Pasta z makreli nieodzownie kojarzy mi się z dzieciństwem, kiedy to moja mama przygotowywała ją na kolację. Za każdym razem jakoś tak niepostrzeżenie, dosłownie w kilka chwil, znikała cała miska – podjadana raz po raz przez wszystkich domowników.

Właściwie nie ma się co dziwić, że wszystkim tak smakowała. I wcale się nie dziwię, że mama dosyć często wracała do tego przepisu. To wręcz idealna propozycja dla wszystkich zabieganych pań i panów domu – kilka prostych składników, parę minut roboty i pyszna kolacja (a może śniadanie lub przekąska?) gotowe!

Jakie ryby nadają się do zrobienia pasty kanapkowej?

Wędzona makrela nadaje się wręcz idealnie do przygotowania różnego rodzaju past kanapkowych, ponieważ ma sporo mięsa i bez trudu można ją obrać z ości. Dodatkowo, jest to dosyć tłusta ryba, dzięki czemu pasta ma lepszą konsystencję. A co jeśli chciałbyś zastąpić makrelę inną rybą? W tym wypadku można sięgnąć bo inne rodzaje wędzonych ryb np. łososia, dorsza lub węgorz.

Z czym podawać pomidorową pastę z makreli?

Pasta pomidorowa z tego przepisu rewelacyjnie smakuje solo, ale też można wykorzystać ją jako bazę do różnorodnych kanapek. Idealnie będą pasować do niej kiszone lub świeże ogórki, plasterki pomidora, rzodkiewka, koperek, szczypiorek lub żółty ser.

Możesz też użyć jej do przygotowania innych dań. Co powiesz na wrapy lub naleśniki z taką pastą? W tym wypadku ogranicza cię jedynie twoja wyobraźnia.

Pomidorowa pasta z makreli – jak długo wytrzyma w lodówce?

Z doświadczenia wiem, że pomidorowa pasta z makreli znika zwykle w ekspresowym tempie. Robi się ją też bardzo szybko, dlatego nie ma sensu przygotowywać jej w hurtowych ilościach. Co nie zmienia faktu, że bez trudu możesz nadmiarową ilość pasty przechować w lodówce. Zwykle wytrzyma około 4-5 dni. Warto przechowywać ją w szczelnie zamkniętym pojemniku, dzięki czemu pasta dłużej zachowa świeżość, a inne produkty nie przejdą charakterystycznym zapachem wędzonej ryby.

Co jeszcze można zrobić z makreli?

Wydaje mi się, że makrele bywają niedoceniane. W końcu nadają się nie tylko na kanapki. Możesz zrobić z niej wyśmienitą tartę lub wykorzystać ją jako dodatek do kremowej zupy. Dobrym pomysłem będzie również dodanie ich do bajgli lub podanie jej z różnego rodzaju placuszkami lub kotletami ryżowymi.

Przepis: pomidorowa pasta z makreli

Składniki: pomidorowa pasta z makreli

• 1 mała makrela (ok. 300 g)
• 3 jajka
• 3 łyżki przecieru pomidorowego
• 1 łyżka majonezu
• pół pęczka koperku
• 1 mała czerwona cebula
• łyżka soku z cytryny
• sól, świeżo mielony pieprz

Pomidorowa pasta z makreli – jak zrobić?

Jajka ugotuj na twardo, a makrelę obierz ze skóry, pozbawiając ją ości.

Wszystkie składniki włóż do misy blendera lub malaksera. Całość zmiksuj szybko na gładką masę. Dopraw do smaku solą i pieprzem. W razie potrzeby możesz dodać nieco więcej przecieru pomidorowego.

Pastę podawaj na chlebie.

Zobacz też inne przepisy na pasty kanapkowe

Zobacz też nowe przepisy

• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha
• Paszteciki z pieczarkami

Artykuł Pomidorowa pasta z makreli pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Czym jest parmigiana?

Parmigiana z bakłażana to danie, które możecie znać także pod nazwą „parmigiana di melanzane” lub „melanzane alla parmigiana” czyli bakłażan po parmeńsku. W największym uproszczeniu jest to zapiekanka składająca się z obsmażonych lub panierowanych plastrów bakłażana, aromatycznego sosu pomidorowego oraz sporej ilości sera, który po upieczeniu niesamowicie się ciągnie.

Wbrew temu co sugerowałaby nazwa, korzeni tego dania nie powinno się szukać w Parmie. O miano ojczyzny parmigiany walczą ze sobą Sycylia, Calabria i Campania.

Danie to zyskało ogromną popularność na całym świecie, przy okazji doczekując się niezliczonej liczby wariacji. Jedną z najpopularniejszych jest z pewnością kurczak parmigiana – amerykański klasyk, w którym bakłażana zastąpiono panierowanymi kawałkami piersi z kurczaka. W podobny sposób możecie również przygotować plastry cukinii lub selera korzeniowego.

Jak urozmaicić smak panierki?

Oczywiście, klasyka może uwodzić prostotą. Nie zmienia to jednak faktu, że czas warto nieco poeksperymentować, aby podkręcić nieco smak potrawy.

Do bułki tartej warto dodać chociażby ziół, orzechów lub nieco sera. Ta drobna zmiana może dać zaskakujące efekty.

Co zrobić z bakłażana?

Parmigiana nie jest jedynym daniem, jakie warto zrobić z bakłażana. To wyjątkowo smaczne warzywo idealnie nadaje się do faszerowania i zapiekania. Jest podstawą greckiej moussaki i bliskowschodniej pasty baba ganoush. Jeśli chcecie przetestować inny, włoski przepis z bakłażanem, koniecznie spróbujcie pasta alla norma.

Parmigiana z bakłażana – przepis

Składniki na: parmigiana z bakłażana

Bakłażany:

• 2 duże bakłażany
• 2 jajka
• szklanka bułki tartej
• szklanka mąki
• sól i pieprz

Sos pomidorowy:

• 2 puszki krojonych pomidorów
• 1 cebula
• 4 ząbki czosnku
• łyżeczka ziół prowansalskich
• sól, pieprz
• łyżka oliwy z oliwek

Dodatkowo:

• 3 kulki mozzarelli
• garść liści bazylii
• 80 g parmezanu

Parmigiana z bakłażana – jak zrobić?

Pokrój bakłażany na plastry o grubości około 1,5 cm. Oprósz je solą, a następnie panieruj je obtaczając kolejno w mące, jajkiem roztrzepanym z pieprzem i solą, a na samym końcu w bułce tartej.

Plastry bakłażana rozłóż na płaskiej blaszce do pieczenia wyłożonej papierem. Piecz je przez około 20 minut w temperaturze 180 stopni, obracając plasterki w połowie pieczenia na drugą stronę. Po tym czasie powinny się ładnie zezłocić.

W międzyczasie przygotuj szybki sos pomidorowy. Na patelni rozgrzej olej, a następnie podsmaż na nim drobno posiekaną cebulę. Kiedy się zeszkli, dodaj pokrojony w cienkie plasterki czosnek, a po około 30 sekundach dodaj zioła i pomidory. Smaż do momentu aż pomidory się rozpadną, a sos zgęstnieje.

Mozzarellę pokrój w średniej grubości plasterki. Parmezan zetrzyj na małych oczkach. Bazylię drobno posiekaj.

Na dnie naczynia żaroodpornego wyłóż arkusz papieru do pieczenia. Rozsmaruj na nim 2-3 łyżeczki sosu pomidorowego. Ułóż na nim połowę upieczonych plastrów bakłażana. Na każdym z nich wyłóż łyżkę sosu, a na nich mozzarellę. Na każdym plastrze mozzarelli ułóż kolejny plaster bakłażana (powinno powstać coś w rodzaju wieżyczki) Na wierzchu rozsmaruj pozostały sos, ułóż mozzarellę, a całość posyp startym parmezanem i posiekaną bazylią.

W dużym skrócie, układaj w naczyniu żaroodpornym następujące warstwy: sos – bakłażan – sos – mozzarella – bakłażan – sos – mozzarella – parmezan.

Piecz w temperaturze 180 stopni przez ok. 20 minut. W tym czasie ser powinien się stopić, a wierzch lekko zrumienić.

Zobacz też inne przepisy na obiad

Zobacz też najnowsze przepisy

• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha
• Paszteciki z pieczarkami

Artykuł Parmigiana z bakłażana pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Sos marinara to jeden z najsmaczniejszych i najprostszych włoskich sosów pomidorowych. Jeden z tych przepisów, który po prostu trzeba znać, bo może nas uratować w wielu podbramkowych sytuacjach. Warto mieć go w kuchni, bo stąd już tylko krok do smacznego i sycącego obiadu.

Jeśli nazwa „sos marinara” kojarzy wam się się z marynarzami, wasze myśli podążają w bardzo dobrym kierunku. Sos zawdzięcza swoją nazwę włoskim żeglarzom, którzy zabierali go ze sobą w długie podróże. Wszystko dlatego, że bardzo długo zachowywał świeżość, a dodatkowo był świetnym źródłem witaminy C, która chroniła marynarzy przed różnego rodzaju chorobami w trakcie rejsów.

Obecnie marinara jest jednym z najpopularniejszych sosów świata, który możecie wykorzystać do zrobienia mnóstwa pysznych dań.

Jakie pomidory najlepiej nadają się na sos?

Ponieważ do przygotowania sosu potrzeba zaledwie kilku składników, warto zadbać, aby był jak najlepszej jakości. Podstawą są oczywiście pomidory – jeśli one będą niesmaczne, cały sos nie będzie zbyt smaczny. W sezonie możesz użyć świeżych pomidorów, jednak to wydłuży nieco czas gotowania. Poza sezonem, do zrobienia tego sosu możesz też użyć pomidorów z puszki. Są zbierane w optymalnym momencie, więc wyjdzie z nich równie smaczny sos.

Idealnie nadadzą się do tego pomidory odmiany san marzano. Bardzo dobrze sprawdzą się również bawole serca lub malinowe. Pomidory powinny być jak najbardziej aromatyczne i soczyste. Idealnie jeśli mogły dojrzewać w słońcu, dzięki czemu stają się jeszcze lepsze. Pamiętaj, aby pomidorów nigdy nie przechowywać w lodówce, ponieważ wówczas stracą cały smak.

Jak można wykorzystać sos marinara?

Ten prosty sos pomidorowy fantastycznie nadaje się jako dodatek do makaronu lub baza do pizzy. Możecie również dodać go do różnego rodzaju zapiekanek, kanapek lub dań z ryżem.

Sos marinara jest też doskonałą bazą do zrobienia innych sosów. Dodając do niego przyprawy i różnego rodzaju dodatki można całkowicie odmienić jego smak, zamieniając go w sos grecki, azjatycki, węgierski lub hiszpański.

Jak przechowywać sos marinara?

W sezonie pomidorowym warto zrobić większą ilość tego sosu, a następnie poporcjować go, tak aby zawsze był pod ręką. Można potraktować go dokładnie tak samo jak wszystkie inne przetwory – przełożyć do wyparzonych słoiczków, a następnie zawekować.

W tej postaci sos marinara można spokojnie przechowywać w spiżarni przez kilka miesięcy. Dobrze jeśli będzie to ciemne miejsce, ponieważ wówczas istnieje mniejsze prawdopodobieństwo, ze straci kolor.

Czy sos pomidorowy można mrozić?

Jak najbardziej! Wystarczy, że wystudzony sos przełożysz do woreczków do mrożenia i już możesz wkładać go do zamrażalki. Dobrze jest od razu go poporcjować, tak aby w razie potrzeby sięgnąć po dokładnie taką ilość jakiej potrzebujesz.

Przepis na sos marinara

Składniki na sos marinara

• 2 puszki pomidorów lub 1 kg świeżych (w sezonie)
• 1 cebula
• 3-4 ząbki czosnku 
• 1 łyżeczka oregano
• sól, pieprz
• garść listków bazylii
• 3 łyżki oliwy z oliwek

Jak zrobić sos marinara

Na patelni rozgrzej oliwę z oliwek. Podsmaż posiekaną w drobną kostkę cebulę, do momentu aż zmięknie i delikatnie się zrumieni. 

Następnie dodaj na patelnię czosnek pokrojone w plasterki. Po około minucie dodaj pomidory, sól i świeżo mielony pieprz oraz oregano. Całość doprowadź do wrzenia, a następnie gotuj pod przykryciem na małym ogniu przez około 25 minut. Jeśli używasz świeżych pomidorów, czas ten może się wydłużyć, w zależności od tego, jak dużo soku mają.

Mieszaj od czasu do czasu i delikatnie rozgniatając pomidory. Sos powinien być gęsty, więc w razie potrzeby możesz gotować go nieco dłużej. Na 10 minut przed końcem gotowania dodaj posiekaną bazylię. 

Tak przygotowany sos idealnie sprawdzi się w roli sosu do pizzy lub makaronu. Możesz też go zawekować lub zamrozić, aby wykorzystać w przyszłości. 

Zobacz też inne przepisy na sosy:

Zobacz też najnowsze przepisy:

• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha
• Paszteciki z pieczarkami

Artykuł Sos marinara pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Sezon na cukinię trwa w najlepsze, dlatego warto wykorzystać go jak najlepiej. Nie ma co się ograniczać jedynie do lecza lub placków. Można też zrobić z niej wyjątkowo ciekawą lasagne, w której cukinia zastąpi płaty makaronu. Smacznie i nieco zdrowiej.

Przepis na lasagne z cukinii

Składniki na lasagne z cukinii

Foremka 31cm x 21cm

Sos pomidorowy:

• 350 g mielonej wołowiny
• 1 cebula
• 3 ząbki czosnku
• 600 ml passaty pomidorowej
• 2 łyżki przecieru pomidorowego
• 1,5 łyżeczki ziół prowansalskich
• sól, świeżo mielony pieprz

Beszamel:

• 3 łyżki mąki
• 500 ml ciepłego mleka
• 2 łyżki masła (ok. 50 g)
• duża szczypta soli
• ¼ łyżeczki gałki muszkatołowej
• świeżo mielony pieprz

Dodatkowo:

• 3 nieduże cukinie
• Sól, pieprz
• 200 g twardej mozzarelli

Jak zrobić lasagne z cukinii

Aby przygotować lasagne z cukinii, przygotuj najpierw wszystkie elementy składowe. Możesz zrobić to z małym wyprzedzeniem.

Zrób sos pomidorowy. Na patelni podsmaż mięso mielone, tak aby mocno się zarumieniło. Dodaj do niego pokrojoną w kostkę cebulę, a gdy się zeszkli, przeciśnięty przez praskę czosnek. Podsmażaj jeszcze minutę, a następnie dodaj passatę pomidorową, przecier oraz zioła prowansalskie. Całość dopraw solą i pieprzem. Gotuj na niewielkim ogniu przez około 30-40 minut, tak aby nadmiar wody odparował, a sos zgęstniał.

Przygotuj sos beszamelowy. W garnuszku rozpuść masło, a następnie dodaj do niego mąkę. Wymieszaj tak, aby powstała gęsta i jednolita pasta. Następnie zacznij stopniowo dodawać do niej mleko. Ważnym jest, aby beszamel gotować na niewielkim ogniu, nieustannie mieszając. Po około 5 minutach, sos powinien być gładki, gęsty i pozbawiony grudek. Dopraw go solą, pieprzem i gałką muszkatołową.

Cukinię pokrój na długie plastry o grubości około 0,5 cm. Oprósz je solą i pieprzem. Ser zetrzyj na tarce o grubych oczkach.

Złóż lasagne. Na spód naczynia żaroodpornego wyłóż arkusz papieru do pieczenia. Na dnie ułóż plastry cukinii. Wyłóż na nie warstwę sosu pomidorowego, kilka łyżek beszamelu oraz garść startego sera. Całość przykryj kolejną warstwą cukinii. Układaj warstwy do momentu skończenia składników. Ostatnią warstwę przykryj beszamelem i sporą ilością sera. Dla ciekawszego efektu na wierzchu możesz ułożyć plecionkę pasków cukinii wyciętych przy pomocy obieraczki do warzyw.

Lasagne z cukinii piecz w temperaturze 180 stopni przez 35 minut. W tym czasie wierzch powinien się ładnie zezłocić. Po wyjęciu z piekarnika pozwól lasagne ostygnąć przez kilkanaście minut – dzięki temu będzie się lepiej kroić.

Zobacz też inne przepisy na obiady:

Zobacz też najnowsze przepisy

• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha
• Paszteciki z pieczarkami

Artykuł Lasagne z cukinii pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Jeśli kiedykolwiek odwiedziliście Chorwację, Czarnogórę, Bułgarię lub jeszcze inny kraj z regionu Bałkanów, musieliście zajadać się sałatką szopską. To jedno z najbardziej rozpoznawalnych dań z tamtego zakątka świata, które momentalnie przywodzi na myśl słoneczne, beztroskie wakacje.

Oryginalnie przepis ten pochodzi z Bułgarii, gdyż przymiotnik „szopski” odnosi się do stolicy tego kraju – Sofii. Jednak nie trzeba było wiele czasu, aby zaczął być wykorzystywany przez kucharzy z wszystkich sąsiednich państw. Właśnie z tego powodu wiele osób zna tę sałatkę pod nazwą „bałkańska”, jako danie wspólne dla całego regionu.

Sałatka szopska idealnie pasuje do potraw z grilla – jest wyjątkowo świeża i orzeźwiająca, a do tego pozwala wykorzystać wszystkie, najsmaczniejsze letnie warzywa. Co bardzo ważne, jej przygotowanie to banalna historia – wystarczy kilka minut krojenia i cała robota już za nami.

Najważniejszym elementem tej sałatki jest ser szopski, który ma bardzo charakterystyczną fakturę oraz lekko słony smak. Tradycyjnie jest to solankowy ser owczy, chociaż znajdziemy też jego wersję zrobioną z mleka krowiego.

Zdecydowanie polecam wam użycie w tym przepisie owczego sera szopskiego, ponieważ ma on niepowtarzalny aromat. Jeśli jednak nie uda wam się go dostać, możecie zastąpić go dobrej jakości fetą, która będzie się dobrze kruszyć. Efekt powinien być równie dobry.

Przepis: sałatka szopska

Sałatka szopska składniki:

• ok. 20 pomidorków koktajlowych (lub dwa duże i dojrzałe pomidory)
• 2 ogórki gruntowe
• 1 czerwona cebula
• pół dużej, czerwonej papryki
• 150 g sera szopskiego lub dobrej jakości fety
• pół dużej, żółtej papryki
• 2 łyżeczki soku z cytryny
• 3 łyżki oliwy z oliwek
• sól, świeżo mielony pieprz

Sałatka szopska – jak zrobić?

Pomidorki pokrój na grube plastry. Ogórki obierz ze skórki i pokrój je w grube półplasterki. Paprykę pokrój w sporą kostkę.

Cebulę pokrój w cienkie piórka. Wszystkie składniki przełóż do sporej miski. Całość skrop oliwą z oliwek i sokiem z cytryny. Dopraw solą i grubo mielonym pieprzem.

Odstaw na około 20 minut, a następnie wymieszaj wszystko. Przed podaniem dodaj rozkruszony lub starty na tarce ser szopski.

Zobacz też inne przepisy na sałatki

Zobacz też najnowsze przepisy

• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha
• Paszteciki z pieczarkami

Artykuł Sałatka szopska pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Jeśli lubisz bliskowschodnie smaki, sałatka tabbouleh bezwzględnie przypadnie ci do gustu. Do jej przygotowania potrzeba zaledwie kilku prostych składników, które najpewniej i tak znajdują się już w twojej kuchni.

Co prawda lista składników do tej sałatki zmienia się w zależności od regionu, rodziny i humoru kucharza, jednak jedna rzecz pozostaje niezmienna – tabbouleh zawsze musi zawierać mnóstwo ziół, które nadają tej sałatce niepowtarzalny aromat i sprawiają, że jest bardzo orzeźwiająca. W tym przypadku nie ma co żałować, a świeże zioła możesz dorzucić hojną ręką.

Jako podstawę tabbouleh bardzo często wykorzystuje się kaszę (np. bulgur), jednak równie smaczną wersję uzyskasz sięgając po równie popularny kuskus. Co bardzo ważne, przygotowanie sałatki będzie w tym wypadku jeszcze szybsze. Ja wybrałam duży kuskus perłowy (nazywany też izraelskim), ale jeśli go nie posiadasz możesz śmiało użyć łatwiej dostępnego w Polsce kuskusu ekspresowego.

Sałatkę warto przygotować z wyprzedzeniem, zostawiając kuskus lekko niedogotowanym. Wówczas w czasie „leżakowania” wchłonie soki puszczone przez warzywa, a sałatka stanie się jeszcze lepsza.

Sałatka tabbouleh – przepis

Składniki – sałatka tabbouleh

• 300 g kuskusu perłowego
• 1 pomidor malinowy
• 3 łyżki oliwy z oliwek
• 1 czerwona papryka
• Pęczek natki pietruszki
• 1 duży ogórek
• Garść liści mięty
• 1 czerwona cebula
• 2 łyżki soku z cytryny
• Sól, pieprz

Sałatka tabbouleh – jak zrobić?

Kuskus wsyp do wrzącej wody, a następnie gotuj zgodnie z instrukcjami na opakowaniu.

Pomidora, ogórka i paprykę pokrój w średniej wielkości kostkę. Zioła posiekaj drobno, a cebulę pokrój w cienkie piórka.

Do dużej miski przesyp odcedzony kuskus. Dodaj warzywa i zioła. Całość skrop sokiem z cytryny i oliwą z oliwek. Dopraw solą i świeżo mielonym pieprzem, a następnie dokładnie wymieszaj.

Sałatka tabbouleh w zasadzie nadaje się już do zjedzenia, ale najlepiej smakuje, jeśli postoi w lodówce przez ok. godzinę, tak aby smaki zdążyły się lepiej połączyć.

Zobacz też inne przepisy na sałatki

Zobacz też najnowsze przepisy

• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha
• Paszteciki z pieczarkami

Artykuł Sałatka tabbouleh pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

W temacie szybkich i sycących obiadów nic nie pobije makaronu. Zwykle nie trzeba szczególnie się wysilać, aby zamienić go w naprawdę pyszne danie.

Właśnie z tego powodu namiętnie kolekcjonuję i testuję wszystkie możliwie przepisy z makaronem w roli głównej.

Dziś postanowiłam sięgnąć po klasyk wprost z Sycylii. Pasta alla norma będzie idealną propozycją dla miłośników bakłażanów. W oryginalnej wersji włoskie babcie wykorzystując bakłażany smażone na głębokim tłuszczu, ale tym razem postanowiłam zaoszczędzić nam nieco kalorii. Żeby zrobić moją normę, użyłam bakłażanów smażonych dosyć szybko na patelni – wystarczy, aby zrumieniły się z obu stron. Możesz też upiec je w piekarniku, skrapiając je wcześniej niedużą ilością oliwy.

Cała reszta składników to już pochwała prostoty. Zioła, banalny sos pomidorowy no i makaron. Ja wybrałam moje ulubione rigatoni, ale dobrze nada się też np. penne lub papardelle.

Warto też zwrócić uwagę na ser. Sycylijczycy pewnie powiedzą, że w tym wypadku rację bytu ma ricotta salta, ale wiem, że jest ona wyjątkowo trudna do zdobycia w naszym kraju. W związku z tym możesz zastąpić go dowolnym serem owczym. Ja postawiłam na przepyszne pecorino.

Przepis na pasta alla norma – makaron z bakłażanem

Składniki na pasta alla norma – makaron z bakłażanem

• 300 g makaronu rigatoni
• 1 duży bakłażan
• 3 ząbki czosnku 
• puszka krojonych pomidorów 
• 2 łyżki przecieru pomidorowego 
• 1 cebula
• Gałązka świeżego rozmarynu
• Sól, pieprz
• Garść świeżej bazylii
• 3-4 łyżki oliwy z oliwek
• 80 g sera pecorino

Jak zrobić pasta alla norma – makaron z bakłażanem

Bakłażana pokrój w półplasterki o grubości około 0,5 cm. Rozłóż je na desce, oprósz solą i odczekaj kilkanaście minut, aby na powierzchni bakłażana pojawiły się kropelki wody. Zbierz jej nadmiar przy pomocy papierowego ręcznika. Następnie skrop bakłażany oliwą z oliwek i smaż partiami na rozgrzanej patelni z obu stron na złoty kolor. 

Kiedy bakłażany się podsmażą, przełóż je do miseczki. Na patelnię wlej 2 łyżki oliwy i podsmaż drobno posiekaną cebulę i całą gałązkę rozmarynu. Kiedy zmięknie i się zrumieni, dodaj czosnek pokrojony w cieniutkie plasterki, a po około 30 sekundach wlej na patelnię pomidory z puszki i dodaj przecier pomidorowy.

Dopraw solą i pieprzem, a następnie gotuj przez kilkanaście minut, do momentu aż pomidory się rozpadną, a nadmiar wody wyparuje i powstanie gęsty sos.

Na kilka minut przed końcem gotowania dodaj do sosu bakłażana oraz drobno posiekaną bazylię.

Sos wymieszaj z ugotowanym makaronem, a tuż przed podaniem oprósz go delikatnie serem startym na tarce o małych oczkach.

Zobacz też inne przepisy na makaron:

Zobacz też najnowsze przepisy:

• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha
• Paszteciki z pieczarkami

Artykuł Pasta alla norma – makaron z bakłażanem pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Z pewnością każdy z was jadł kiedyś sos boloński. Jednak zauważyłam, że wiele osób nie wie, w jaki sposób powinno się go przygotowywać. Jeżeli do tej pory zrobienie tego sosu zajmowało wam dosłownie tyle, co ugotowanie makaronu, wypróbujcie ten przepis. Włoskie mamy gotują go godzinami, a efekt końcowy to najlepszy dowód na to, że cierpliwość popłaca. Sos boloński, który pyka na niewielkim ogniu przez dłuższy czas ma bardzo intensywny, głęboki smak. Bez porównania z ekspresową wersją lub kupnymi fixami.

Dobra wiadomość jest taka, że sos boloński bardzo dobrze znosi mrożenie, dlatego bez obaw możecie przygotować wielki garnek, który następnie poporcjujecie, zamrozicie i wykorzystacie w odpowiednim momencie.

Najpopularniejszym sposobem na wykorzystanie sosu bolońskiego, jest podanie go z makaronem. Pamiętajcie jednak o jednym, niesamowicie istotnym szczególe: mieszkańcy Włoch (a szczególnie Bolonii) nigdy nie jedzą go z makaronem spaghetti. Tak ciężkie, mięsne sosy powinno się jadać z szerszymi makaronami (np. pappardelle lub tagliatelle), które lepiej go wchłoną. Warto im zaufać, bo w końcu kto, jeśli nie oni, zna się na makaronach?

Sos boloński możecie wykorzystać również do przygotowania lazanii lub calzone. A może macie jeszcze jakieś inne pomysły na jego użycie? Czekam na wasze pomysły w komentarzach!

Przepis na sos boloński

Składniki na sos boloński

• jedna duża cebula
• dwie małe marchewki
• dwa ząbki czosnku
• jedna nieduża pietruszka
• 1/4 małego selera
• 500 g wołowego mięsa mielonego
• 2 łyżki przecieru pomidorowego
• 4 łyżki oliwy z oliwek
• 100 g boczku (najlepiej pancetty)
• 500 ml passaty pomidorowej
• 250 ml bulionu wołowego
• 250 ml białego wytrawnego wina
• 1/4 łyżeczki soli
• łyżeczka suszonego oregano
• pół łyżeczki suszonego rozmarynu
• łyżeczka suszonej bazylii

Jak zrobić sos boloński

Rozgrzej oliwę w dużym garnku, a następnie podsmaż drobno posiekaną cebulę. Kiedy cebula się lekko zeszkli, dodaj do niej starte na tarce o grubych oczkach seler, marchewkę oraz pietruszkę.Smaż do momentu kiedy warzywa będą lekko zarumienione.

Następnie dodaj do nich pokrojony w drobną kostkę boczek. Kiedy z boczku wytopi się cały tłuszcz, przełóż go razem z warzywami do osobnej miseczki.

Na tej samej patelni podsmaż mięso mielone. Kiedy będzie zrumienione, dodaj przeciśnięty przez praskę czosnek oraz podsmażone wcześniej warzywa. Następnie na patelnię wlej wino i ciepły bulion. Doprowadź do wrzenia.

Po około 2-3 minutach dodaj przecier pomidorowy i passatę oraz wszystkie zioła. Dopraw do smaku solą i świeżo mielonym pieprzem.

Płyn w naczyniu powinien całkowicie przykrywać warzywa i mięso, a nawet powinno być go trochę więcej. Zmniejsz ogień pod garnkiem i gotuj sos bardzo powoli, pod przykryciem przez około dwie godziny. Od czasu do czasu możesz przemieszać sos boloński, uważając aby całość nie przywarła do dna. W razie potrzeby możesz dodać nieco więcej płynu.

Po dwóch godzinach sos powinien zgęstnieć oraz nabrać głębokiego, ciemno czerwonego koloru. Im dłużej go gotujesz, tym lepiej.

Tak przygotowany sos możesz podawać z makaronem oraz świeżo startym parmezanem. Świetnie sprawdzi się także, jako dodatek do lazanii, zapiekanek lub calzone.

Zobacz też inne przepisy na makaron

> Spaghetti z wódką

> Spaghetti z klopsikami

> Aglio e olio

> Spaghetti napoli

Makaron z marchewki

> Spaghetti z pesto z rzodkiewki

> Sałatka z tortellini

> Wieprzowina z makaronem ryżowym

Artykuł Sos boloński pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Kiedy goście odwiedzający moje mieszkanie, napotykają na regały z książkami kucharskimi, często zadają mi to samo pytanie: – Po co ci ich aż tyle? No cóż. Przede wszystkim to taki mój mały (a może już nawet nie taki mały) nałóg. No ale o tym nie powiem głośno.

Zwykle na tak postawione pytanie opowiadam coś o potrzebie kolekcjonowania i rzucam kilka zdań o różnorodności kuchni, a następnie opowiadam historię podobną do tej, która przytrafiła mi się także w przypadku przepisu, którym dzielę się dzisiaj z wami.

Książka Mariety Mareckiej „ABC Gotowania” trafiła w  moje ręce bardzo przypadkowo. Szczerze mówiąc nie sądziłam, że odnajdę tam przepisy, których nie widziałabym już w programie Mariety lub w innych zakątkach internetu.

Tym bardziej, że już sam tytuł sugerował, że miały się tam znaleźć takie bardzo podstawowe przepisy. Tymczasem trafiłam tam na sporo ciekawych, nieoczywistych i wyjątkowo łatwych przepisów, które natychmiast wskoczyły na moją listę „do zrobienia”. Wśród nich znalazła się również pasta ze słonecznika, na którą przepis prezentuję wam poniżej. Oczywiście, musiałam dodać coś od siebie, ale wiem już, że pasta ta w różnych wariantach będzie często powracać na mój stół.

Właśnie dlatego nałogowo zbieram książki kucharskie. W każdej z nich czi się przynajmniej kilka takich cudownych perełek na najróżniejsze okazje. I chociażby z tego powodu warto mieć kilka książek kulinarnych na półce. Tylko uważajcie, bo z doświadczenia wiem, że bardzo szybko może się to przerodzić w jednostkę chorobową ;)

Pasta ze słonecznika – przepis

Pasta ze słonecznika – składniki

• 200 g pestek słonecznika
• 3-4 suszone pomidory
• garść natki pietruszki
• pół garści listków mięty
• 2 ząbki czosnku
• 2 łyżki soku z cytryny
• 3 łyżki wody
• szczypta gałki muszkatołowej
• sól, pieprz

Pasta ze słonecznika – jak zrobić

Wieczorem zalej pestki słonecznika wodą, tak aby je całkowicie przykryła. Pozostaw na minimum kilka godzin, aby słonecznik nasiąknął.

Rankiem przepłucz pestki słonecznika i odcedź na gęstym sitku. Następnie przełóż słonecznik do blendera. Dodaj do niego natkę pietruszki, suszone pomidory, czosnek, miętę, sok z cytryny, 3 łyżki wody oraz przyprawy. Miksuj do momentu uzyskania satysfakcjonującej cię konsystencji – ja wolę ją w wersji z większymi kawałkami, ale możesz ją zmiksować całkowicie na gładko.

Pastę możesz trzymać w słoiczku w lodówce przez ok. 2-3 dni.

Zobacz też inne przepisy na pasty kanapkowe

> Hummus z kolendrą

> Tosty z pastą awokado

> Pesto z suszonych pomidorów

> Guacamole

> Pomidorowa pasta z cieciorki

Artykuł Pasta ze słonecznika na kanapki pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Raz na jakiś czas lubię wrzucić do piekarnika trochę warzyw, a następnie przygotować z nich aromatyczny sos. Tak naprawdę zarówno składniki, jak i ich proporcje za każdym razem są dziełem przypadku. Te, które znajdziecie na liście poniżej są jedynie sugestią. Jeśli w waszych lodówkach znajdziecie np. cukinie, pieczarki lub papryki, również możecie bez obaw je dodać.

Tak przygotowany sos warzywny, doskonale nadaje się do różnego rodzaju dań. Nadaje się do makaronu, lazanii lub pizzy. To taki magiczny składnik, który zawsze dobrze mieć pod ręką, aby w kilka minut przygotować naprawdę smaczny obiad. Dodajcie do niego trochę orientalnych przypraw, a zamieni się w aromatyczne curry. Za sprawą bulionu zmieni się w pyszną zupę. Możliwości są właściwie nieograniczone. A wy jaki macie pomysł na jego wykorzystanie? Napiszcie mi o tym w komentarzach!

Przepis na sos warzywny z pomidorami

Składniki na sos warzywny z pomidorami

• 1,5-2 kg dojrzałych pomidorów
• 4 pietruszki
• 4 marchewki
• 1 por (biała część)
• 2 cebule
• pół selera
• główka czosnku
• pęczek świeżej bazylii
• garść świeżego oregano
• olej
• sól, pieprz

Jak zrobić sos warzywny z pomidorami?

Pietruszkę, marchewkę, pora, cebule oraz selera obierz ze skórki. Wszystkie warzywa pokrój w dużą kostkę. skrop olejem, oprósz solą i pieprzem i przełóż do naczynia żaroodpornego wyłożonego papierem do pieczenia. Dodaj czosnek w łupinkach. Piecz przez około 60 minut w temperaturze 160 stopni. Warzywa powinny być miękkie i zarumienione. Nie przejmuj się, jeśli miejscami, lekko się przypalą.

W dużym garnku umieść pomidory pokrojone w dużą kostkę. Dodaj pieczone warzywa, a czosnek wyciśnij z łupin. Całość podlej szklanką wody lub bulionu warzywnego. Gotuj pod przykryciem na średnim ogniu do momentu aż pomidory całkowicie się rozpadną (ok. 60 minut). Następnie dodaj świeże zioła i gotuj przez kolejne 15 minut.

Sos warzywny zmiksuj przy pomocy blendera na gładką masę. Aby mieć pewność, że w sosie nie będzie żadnych skórek możesz dodatkowo przetrzeć go przez sitko. Jeśli sos będzie zbyt rzadki, gotuj go jeszcze przez kilkanaście minut bez pokrywki.

Gdy sos będzie gotowy, możesz zużyć go do pizzy, makaronu lub zapiekanek. Możesz również podzielić go na porcje i zamrozić lub przełożyć do słoiczków i zapasteryzować.

Zobacz także inne przepisy na sosy

> Sos holenderski

> Sos barbecue

> Sos wielkanocny

> Awaryjny sos serowy

> Klasyczny sos pomidorowy

> Sos karmelowy

> Beszamel

Artykuł Sos warzywny z pomidorami pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Jeśli jesteście głodni i nie macie pomysłu na obiad, zróbcie leczo z cukinią. Szybkie, smaczne i bardzo sycące.Druga połowa sierpnia nieodzownie kojarzy mi się z leczem. Na straganach pojawiają się piękne papryki oraz dorodne cukinie. Aż żal opuścić targ bez chociażby kilku w koszyku.

Nic więc dziwnego, że właśnie teraz na moim stole bardzo często gości leczo z cukinią. Można przygotować cały, wielki garnek, a potem odgrzewać je każdego dnia lub ewentualnie zamrozić. Za każdym razem świetnie smakuje.

Doskonale zdaję sobie sprawy z cichej wojny o leczo, jaka toczy się od wielu lat i niewiele zapowiada, aby miała się zakończyć zwycięstwem którejkolwiek ze stron. Niektórzy uważają, że cukinia jest obowiązkowym składnikiem lecza, inni z kolei są w stanie zabijać się o to, że leczo z cukinią to profanacja. Która wersja jest wam  bliższa?

Nie wiem kto ma rację i szczerze mówiąc nie chcę opowiadać się po którejś ze stron. W moim domu rodzinnym niemal zawsze jadło się leczo z cukinią i mam do niego sentyment. Ale jak najbardziej szanuję wasze zdanie, jeśli reprezentujecie drugą szkołę przygotowywania lecza. Znajdzie się też tutaj dla niego miejsce.

Co ciekawe, leczo, które jadłam na Węgrzech, nie bardzo przypominało jakąkolwiek polską wariację na jego temat, dlatego czuję się nieco rozgrzeszona. Ale to prawdziwe, węgierskie leczo jest tematem na zupełnie inny wpis. Obiecuję, że jeszcze kiedyś o nim porozmawiamy i ugotujemy wspólnie kilka fantastycznych dań znad Balatonu.

Tymczasem zapraszam was na pyszne leczo z cukinią. Nawet jeśli do tej pory nie robiliście go w ten sposób, spróbujcie. Gwarantuję, że nie pożałujecie.

Przepis na leczo z cukinią

Składniki na leczo z cukinią:

• 2 średniej wielkości cukinie
• 3 różnokolorowe papryki
• 2 cebule
• 3 duże pomidory (ew. puszka krojonych pomidorów)
• 3 ząbki czosnku
• 2 łyżki przecieru pomidorowego
• 2,5 łyżki słodkiej papryki w proszku
• pół łyżeczki ostrej papryki w proszku
• 2 średniej wielkości kiełbaski (u mnie myśliwska)
• sól, pieprz
• 2 łyżeczki oregano
• 2 łyżeczki bazylii
• olej do smażenia

Jak zrobić leczo z cukinią

Rozpocznij od pokrojenia wszystkich składników. Cebulę pokrój w drobną kostkę. Czosnek rozgnieć. Paprykę pokrój w spore kawałki lub długie paski. Cukinię pokrój w półtalarki, a kiełbasę w niezbyt grube plasterki. Jeśli wykorzystujesz świeże pomidory, obierz je ze skórki i również pokrój w grubą kostkę.

W dużym garnku rozgrzej 2-3 łyżki oleju. Dodaj kiełbasę i podsmaż ją do momentu aż się lekko zarumieni. Dodaj cebulę i poczekaj aż zmięknie. Dodaj czosnek oraz oba rodzaje papryki w proszku. Podsmażaj około minuty, uważając aby jej nie spalić. Podlej całość szklanką wody, zdrapując to, co ewentualnie przywarło do garnka.

Dodaj pokrojoną paprykę, cukinię, pomidory i przecier pomidorowy. Gotuj pod przykryciem przez 15 minut. Dodaj sól, pieprz, bazylię oraz oregano i gotuj kolejne 15 minut. Przed podaniem sprawdź czy leczo jest odpowiednio doprawione i w razie potrzeby dodaj więcej ziół. Na sam koniec możesz dodać także świeże zioła.

Zobacz też inne przepisy z cukinią

Zobacz też inne przepisy:

• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha
• Paszteciki z pieczarkami

Artykuł Leczo z cukinią pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Ale pizzę to by się zjadło, co nie? Taką idealną: na cienkim, lekko chrupiącym cieście. Nieprzeładowaną dodatkami, prostą, ale za to uber smaczną. Wiadomo. Każdy by zjadł. Ale kto zrobi?

W Krakowie pizz na dowóz jest co nie miara, ale te dobre można policzyć na palcach jednej ręki. Niestety, większość z nich to puchate placki, przeładowane dodatkami typu gyros i inne takie. A ja chciałam taką prawdziwą, bo po godzinach planowania wakacyjnego wypadu do Włoch, miałam niesamowitą ochotę na pizzowy przedsmak tej podróży.

Kiedy kiszki grają marsza nie ma co się nad sobą rozczulać i płakać, że nikt nie przywiezie tej wymarzonej. Lepiej wziąć sprawy we własne ręce. Zawartość lodówki nie zachwycała, ale to nawet lepiej, bo w końcu miało chodzić o prostotę.

W efekcie powstała pyszna i bardzo prosta pizza z anchois i kaparami. Doskonała propozycja na obiad w ciepły dzień. I nie zniechęcajcie się wyrabianiem ciasta! To naprawdę nie jest trudne. A jeśli już naprawdę nie chcecie zaprzątać sobie głowy robieniem ciasta na pizzę, skorzystajcie z dobrej jakości gotowca. A przepis przetestujcie, bo naprawdę warto.

Przepis: pizza z anchois i kaparami

Składniki:

• Ciasto na pizzę (mój ulubiony przepis znajdziesz >> tutaj <<)
• Puszka pomidorów pelati
• 2 duże ząbki czosnku
• 1 kulka mozzarelli
• oliwa z oliwek
• parmezan
• kilka filecików anchois
• kapary
• świeże listki bazylii

Pizza z anchois i kaparami – jak zrobić?

W garnuszku rozgrzej delikatnie oliwę z oliwek, a następnie podduś w niej czosnek pokrojony w cieniutkie plasterki. Zanim czosnek zacznie się rumienić, dodaj do niego pomidory z puszki. Pougniataj je nieco łyżką, a następnie gotuj około 10 minut – do momentu aż pomidory się rozpadną.

Ciasto podziel na mniejsze kulki. Każdą z nich rozwałkuj na cienki placek. Na każdy z nich wyłóż porcję lekko przestudzonego sosu pomidorowego. Na pizzy rozrzuć także anchois, kapary oraz mozzarellę pokrojoną w plastry.

Wstaw pizzę do piekarnika rozgrzanego do temperatury 2250-250 stopni na około 12 minut.

Po wyjęciu z piekarnika, posyp pizzę startym parmezanem oraz listkami świeżej bazylii.

Artykuł Pizza z anchois i kaparami pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.