić domowy makaron)
• 160 g orzechów włoskich
• 20 g orzeszków pinii (ewentualnie nerkowców)
• 30 g pieczywa na zakwasie
• 160 ml mleka
• 160 ml śmietanki 30%
• 50 ml oliwy z oliwek
• 40 g parmezanu
• mały ząbek czosnku
• sól, świeżo mielony pieprz

Jak zrobić makaron z sosem orzechowym

Orzechy włoskie wrzuć do wrzątku, a następnie gotuj około 10 minut. Następnie odcedź je i przełóż na papierowy ręcznik. Pocieraj je energicznie, aby zeszła z większości z nich zeszła skórka. Przełóż je do misy blendera i poczekaj aż nieco przestygną. 

Chleb porwij na mniejsze kawałki. Zalej je mlekiem i poczekaj aż nasiąkną. Następnie przełóż chleb i płyn do orzechów. Dodaj także parmezan, orzeszki pinii (lub nerkowce) oraz czosnek. Zmiksuj wszystko na gładką masę, a następnie zacznij powoli dodawać oliwę z oliwek oraz śmietankę. Miksuj jeszcze przez kilka minut, aby uzyskać gładki i jednolity sos. Na samym końcu dopraw go solą i pieprzem. 

Makaron ugotuj al dente – zgodnie z instrukcjami na opakowaniu. Gorący makaron wymieszaj z sosem i natychmiast podawaj.

Zobacz też inne przepisy na makaron

Zobacz też nowe przepisy

• Sałatka z brokułem i sosem tzatziki
• Sałatka makaronowa cezar
• Sałatka z pieczonym kalafiorem
• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec

Artykuł Makaron z sosem orzechowym pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Dzisiaj dopadła mnie ochota na sałatkę. Ale nie taką z wymyślnymi składnikami – nasionami chia czy też krewetkami hodowanymi wyłącznie w jednym regionie świata.

Dopadła mnie ochota na zwykłą sałatkę, taką którą można zjeść np. u cioci na imieninach – z majonezem i w ogóle pełen wypas. Każdy kojarzy ten smak. I właśnie wtedy przypomniało mi się, że mam dla was niepublikowany jeszcze przepis na sałatkę z tortellini i wędzonym kurczakiem. Jest pyszna i zaskakująca! Moja mama bardzo często serwuje ją na różnego rodzaju rodzinnych imprezach – zawsze znika błyskawicznie.

Osoby sceptycznie podchodzące do sałatki warzywnej, która stała się symbolem wszystkich dłuższych świąt oraz imprez rodzinnych, też znajdą w niej coś dla siebie. Niżej opisana sałatka jest luźną wariacją na temat klasyki, która trafi też w gusta osób niebędących fanami kuchni tradycyjnej.

Sałatka z tortellini i wędzonym kurczakiem – przepis

Sałatka z tortellini i wędzonym kurczakiem – składniki:

• Opakowanie tortellini z serem (250 gramów)
• Jedna wędzona pierś z kurczaka
• Pół puszki kukurydzy
• Pół puszki groszku
• Jeden duży, długi ogórek
• Sól, pieprz czarny
• 2-3 łyżki majonezu
• Natka pietruszki i papryka do dekoracji.

Sałatka z tortellini i wędzonym kurczakiem – jak zrobić?

Tortellini zagotuj zgodnie z instrukcjami na opakowaniu. W międzyczasie rozdrobnij pierś z kurczaka, odcedź groszek i kukurydzę oraz pokrój w niedużą kostkę ogórka.

Następnie odcedź tortellini. Makaron jest gotowy, gdy farsz w środku będzie miękki. Wymieszaj go z pozostałymi składnikami, a potem dopraw solą i pieprzem. Dodaj majonez – jego ilość zależy od twoich indywidualnych upodobań.

Sałatka jest gotowa, ale najlepiej smakuje po kliku godzinach spędzonych w chłodnym miejscu, kiedy smaki miały szansę się połączyć.

Zobacz inne przepisy na sałatki i surówki:

Zobacz ostatnie przepisy:

• Sałatka z brokułem i sosem tzatziki
• Sałatka makaronowa cezar
• Sałatka z pieczonym kalafiorem
• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec

Artykuł Sałatka z tortellini i wędzonym kurczakiem pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Wiecie, że przepis na domowy makaron jest niesłychanie prosty? Wielokrotnie spotkałam się z opinią, że wymaga on masy roboty, tymczasem to zaledwie kilka składników i nieco zagniatania. Z jego przygotowaniem poradzisz sobie bez względu na to, czy skończyłeś niejeden kurs kulinarny, czy też dopiero zaczynasz swoją przygodę z gotowaniem.

Z dzieciństwa pamiętam, jak co weekend moja babcia przygotowała długie płaty makaronu, który następnie suszył się na obrusie i był serwowany do niedzielnego obiadu. Warto pielęgnować tę tradycję, nawet jeśli domowy makaron nie będzie podawany do rosołu, a zostanie zamieniony np. w pyszne danie główne.

Jaka mąka na domowy makaron?

Przygotowując domowy makaron, zawsze sięgam po włoską mąkę pszenną typu 00, którą używa się również do zrobienia pizzy. Jest wyjątkowo lekka, ma w sobie dużo glutenu i bardzo drobno zmielona, dzięki czemu makaron wychodzi delikatny i sprężysty. Jest też łatwy do wyrobienia.

Jeśli akurat nie posiadasz mąki typu 00 możesz sięgnąć po inną, drobną mąkę np. taką typu 500 lub 550, którą znajdziesz dosłownie w każdym sklepie.

Jak podać domowy makaron?

Jedną z największych zalet tego przepisu jest jego uniwersalność. Tak przygotowany makaron możecie bowiem podać np. jako danie główne – wówczas kroję go na długie wstążki o grubości około 1-2cm, tworząc tagliatelle lub nieco grubsze papardelle (w zależności od tego, jaki sos serwuję).

Ciasto z tego przepisu doskonale nadaje się również do zrobienia krótkich makaronów, takich jak rurki lub kokardki.

Makaron domowej roboty jest też niezastąpiony do zup. Idealnie pasuje np. do tradycyjnego rosołu. W tej wersji najlepiej sprawdzi się pocięty na naprawdę cieniutkie i dosyć krótkie nitki.

Jak długo gotować domowy makaron?

Świeży makaron, który nie był suszony, nie musi być długo gotowany. Aby był al dente – czyli jeszcze lekko twardawy w samym środku i stawiający opór przy gryzieniu – należy gotować go około 3-4 minut. Wiele w tym wypadku zależy od tego jak grubo jest on rozwałkowany i jaki ma kształt. Nitki ugotują się ekspresowo, z kolei grubsze płaty lub rurki będą wymagać dłuższej chwili.

Jeśli gotujesz suszony makaron, czas gotowania powinien zostać nieco wydłużony, jednak wciąż nie powinien być dłuższy niż 7-8 minut.

Jak suszyć domowy makaron?

Aby przechować makaron dłużej, dobrze jest go wysuszyć. W tym wypadku należy ułożyć go na tacy lub blaszce i odczekać minimum 24 godziny. Pamiętaj, że makaron powinien tworzyć niezbyt grubą, równomierną warstwę.

Aby nie skleił się w czasie suszenia, dobrze jest obsypać go dodatkową porcją mąki. Do suszenia wybierz suche, przewiewne miejsce, gdzie nie ma wilgoci i nie skrapla się para wodna znad gotujących się garnków.

Jak przechowywać domowy makaron?

Dobrze wysuszony makaron możesz przechowywać przez długi czas. W tym celu najlepiej sprawdzą się szczelnie zamykane słoje lub puszki. Możesz również przełożyć wstążki do dużej, papierowej torebki, która ułatwi cyrkulację powietrza.

Przepis na domowy włoski makaron

Składniki na domowy włoski makaron

• 400 mąki typu 00 + dodatkowo do podsypania
• 5 dużych jajek
• duża szczypta soli

Jak zrobić domowy włoski makaron

Na stolnicy usyp kopczyk z mąki, a następnie w jego środku zrób wgłębienie, tworząc coś w rodzaju wulkanu. Jajka wbij do miseczki, lekko ubij je przy pomocy widelca, a następnie wlej je w zagłębienie w mące.

Ostrożnie zacznij wyrabiać ciasto, tak aby powstała jednolita masa. Postaraj się zebrać ze stolnicy wszystkie kawałki i całą mąkę.

Uformuj kulkę i zacznij energicznie zagniatać ciasto przez około 10-15 minut. W tym czasie powinno stać się znacznie bardziej elastyczne i delikatne. Wyrabianie ciasta jest kluczowym elementem, dlatego warto poświęcić mu trochę czasu i energii.

Ponownie uformuj kulkę, owiń ją folią spożywczą, a następnie pozostaw aby odpoczęła przez minimum 30 minut.

Po tym jak ciasto odpocznie, podziel je na 4 porcje, a następnie każdą z nich rozwałkuj na cienki płat. W tym celu najlepiej jest użyć specjalnej wałkownicy, przechodząc po kolei przez wszystkie grubości aż do najcieńszej. Obsyp ciasto obficie mąką, a następnie pokrój je przy pomocy noża na cienkie paski. Możesz też użyć maszynki do makaronu. W razie potrzeby obsyp gotowy makaron dodatkową porcją mąki. Uformuj gniazdka i pozostaw je do wyschnięcia lub natychmiast ugotuj.

Zobacz tez inne przepisy na makarony

Zobacz też nowe przepisy

• Sałatka z brokułem i sosem tzatziki
• Sałatka makaronowa cezar
• Sałatka z pieczonym kalafiorem
• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec

Artykuł Domowy makaron pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Jeśli do tej pory makaron cacio e pepe nie gościł na twoim stole, musisz szybko nadrobić zaległości. Jest bajecznie pyszny i do tego niewiarygodnie prosty. Jeżeli na przygotowanie obiadu nie masz więcej niż 10 minut, to zdecydowanie powinien być twój typ.

Gorący makaron i bogaty, kremowy sos przełamany ostrością pieprzu to wręcz książkowa definicja comfort foodu. Obiecuję – cokolwiek by się nie działo, miseczka tego makaronu będzie najlepszym co przydarzy ci się w ciągu dnia.

Czym jest makaron cacio e pepe?

Jeśli lubisz szybkie i nieskomplikowane obiady, cacio e pepe to propozycja w sam raz dla ciebie. W gruncie rzeczy to czysta pochwała prostoty, w najlepszym, włoskim wydaniu. Bierzesz kilka niepozornych składników i zamieniasz je w nieprzeciętnie pyszne danie.

Właściwie już sama nazwa tej potrawy może posłużyć za listę składników. „Cacio” oznacza ser, a z kolei „pepe” to nic innego jak pieprz. Przygotowane według wskazówek z poniższego przepisu zamienią się w kremowy i aksamitny sos, idealnie otulający makaron. To idealny dowód na to, że czasem do szczęścia potrzeba naprawdę niewiele.

Jaki ser wybrać na makaron cacio e pepe?

W przypadku tak prostych dań jak cacio e pepe, gdy do przygotowania potrzebujesz zaledwie kilku składników, ich jakoś jest zdecydowanie najważniejsza. Tym razem bezapelacyjnie najważniejszy jest ser, ponieważ to stanowi podstawę sosu i w 90% odpowiada za smak i konsystencję dania. Właśnie z tego względu nie może to być jakikolwiek rodzaj.

Jeśli zapytacie Włocha, jaki ser dodać do cacio e pepe, bez wahania odpowie, że pecorino romano czyli dojrzewający ser owczy o głębokim i lekko orzechowym smaku. Rozpuszczając się tworzy kremową emulsję, która delikatnie otula makaron. Właśnie z tego względu warto nieco się wysilić i poszukać w sklepie pecorino. Ewentualnie można zmieszać go w różnych proporcjach z parmezanem lub grana padano, jednak w tym przypadku efekt już nie będzie taki sam.

Jaki makaron do cacio e pepe wybrać?

Do przygotowania tego dania potrzebny ci będzie długi i cienki makaron typu spaghetti. Osobiście wolę jednak nieco grubszy makaron, który idealnie chłonie sos czyli np. bucattini, tonarelli lub spaghettoni.

Pamiętaj, że makaron jeszcze chwilę się gotuje na patelni razem z sosem, dlatego w momencie odcedzania nie powinien być idealnie ugotowany. Dlatego odcedź go jeszcze na kilka chwil przed tym zanim będzie al dente. To kwestia wyczucia, dlatego z pewnością wraz w prawą uda ci się wyłapać idealny moment.

Pieprz: na co zwracać uwagę robiąc makaron cacio e pepe?

Robiąc cacio e pepe zapomnij o użyciu zmielonego pieprzu z torebki – nie ma on takiego aromatu i w żaden sposób nie da się go porównać ze świeżo mielonym pieprzem. Ten drugi ma znacznie bogatszy i wręcz owocowy zapach, który przenika całą potrawę, jednocześnie nadając jej pikanterii.

Aby osiągnąć jeszcze lepszy efekt, wrzuć ziarenka pieprzu na suchą patelnię i upraż je przez kilka chwil do momentu aż zaczną intensywnie pachnieć. To zajmująca kilka minut drobnostka, która daje niesamowity efekt i robi wielką różnicę.

Przepis na makaron cacio e pepe

Składniki na makaron cacio e pepe

• ok. 300 g bucatini (lub innego, długiego makaronu np. spaghetti) 
• 200 g pecorino romano 
• 3 łyżki masła 
• 2 łyżki świeżo zmielonego pieprzu 

Jak zrobić makaron cacio e pepe

Makaron ugotuj al dente, zgodnie z instrukcjami na opakowaniu. Przed odcedzeniem go, odlej ok. 150 ml wody, w której gotował się makaron. 

W międzyczasie zetrzyj ser na tarce o drobnych oczkach. 

Na dużej patelni rozpuść masło i pozwól, aby się lekko zbrązowiło, następnie dodaj do niego grubo zmielony pieprz, a po kilkudziesięciu sekundach wodę spod makaronu. Teraz możesz zdjąć patelnię z ognia i wrzucić na nią jeszcze ciepły makaron i oba rodzaje sera.

Całość dokładnie wymieszaj, a w ciągu kilku minut ser i woda powinny zamienić się w aksamitny sos. Natychmiast podawaj, posypując makaron dodatkową porcją sera oraz świeżo zmielonego pieprzu.

Zobacz też inne przepisy na makarony

Zobacz też nowe przepisy

• Sałatka z brokułem i sosem tzatziki
• Sałatka makaronowa cezar
• Sałatka z pieczonym kalafiorem
• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec

Artykuł Makaron cacio e pepe pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Jeśli tak jak ja uwielbiasz pierogi, ale też lubisz nieoczywiste połączenia smaków, pierogi z serem pleśniowym i gruszką są stworzone dla ciebie.

Nie zrozumcie mnie źle – uwielbiaj ruskie, z kapusta i grzybami, te z serem lub mięsem. Klasyka jest ponadczasowa i bardzo chętnie do niej powracam. Nie zmienia to jednak faktu, że uwielbiam eksperymentować. Tym razem sięgnęłam po sprawdzone trio – ser pleśniowy, gruszki i orzechy. Ten zestaw jeszcze nigdy mnie nie zawiódł – bez względu na to czy mówimy o szybkich przekąskach na imprezę, sałatkach czy też tostach śniadaniowych. Zawsze sprawdza się idealnie i także w pierogach wypadł rewelacyjnie.

Jak zrobić ciasto na pierogi z serem pleśniowym?

W przypadku pierogów ciasto ma ogromne znaczenie. Powinno być delikatne, nie za twarde ani nie za grube. Nie może być tez zbyt cienkie, ponieważ w takim przypadku możne bardzo łatwo się rozerwać w trakcie gotowania lub sklejania. Poza tym za cienkie ciasto będzie tez miało problem z utrzymaniem farszu, dlatego nie należy się za bardzo rozpędzać w czasie wałkowania.

Osobiście już od lat korzystam z tego samego przepisu na ciasto na pierogi, który udaje się za każdym razem. Sekretem są proporcje oraz wykorzystanie gorącej wody, która umożliwi wytworzenie się glutenu, a tym samym sprawie, że ciasto będzie bardzo elastyczne i mięciutkie. Z resztą przekonajcie się sami, innego przepisu już nie będziecie potrzebować.

Jaka mąka na pierogi?

Przygotowując pierogi wiele osób zastanawia się nad wyborem mąki. Na szczęście nie trzeba tutaj żadnej szczególnej filozofii, ponieważ rodzaj który będzie potrzebny do ich zrobienia znajdziesz w niemal każdym (nawet najmniejszym i nieszczególnie dobrze zaopatrzonym) sklepie.

Na pierogi najlepiej nadaje się mąka typów od 500 do 650. Dzięki niej ciasto będzie delikatne i gładkie. Pamiętaj jednak, aby przesiać mąkę przez sitko, co pozwoli ja napowietrzyć i uniknąć grudek w cieście.

Jak lepić pierogi?

Jeśli chodzi o lepienie pierogów chyba każdy ma swoją własną technikę, która sprawdza się najlepiej. W poniższym przepisie wybrałam metodę, która będzie wręcz idealna dla początkujących – wystarczą dwa krążki z ciasta, których brzegi należy następnie dokładnie ze sobą skleić.

Można również wybrać inne sposoby – delikatne szczypanie półksiężyców z ciasta, zawijanie brzegów na kciuku lub formowanie czegoś w rodzaju kłoska. Możesz też uformować pierożki przypominające uszka wigilijne – chociaż mogą być od nich większe. W tym celu sklej pierogi w półkola, a następnie sklej ze sobą oba brzegi, aby utworzyły charakterystyczny kształt uszek (lub jak kto woli tortellini).

Ile gotować pierogi z serem pleśniowym?

Jeśli gotujesz świeżo zrobione pierogi, ich gotowanie nie powinno trwać więcej niż 4 minuty – tylko tyle wystarczy, aby ciasto się ugotowało, farsz podgrzał, a ser delikatnie rozpuścił. Jeżeli pierogi zdążyły obeschnąć, będą potrzebować dodatkowej minuty.

Najwięcej czasu będą potrzebować zamrożone pierogi, które dodatkowo muszą rozmrozić się we wrzątku (weź pod uwagę, że obniżą temperaturę wody). W tym wypadku gotuj je około 4-5 minut od momentu aż wypłyną na powierzchnię wody.

Gotując pierogi, pamiętaj aby woda nie bulgotała zbyt mocno ponieważ w ten sposób mogą się rozlepić i cała twoja praca pójdzie na marne. Kiedy woda zawrze, zmniejsz ogień na tyle, aby temperatura tylko się utrzymywała, a woda lekko „pykała”.

Czy pierogi z serem pleśniowym można mrozić?

Jak możesz domyślić się z powyższego akapitu, pierogi z serem pleśniowym doskonale nadają się do mrożenia. Ważnym jest, aby najpierw zamrozić je rozłożone na tacce, tak aby się nie dotykały. Dopiero kiedy zamarzną, możesz przełożyć je do worka odpornego na niskie temperatury lub zamykanego pojemnika.

Postaraj się przechowywać zamrożone pierogi tak, aby nic ich nie ugniatało. W ten sposób zmniejszasz ryzyko połamania ich, a tym samym wypłynięcia farszu w trakcie gotowania.

Przepis na pierogi z serem pleśniowym i gruszką

Składniki na pierogi z serem pleśniowym i gruszką

• 1 porcja ciasta na pierogi z tego przepisu – kliknij

Nadzienie:

• 200 g sera pleśniowego (np. rokpol)
• 2 średniej wielkości gruszki
• 1 łyżka śmietany 18%
• sól
• świeżo mielony pieprz

Przybranie:

• 100 g orzechów włoskich
• 150 g masła
• natka pietruszki

Jak zrobić pierogi z serem pleśniowym i gruszką?

Przygotowanie pierogów rozpocznij od zrobienia farszu. W miseczce rozgnieć widelcem ser pleśniowy razem ze śmietaną. Następnie zetrzyj na tarce o grubych oczkach gruszki, dodaj je do sera i dokładnie wymieszaj. Dopraw solą i pieprzem. Gdyby masa była zbyt gęsta, dodaj nieco więcej śmietany, jednak pamiętaj, że farsz nie może być płynny.

Ciasto na pierogi przygotuj zgodnie z tym przepisem kliknij.

Rozwałkuj je na grubość około 5 mm. Przy pomocy szklanki wykrój z ciasta kółka, resztę ponownie rozwałkuj i postępuj tak do momentu skończenia ciasta. Ciasto trzymaj pod przykryciem, aby nie obeschło.

Na kółko z ciasta wyłóż porcję farszu. Przykryj go drugim kółkiem i dokładnie sklej ze sobą brzegi ściskając je dookoła farszu.

Pierogi wkładaj do wrzątku i gotuj około 3-4 minut od momentu aż wypłyną na powierzchnię. Pamiętaj, aby nie wkładać do garnka zbyt wielu pierogów na raz.

W międzyczasie posiekaj drobno orzechy i upraż je na suchej patelni, tak aby się lekko zrumieniły. Następnie dodaj do nich masło i drobno posiekaną natkę pietruszki. Gdy masło się rozpuści, tak przygotowaną okrasą polej pierogi. Podawaj natychmiast.

Zobacz też inne przepisy na pierogi i kluski

Zobacz też nowe przepisy

• Sałatka z brokułem i sosem tzatziki
• Sałatka makaronowa cezar
• Sałatka z pieczonym kalafiorem
• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec

Artykuł Pierogi z serem pleśniowym i gruszką pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Bardzo łatwy do zrobienia, sezonowy i wyjątkowo smaczny – gwarantuję wam, że ten sos kurkowy z pewnością nie raz będzie gościć na waszych stołach. Wystarczy kilka prostych składników, parę minut spędzonych w kuchni, a otrzymacie wyśmienity sos, który doskonale sprawdzi się w roli dodatku zarówno do dań mięsnych jaki i tych wegetariańskich.

Jak wyczyścić kurki?

W blaszkach kurek bardzo często znajduje się sporo piachu oraz innych leśnych zanieczyszczeń. Jeśli chcesz zrobić smaczny sos kurkowy lub w ogóle jakąkolwiek inną potrawę z kurek musisz je naprawdę dobrze wyczyścić. Jeśli tak się nie stanie, może się okazać, że cała potrawa będzie nadawać się do kosza, bo w czasie jedzenia będziesz czuć jedynie chrzęszczący piach.

Niestety, ze względu na ich budowę wyczyszczenie kurek może nastręczać sporo kłopotów (sami wiecie – blaszki, lejkowaty kapelusz itd.) na szczęście jest kilka sposobów, aby dosyć łatwo poradzić sobie z tym zadaniem. Przede wszystkim warto wstępnie oczyścić je przy pomocy pędzelka wymiatając delikatnie piach z wszystkich zagłębień. Metoda ta sprawdzi się jeśli macie trochę czasu, sporo cierpliwości oraz niezbyt dużą liczbę grzybów do oczyszczenia.

A co w przypadku większej ilości kurek? Jedną z moich ulubionych metod jest ta, którą kilka lat temu podpatrzyłam u mojej znajomej. Kurki należy zasypać sporą ilością mąki (np. ziemniaczanej lub pszennej) a następnie dokładnie je w niej obtoczyć, tak aby mąka pokryła cienką warstwą wszystkie zakamarki grzybów. Następnie należy zalać grzyby letnią wodą energicznie mieszając przez około minutę lub dwie. W tym czasie mąka powinna zostać całkowicie spłukana. Wylej wodę, kurki ponownie zalej je świeżą wodą, dokładnie wypłucz i szybko przełóż na płócienny lub papierowy ręcznik, aby je osuszyć.

Po tym zabiegu nie powinieneś już obawiać się piachu w grzybach.

Czy do sosu można użyć mrożonych kurek?

Sezon na kurki jest stosunkowo krótki, dlatego warto go maksymalnie wykorzystać. Nie oznacza to jednak, że smakiem tych pysznych grzybów możesz cieszyć się wyłącznie przez kilka letnich miesięcy. Aby przygotować ten pyszny sos kurkowy, możesz sięgnąć także po grzyby mrożone.

Oczywiście najlepszym rozwiązaniem będzie samodzielne zamrożenie kurek. W tym celu należy równomiernie rozłożyć oczyszczone grzyby na tacce, wstępnie zamrozić, a dopiero później przełożyć je do torebki lub pojemnika. Jeśli nie masz takich zapasów, poszukaj kurek w sklepowych zamrażarkach – coraz łatwiej je tam znaleźć.

Czym doprawić sos kurkowy?

Doprawiając sos warto zachować umiar, aby nie przyćmić stosunkowo delikatnego smaku grzybów. Warto dorzucić do nich ulubione zioła – moim pierwszym wyborem jest zawsze natka pietruszki, która doskonale komponuje się z kurkami. Ciekawym dodatkiem będzie również rozmaryn, którego charakterystyczny aromat świetnie dopełni całości.

Przygotowując potrawy z grzybami nigdy nie zapominaj o pieprzu – grzyby go uwielbiają, dlatego można dodać go dosyć hojnie. Jeśli tylko masz taką możliwość, sięgnij po ten świeżo mielony, który ma znacznie intensywniejszy i ciekawszy aromat niż ten sproszkowany.

Czy sos kurkowy można mrozić?

Ponieważ do przygotowania tego sosu używa się śmietany, mrożenie go nie jest zbyt dobrym pomysłem. Po rozmrożeniu sos może się brzydko rozwarstwić, więc lepiej oszczędzić sobie kłopotu.

Jeśli chcesz przygotować sos kurkowy z wyprzedzeniem, znacznie lepszym rozwiązaniem będzie zamrożenie samej bazy grzybowej z cebulą, do której dodasz śmietanę dopiero w na samym końcu.

Z czym podać sos kurkowy?

Tak na dobra sprawę ten prosty sos kurkowy jest bardzo uniwersalny i doskonale uzupełni całą masę dań. Świetnie sprawdzi się w roli dodatku do różnego rodzaju mięs (np. kurczak, indyk, schab lub polędwiczki wieprzowe). Możesz również podać go z makaronem lub podsmażonymi na maśle kopytkami. Za każdym razem otrzymasz doskonałe danie.

Przepis na sos kurkowy

Składniki na sos kurkowy

• 400 g kurek
• 125 ml śmietanki 30%
• 1 duża cebula
• masło – 2 łyżki
• 4 ząbki czosnku
• olej – 2 łyżki
• Pęczek natki pietruszki
• sok z cytryny – 2 łyżki
• Sól, świeżo mielony pieprz

Jak zrobić sos kurkowy?

Cebulę drobno posiekaj, czosnek przeciśnij przez praskę. Kurki oczyść przy pomocy pędzelka, opłucz szybko pod bieżącą wodą (najlepiej na sitku), a następnie pokrój na dosyć duże kawałki.

Na patelni rozpuść masło z dodatkiem oleju. Dodaj do nich cebulę i duś na małym ogniu do momentu aż cebula zmięknie, stanie się szklista i lekko się zezłoci. Następnie dodaj do niej czosnek oraz pokrojone kurki. Całość podsmażaj około 8 minut.

Do grzybów dodaj sok z cytryny, sól, sporą ilość świeżo zmielonego pieprzu, śmietankę oraz natkę z pietruszki. Dokładnie wymieszaj i gotuj jeszcze przez około 3-4 minuty, aby sos zgęstniał.

Sos kurkowy jest doskonałym dodatkiem do kopytek, klusek śląskich, mięsa lub makaronu. Możesz też wykorzystać go do zrobienia pizzy lub zapiekanek.

Zobacz też inne przepisy na sosy i dipy

Zobacz też nowe przepisy

• Sałatka z brokułem i sosem tzatziki
• Sałatka makaronowa cezar
• Sałatka z pieczonym kalafiorem
• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec

Artykuł Sos kurkowy pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Jeśli szukasz sałatki bez majonezu, to sałatka z tortellini i awokado z pewnością przypadnie ci do gustu. Jej przygotowanie zajmuje dosłownie kilkanaście minut, a cała praca ogranicza się do pokrojenia paru składników i zmieszania ich ze sobą.

Za sprawą tortellini i awokado sałatka jest wyjątkowo sycąca dlatego będzie wręcz idealnie sprawdzać się w roli lekkiego obiadu lub przekąski. Z doświadczenia wiem również, że zwykle bardzo smakuje gościom, dlatego możecie bez obaw podawać ją na różnego rodzaju przyjęciach, jako alternatywę dla tradycyjnych (i dosyć ciężkich) sałatek z majonezem takich jak jarzynowa lub królewska.

Sałatka z tortellini i awokado będzie też świetnym dodatkiem do dań z grilla. U mnie była też przebojem na wielkanocnym stole, jako idealne uzupełnienie tradycyjnych przekąsek świątecznych takich jak faszerowane jajka lub roladki z szynki.

Jakie tortellini najlepiej nadaje się do sałatki?

Niewielkie pierożki tortellini są prawdziwymi gwiazdami tej sałatki, tak więc powinny być naprawdę smaczne i dobrej jakości. Oczywiście, nie musisz spędzać całego popołudnia na zagniataniu ciasta i lepieniu maleńkich pierożków. Bez najmniejszych wyrzutów sumienia możesz sięgnąć po gotowe tortellini, które można dostać niemal w każdym sklepie. Kupno takich, które mają przyzwoity skład nie powinno nastręczać jakichkolwiek kłopotów.

Zwykle do wyboru będziesz mieć dwa rodzaje tortellini: świeże lub suszone. W przypadku tego przepisu użyłam tych pierwszych, które moim zdaniem znacznie lepiej tutaj pasują. Jeśli jednak nie możesz dostać tych świeżych, możesz zastąpić je suszonymi.

Tym razem wybrałam pierożki z nadzieniem serowym, które jest bardzo delikatne i nie zdominuje innych składników sałatki. Dobrze sprawdzi się również farsz szpinakowy. Nieszczególnie pasuje mi tu nadzienie grzybowe lub mięsne, jeśli jednak nie znajdziesz innych, możesz je wybrać.

Z jakim wyprzedzeniem może zostać zrobiona sałatka z tortellini i awokado?

To jedna z tych sałatek, których raczej nie powinno się przygotowywać ze zbyt dużym wyprzedzeniem. Delikatne liście sałaty szybko zwiędną, jeśli zostaną zbyt szybko zalane dressingiem. Tak samo zbyt wcześnie pokrojone i nie skropione cytryną awokado momentalnie ściemnieje. Dodatkowo, stojące zbyt długo tortellini może obeschnąć. Z tego względu sałatka z tortellini i awokado powinna być przygotowywana na kilka minut przed podaniem. Właśnie wtedy będzie najlepsza.

Jaki sos najlepiej pasuje do sałatki z tortellini i awokado?

W poniższym przepisie wykorzystałam jeden z prostszych i smaczniejszych dressingów sałatkowych na bazie miodu, musztardy i octu balsamicznego. Oczywiście, nic nie stoi na przeszkodzie, aby nieco poeksperymentować z sosem, który zdecydowanie może odmienić charakter sałatki.

Ciekawym dodatkiem do dressingu może okazać się chociażby masło orzechowe, tahini lub sok pomarańczowy. Kiedyś zrobiłam też tę sałatkę wykorzystując dressing zielonej bogini.

Możesz też pokusić się o przygotowanie lekkiego sosu ziołowo-jogurtowego, przypominającego słynny, amerykański sos ranczerski. Efekt za każdym razem powinien być świetny.

Przepis: sałatka z tortellini i awokado

Składniki: Sałatka z tortellini i awokado

• 250 g tortellini z nadzieniem serowym
• 2 duże garści rukoli
• 1 awokado
• 4-5 suszonych pomidorów
• 10 pomidorków koktajlowych
• pół czerwonej cebuli
• 2 łyżki kiełków (np. kiełków jarmużu)

Dressing:

• łyżka miodu
• łyżeczka musztardy
• 2 łyżki oliwy z oliwek
• łyżka wody
• łyżeczka octu balsamicznego

Sałatka z tortellini i awokado – jak zrobić?

Tortellini ugotuj zgodnie z instrukcją na opakowaniu, a następnie przelej je chłodną wodą, aby nieco ostygło.

Pomidory pokrój w grube plastry, a suszone pomidory w paseczki. Awokado obierz ze skórki i pokrój w półplasterki. Tak samo pokrój cebulę.

Składniki na dressing włóż do słoiczka. Wstrząśnij przez kilkadziesiąt sekund, tak aby powstał jednolity sos.

Wszystkie składniki sałatki wrzuć do miski. Polej dressingiem, wymieszaj i natychmiast podawaj.

Zobacz też inne przepisy na sałatki

Zobacz też nowe przepisy

• Sałatka z brokułem i sosem tzatziki
• Sałatka makaronowa cezar
• Sałatka z pieczonym kalafiorem
• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec

Artykuł Sałatka z tortellini i awokado pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Sos marinara to jeden z najsmaczniejszych i najprostszych włoskich sosów pomidorowych. Jeden z tych przepisów, który po prostu trzeba znać, bo może nas uratować w wielu podbramkowych sytuacjach. Warto mieć go w kuchni, bo stąd już tylko krok do smacznego i sycącego obiadu.

Jeśli nazwa „sos marinara” kojarzy wam się się z marynarzami, wasze myśli podążają w bardzo dobrym kierunku. Sos zawdzięcza swoją nazwę włoskim żeglarzom, którzy zabierali go ze sobą w długie podróże. Wszystko dlatego, że bardzo długo zachowywał świeżość, a dodatkowo był świetnym źródłem witaminy C, która chroniła marynarzy przed różnego rodzaju chorobami w trakcie rejsów.

Obecnie marinara jest jednym z najpopularniejszych sosów świata, który możecie wykorzystać do zrobienia mnóstwa pysznych dań.

Jakie pomidory najlepiej nadają się na sos?

Ponieważ do przygotowania sosu potrzeba zaledwie kilku składników, warto zadbać, aby był jak najlepszej jakości. Podstawą są oczywiście pomidory – jeśli one będą niesmaczne, cały sos nie będzie zbyt smaczny. W sezonie możesz użyć świeżych pomidorów, jednak to wydłuży nieco czas gotowania. Poza sezonem, do zrobienia tego sosu możesz też użyć pomidorów z puszki. Są zbierane w optymalnym momencie, więc wyjdzie z nich równie smaczny sos.

Idealnie nadadzą się do tego pomidory odmiany san marzano. Bardzo dobrze sprawdzą się również bawole serca lub malinowe. Pomidory powinny być jak najbardziej aromatyczne i soczyste. Idealnie jeśli mogły dojrzewać w słońcu, dzięki czemu stają się jeszcze lepsze. Pamiętaj, aby pomidorów nigdy nie przechowywać w lodówce, ponieważ wówczas stracą cały smak.

Jak można wykorzystać sos marinara?

Ten prosty sos pomidorowy fantastycznie nadaje się jako dodatek do makaronu lub baza do pizzy. Możecie również dodać go do różnego rodzaju zapiekanek, kanapek lub dań z ryżem.

Sos marinara jest też doskonałą bazą do zrobienia innych sosów. Dodając do niego przyprawy i różnego rodzaju dodatki można całkowicie odmienić jego smak, zamieniając go w sos grecki, azjatycki, węgierski lub hiszpański.

Jak przechowywać sos marinara?

W sezonie pomidorowym warto zrobić większą ilość tego sosu, a następnie poporcjować go, tak aby zawsze był pod ręką. Można potraktować go dokładnie tak samo jak wszystkie inne przetwory – przełożyć do wyparzonych słoiczków, a następnie zawekować.

W tej postaci sos marinara można spokojnie przechowywać w spiżarni przez kilka miesięcy. Dobrze jeśli będzie to ciemne miejsce, ponieważ wówczas istnieje mniejsze prawdopodobieństwo, ze straci kolor.

Czy sos pomidorowy można mrozić?

Jak najbardziej! Wystarczy, że wystudzony sos przełożysz do woreczków do mrożenia i już możesz wkładać go do zamrażalki. Dobrze jest od razu go poporcjować, tak aby w razie potrzeby sięgnąć po dokładnie taką ilość jakiej potrzebujesz.

Przepis na sos marinara

Składniki na sos marinara

• 2 puszki pomidorów lub 1 kg świeżych (w sezonie)
• 1 cebula
• 3-4 ząbki czosnku 
• 1 łyżeczka oregano
• sól, pieprz
• garść listków bazylii
• 3 łyżki oliwy z oliwek

Jak zrobić sos marinara

Na patelni rozgrzej oliwę z oliwek. Podsmaż posiekaną w drobną kostkę cebulę, do momentu aż zmięknie i delikatnie się zrumieni. 

Następnie dodaj na patelnię czosnek pokrojone w plasterki. Po około minucie dodaj pomidory, sól i świeżo mielony pieprz oraz oregano. Całość doprowadź do wrzenia, a następnie gotuj pod przykryciem na małym ogniu przez około 25 minut. Jeśli używasz świeżych pomidorów, czas ten może się wydłużyć, w zależności od tego, jak dużo soku mają.

Mieszaj od czasu do czasu i delikatnie rozgniatając pomidory. Sos powinien być gęsty, więc w razie potrzeby możesz gotować go nieco dłużej. Na 10 minut przed końcem gotowania dodaj posiekaną bazylię. 

Tak przygotowany sos idealnie sprawdzi się w roli sosu do pizzy lub makaronu. Możesz też go zawekować lub zamrozić, aby wykorzystać w przyszłości. 

Zobacz też inne przepisy na sosy:

Zobacz też najnowsze przepisy:

• Sałatka z brokułem i sosem tzatziki
• Sałatka makaronowa cezar
• Sałatka z pieczonym kalafiorem
• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec

Artykuł Sos marinara pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

W temacie szybkich i sycących obiadów nic nie pobije makaronu. Zwykle nie trzeba szczególnie się wysilać, aby zamienić go w naprawdę pyszne danie.

Właśnie z tego powodu namiętnie kolekcjonuję i testuję wszystkie możliwie przepisy z makaronem w roli głównej.

Dziś postanowiłam sięgnąć po klasyk wprost z Sycylii. Pasta alla norma będzie idealną propozycją dla miłośników bakłażanów. W oryginalnej wersji włoskie babcie wykorzystując bakłażany smażone na głębokim tłuszczu, ale tym razem postanowiłam zaoszczędzić nam nieco kalorii. Żeby zrobić moją normę, użyłam bakłażanów smażonych dosyć szybko na patelni – wystarczy, aby zrumieniły się z obu stron. Możesz też upiec je w piekarniku, skrapiając je wcześniej niedużą ilością oliwy.

Cała reszta składników to już pochwała prostoty. Zioła, banalny sos pomidorowy no i makaron. Ja wybrałam moje ulubione rigatoni, ale dobrze nada się też np. penne lub papardelle.

Warto też zwrócić uwagę na ser. Sycylijczycy pewnie powiedzą, że w tym wypadku rację bytu ma ricotta salta, ale wiem, że jest ona wyjątkowo trudna do zdobycia w naszym kraju. W związku z tym możesz zastąpić go dowolnym serem owczym. Ja postawiłam na przepyszne pecorino.

Przepis na pasta alla norma – makaron z bakłażanem

Składniki na pasta alla norma – makaron z bakłażanem

• 300 g makaronu rigatoni
• 1 duży bakłażan
• 3 ząbki czosnku 
• puszka krojonych pomidorów 
• 2 łyżki przecieru pomidorowego 
• 1 cebula
• Gałązka świeżego rozmarynu
• Sól, pieprz
• Garść świeżej bazylii
• 3-4 łyżki oliwy z oliwek
• 80 g sera pecorino

Jak zrobić pasta alla norma – makaron z bakłażanem

Bakłażana pokrój w półplasterki o grubości około 0,5 cm. Rozłóż je na desce, oprósz solą i odczekaj kilkanaście minut, aby na powierzchni bakłażana pojawiły się kropelki wody. Zbierz jej nadmiar przy pomocy papierowego ręcznika. Następnie skrop bakłażany oliwą z oliwek i smaż partiami na rozgrzanej patelni z obu stron na złoty kolor. 

Kiedy bakłażany się podsmażą, przełóż je do miseczki. Na patelnię wlej 2 łyżki oliwy i podsmaż drobno posiekaną cebulę i całą gałązkę rozmarynu. Kiedy zmięknie i się zrumieni, dodaj czosnek pokrojony w cieniutkie plasterki, a po około 30 sekundach wlej na patelnię pomidory z puszki i dodaj przecier pomidorowy.

Dopraw solą i pieprzem, a następnie gotuj przez kilkanaście minut, do momentu aż pomidory się rozpadną, a nadmiar wody wyparuje i powstanie gęsty sos.

Na kilka minut przed końcem gotowania dodaj do sosu bakłażana oraz drobno posiekaną bazylię.

Sos wymieszaj z ugotowanym makaronem, a tuż przed podaniem oprósz go delikatnie serem startym na tarce o małych oczkach.

Zobacz też inne przepisy na makaron:

Zobacz też najnowsze przepisy:

• Sałatka z brokułem i sosem tzatziki
• Sałatka makaronowa cezar
• Sałatka z pieczonym kalafiorem
• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec

Artykuł Pasta alla norma – makaron z bakłażanem pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.