Oto idealny przepis na obiad dla zabieganych. Sałatka z pieczonym kalafiorem robi się właściwie sama, a większość roboty wykona z was piekarnik. Co najważniejsze, jest bardzo sycąca i może posłużyć za obiad nawet na kilka dni. Doskonale znosi przechowywanie, a do tego można zrobić ją z wyprzedzeniem. Mam przeczucie, że będziecie często powracać do tego przepisu.

Czy w tej sałatce można użyć mrożonego kalafiora?

W polskich sklepach smaczne kalafiory dostępne są niemal przez cały rok, chociaż poza sezonem ich cena może się mocno wahać. Jeśli więc akurat nie masz pod ręką świeżego, z powodzeniem możesz sięgnąć po mrożonego kalafiora. Jego konsystencja będzie nieco inna, jednak nie wpłynie do znacząco na smak sałatki.

Co dodać zamiast ciecierzycy?

Jeżeli akurat nie masz ciecierzycy możesz spokojnie zastąpić ją innym warzywem strączkowym, które sprawi, że sałatka będzie bardziej sycąca i pożywna. W tej roli doskonale sprawdzi się chociażby fasola lub ugotowana soczewica. W sezonie możesz również sięgnąć po bób lub zielony groszek.

Jaki inny sos będzie pasować do sałatki z pieczonym kalafiorem?

Ta prosta sałatka ma w sobie odrobinę egzotycznej nuty, dlatego uważam, że kremowy i aromatyczny sos z tahini wręcz idealnie połączy wszystkie składniki i ich aromaty. Jeśli nie masz w domu pasty sezamowej, możesz zastąpić ją gładkim masłem orzechowym lub migdałowym. Możesz również sięgnąć po prosty sos na bazie musztardy i oliwy lub ziołowy dressing zielonej bogini, na który przepis znajdziesz tutaj.

Czym zastąpić przyprawę ras el hanout?

Ras el hanout to aromatyczna marokańska mieszanka przypraw, która może być trudna do zastąpienia, ponieważ jej skład jest zazwyczaj bardzo złożony i może zawierać nawet do 30 różnych składników. Jeśli jednak nie masz dostępu do tej przyprawy, możesz ją zastąpić. W tym wypadku możesz doprawić warzywa kuminem, cynamonem, wędzoną papryką, kardamonem i gałką muszkatołową. Możesz również sięgnąć po inną, gotową mieszankę przyprawową np. garam masalę lub curry – nieco inny smak, ale wciąż pysznie.

Jak długo może być przechowywana sałatka z pieczonym kalafiorem?

Niewątpliwą zaletą tej sałatki jest to, że bardzo dobrze znosi upływ czasu, dzięki czemu można ją przygotować z wyprzedzeniem. Jarmuż nie „więdnie” tak szybko, jak inne rodzaje zieleniny, dlatego nawet wymieszana sałatka może postać w lodówce 2-3 dni. Warto pamiętać o tym, że warzywa możemy przygotować nawet kilka dni wcześniej, tak aby spokojnie czekały w lodówce na swoją kolej i wymieszanie z pozostałymi składnikami. To zdecydowanie uprości nam życie i przygotowanie obiadu w ciągu tygodnia.

Przepis: sałatka z pieczonym kalafiorem

Składniki: sałatka z pieczonym kalafiorem

• mały kalafior
• średniej wielkości batat
• 200 g ugotowanej ciecierzycy
• oliwa z oliwek
• 2 łyżeczki przyprawy ras el hanout
• łyżeczka wędzonej papryki
• 2 duże garści krojonego jarmużu
• Pół czerwonej cebuli

Sos tahini:

• 2 łyżki pasty tahini
• czubata łyżeczka pasty z imbiru czosnku i chilli (możesz też zetrzeć te składniki osobno)
• 2 łyżeczki miodu
• sok z 1 cytryny
• 1 łyżka oliwy z oliwek
• 2-3 łyżki wody

Sałatka z pieczonym kalafiorem jak zrobić?

Kalafiora podziel na niewielkie różyczki. Skrop go oliwą i oprósz przyprawą ras el hanout i dokładnie wymieszaj. Ułóż na dużej blaszce do pieczenia.

Ciecierzycę odcedź z zalewy i posyp papryką. Przełóż ją na blaszkę obok kalafiora.

Batata obierz ze skórki i pokrój w kostkę. Skrop oliwą z oliwek, a następnie ułóż na blaszce obok ciecierzycy i kalafiora.

Wstaw warzywa do piekarnika nagrzanego do 180 stopni na około 25 minut. W tym czasie warzywa powinny zmięknąć i lekko się zrumienić. Jeśli zauważysz wcześniej, że któreś z nich zaczyna się przypiekać zbyt mocno, wyjmij je wcześniej z blaszki. W razie potrzeby możesz wydłużyć czas pieczenia.

Poczekaj aż warzywa lekko przestygną. W międzyczasie przygotuj dressing. Do słoiczka przełóż tahini, pastę imbirową i wszystkie pozostałe składniki na sos. Zakręć słoik i potrząsaj nim przez kilkadziesiąt sekund, tak aby całość dobrze się połączyła i utworzyła gładki sos.

Przestudzonego kalafiora, bataty i cieciorkę przełóż do dużej miski. Dodaj jarmuż oraz czerwoną cebulę pokrojoną w piórka. Polej całość przygotowanym wcześniej sosem. Dokładnie wymieszaj i od razu podawaj.

Zobacz też inne przepisy na sałatki

Zobacz też nowe przepisy

• Sałatka z pieczonym kalafiorem
• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha

Artykuł Sałatka z pieczonym kalafiorem pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Idealny obiad na gorące dni? Nie mam żadnych wątpliwości, że jedyną prawidłową odpowiednią w tym wypadku jest chłodnik z botwinki. Ta lekka i bardzo prosta do zrobienia zupa z pewnością przyniesie wam orzeźwienie i tak bardzo potrzebną ochłodę w letnie dni. Szczególnie te gorące, gdy spędzanie długich godzin w kuchni jest na ostatnim miejscu listy rzeczy, które mamy ochotę zrobić. Eksperymentujcie ze składnikami i ich proporcjami, a z pewnością uda wam się przygotować chłodnik idealny.

Z czym podać chłodnik z botwinki?

Jednym z najbardziej tradycyjnych dodatków do chłodnika jest jajko ugotowane na twardo, które dodatkowo sprawi, że zupa będzie nieco bardziej sycąca. W tym samym celu możesz dodać do zupy np. pokruszony twaróg, ugotowaną pierś z kurczaka, krewetki lub wędzonego łososia.

Całość warto również posypać przed podaniem sporą ilością świeżego, posiekanego koperku lub innych ziół, które akurat mamy pod ręką. Osobiście, bardzo lubię również zostawić nieco drobno pokrojonych warzyw, które są użyte w zupie, a tak aby przygotować z nich chrupiącą salsę do udekorowania zupy.

Czym można zastąpić kefir w chłodniku?

W mojej opinii, ze względu na swój smak i konsystencję, to właśnie kefir stanowi najlepszą bazę do chłodnika. Nic jednak nie stoi na przeszkodzie, aby nieco poeksperymentować i znaleźć dla niego alternatywę. Jedną z nich będzie na pewno jogurt naturalny lub grecki, albo maślanka. Można również sięgnąć po zsiadłe mleko, a także śmietanę. Przy czym tę ostatnią warto rozcieńczyć na przykład bulionem, tak aby miała nieco lżejszą konsystencję.

Jak długo można przechowywać chłodnik z botowinki?

Zupę z tego przepisu możesz spokojnie przechowywać w lodówce do 3 dni. Co ważne, z czasem zyska ona nawet na smaku, a wszystkie aromaty zdążą się dobrze ze sobą połączyć. Pamiętaj jedynie, aby przełożyć chłodnik do szczelnie zamykanego pojemnika – w ten sposób unikniesz absorbowania zapachów z innych potraw przechowywanych w lodówce.

W jakich wersja można jeszcze zrobić chłodnik?

Ze względu na swój wygląd i smak chłodnik z botwinki to mój absolutny faworyt, ale warto pamiętać, że ta orzeźwiająca zupa ma jeszcze sporo innych wariantów. Do światowej klasyki z pewnością należy hiszpańskie gazpacho przygotowywane z pomidorów i papryki. Doskonały chłodnik zrobicie również na bazie samych ogórków. Ciekawą wersją będzie również chłodnik cukiniowy lub z awokado. Do tych dwóch ostatnich wersji warto dodać orzechy włoskie i jakiś pikantny dodatek, który podkręci nieco smak dania.

Przepis na chłodnik z botwinki

Składniki na chłodnik z botwinki

• 4 młode buraczki + kilka liści botwinki
• 3 ząbki czosnku
• łyżka oliwy
• 3 ogórki małosolne
• 500 ml bulionu warzywnego
• 700 ml kefiru
• 2 łyżki octu winnego
• sok z cytryny do smaku
• sól, pieprz
• pęczek koperku

Jak zrobić chłodnik z botwinki

Na tarce o dużych oczkach zetrzyj buraczki. Liście botwinki posiekaj drobno. W dużym garnku rozgrzej oliwę, a następnie podsmaż na niej lekko starte buraczki. Dodaj do nich 2 ząbki czosnku przeciśnięte przez praskę. Po około 2 minutach zalej całość bulionem i gotuj około 5 minut. Następnie dodaj liście i gotuj kolejne 2-3 minuty. Po tym czasie buraki powinny być już miękkie, jeśli nie, możesz nieco wydłużyć czas gotowania. Zdejmij garnek z gazu, dodaj sok wyciśnięty z jednej cytryny i odstaw do całkowitego wystygnięcia.

Ogórki zetrzyj na tarce o dużych oczkach. Dodaj je do wystudzonych buraków w bulionie razem kefirem oraz z małym ząbkiem czosnku przeciśniętym przez praskę. Całość dopraw wedle uznania octem, solą i sporą ilością świeżo mielonego pieprzu. Dorzuć również pęczek drobno posiekanego koperku. Wszystko dobrze wymieszaj i wstaw do lodówki na kilka godzin, aby bardzo dobrze się schłodziło. Podawaj z jajkiem lub innymi, opisanymi wyżej dodatkami.

Zobacz też inne przepisy na obiad

Zobacz też nowe przepisy

• Sałatka z pieczonym kalafiorem
• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha

Artykuł Chłodnik z botwinki pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Jeśli szykujesz świąteczne menu, koniecznie wpisz na swoją listę przepis na paszteciki z pieczarkami. Robi się je ekspresowo, a do tego można zrobić je ze sporym wyprzedzeniem. Będą doskonałym dodatkiem do barszczu czerwonego lub samodzielną przekąską. A jeśli zrobisz ich więcej, sprawdzą się jako poczęstunek dla gości w czasie sylwestrowej imprezy.

Jak zawijać paszteciki z pieczarkami?

Moim ulubionym sposobem na przygotowanie wigilijnych pasztecików, jest rozwałkowanie kawałka ciasta w długi prostokąt, następnie ułożenie na jego środku linii z farszu, a na samym końcu sklejenie brzegów. W ten sposób powinien powstać długi rulon z nadzieniem w środku, który później można pokroić na mniejsze paszteciki.

Innym sposobem jest rozsmarowanie farszu na płacie ciasta, a później zawinięcie go w roladę, którą później można pokroić na plasterki. W ten sposób uzyskasz efekt podobny do tych zawijasów z ciasta francuskiego.

Do czego jeszcze można wykorzystać farsz z pieczarek?

Jeśli przygotujesz zbyt dużo ciasto, pamiętaj, że można wykorzystać go na różne sposoby. Jest tak smaczny, że czasem celowo przygotowuję go więcej. Jak go wykorzystać? Będzie idealnym dodatkiem do domowych zapiekanek i tostów. Stanie się też świetną bazą do sosu grzybowego do makaronu.

W czasie przedświątecznych przygotowań na pewno przyda ci się także, aby przygotować pyszne uszka z pieczarkami lub równie smaczne krokiety wigilijne.

Jak przechowywać paszteciki z pieczarkami?

Sposób przechowywania zależy od tego, jak długo chcesz to zrobić. Paszteciki możesz bez obaw przechowywać w temperaturze pokojowej nawet 1-2 dni. Warto jednak przykryć je np. folią spożywczą, tak, aby zabezpieczyć je przed obsychaniem. Nieco dłużej paszteciki wytrzymają w lodówce, włożone np. do szczelnego pojemnika. Warto jednak wziąć pod uwagę, że wtedy mogą chłonąć wilgoć i zapachy z otoczenia.

Czy można mrozić paszteciki z pieczarkami?

Te szybkie paszteciki z pieczarkami z powodzeniem można przygotować na święta nawet ze sporym wyprzedzeniem. W takim wypadku warto je zamrozić, ponieważ zarówno ciasto, jak i farsz dobrze znoszą niską temperaturę. Aby uniknąć sklejania, najpierw ułóż paszteciki na tacy do szybkiego zamrażania. Gdy wstępnie zamarzną, przełóż je do dużego pojemnika lub worka z zapięciem strunowym. W tej formie możesz spokojnie przechowywać je nawet kilka tygodni.

Przepis na paszteciki z pieczarkami

Składniki na paszteciki z pieczarkami

na ok. 35 sztuk

Ciasto na paszteciki:

• 400 g mąki
• 200 g miękkiego masła
• 25 świeżych drożdży
• 2 żółtka
• 2 łyżki jogurtu
• duża szczypta soli

Farsz pieczarkowy:

• 500 g pieczarek
• 1 duża cebula
• 2 łyżki masła
• 1 łyżka oleju
• sól i pieprz

Dodatkowo:

• 1 białko
• czarny sezam do posypania (może być tez np. czarnuszka, biały sezam, kminek lub słodka papryka)

Jak zrobić paszteciki z pieczarkami?

Pieczarki pokrój w kostkę. Cebulę drobno posiekaj.

Na patelni rozpuść 2 łyżki masła razem z olejem. Dodaj do nich pieczarki, a następnie smaż do momentu aż zmiękną i się lekko zrumienią. Zajmie to około 5-10 minut.

Następnie dodaj do nich cebulę i smaż farsz do momentu aż cebula się zeszkli. Dodaj sól i sporą ilość świeżo mielonego pieprzu. Odparuj cały płyn z patelni, bo farsz powinien być suchy. Odstaw go do przestygnięcia.

Wszystkie składniki na ciasto przełóż do robota kuchennego, a następnie zmiksuj je w trybie pulsacyjnym, aby wszystkie się dobrze połączyły. Powinny mieć konsystencję mokrego piachu.

Przesyp ciasto na stolnicę i szybko zagnieć. Uformuj dużą kulę, a następnie podziel je na 3 części.

Każdą z części rozwałkuj na pas o grubości około 3-4 mm i szerokości 5 cm. Na środku wyłóż porcje farszu z pieczarek, ale uważaj, aby nie było go zbyt dużo. Sklej ze sobą wolne brzegi ciasta, tak aby powstały rulony. Podziel je na paszteciki o długości ok. 4-5cm.

Paszteciki z pieczarkami przełóż na blachę wyłożoną papierem do pieczenia. Posmaruj je rozmąconym białkiem i posyp sezamem. Piecz w temperaturze 180 stopni przez 25 minut. Paszteciki powinny być złociste. Możesz podawać je zarówno na zimno jak i na ciepło.

Zobacz też inne przepisy na przekąski

Zobacz też nowe przepisy

• Sałatka z pieczonym kalafiorem
• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha

Artykuł Paszteciki z pieczarkami pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Z czym przygotować jesienne kanapki? W tym wypadku pasta dyniowa będzie wręcz doskonałym rozwiązaniem. Świetnie smakuje samodzielnie, chociaż z powodzeniem możesz podawać ją z przeróżnymi dodatkami: począwszy od warzyw, poprzez sery, a na wędlinach kończąc. Ta prosta pasta z dyni bardzo dobrze sprawdzi się również w roli dodatku do wytrawnych naleśników lub wrapów.

Jaka dynia będzie najlepsza na pastę?

W przypadku tego przepisu moim bezsprzecznym faworytem jest zawsze dynia hokkaido. Nie dość, że po upieczeniu ma lekko orzechowy, słodki smak. Dodatkowo miąższ ma kremową konsystencję i nie wymaga prawie żadnego wysiłku, aby zamienić ją w pastę. Warto również pamiętać, że dyni hokkaido nie trzeba obierać ze skórki, co już samo w sobie w mojej opinii wynosi ten rodzaj ponad wszystkie inne.

Który ser do pasty dyniowej wybrać?

Do poniższego przepisu użyłam dojrzewającego sera bursztyn, który również posiada lekko orzechowy smak, a tym samym fantastycznie komponuje się z dynią. Jeśli akurat nie masz go pod ręką, możesz sięgnąć po jakikolwiek inny dojrzewający ser – ważne, aby miał wyrazisty i dosyć intensywny aromat, który wyróżni się na tle innych składników pasty.

Do czego pasuje pasta dyniowa?

Jak już wspominałam wcześniej, jednym z najbardziej oczywistych zastosowań pasty jest przygotowanie z nią kanapek. Posmaruj pieczywo grubą warstwą i dodaj do niej ulubione dodatki, takie jak np. pieczone warzywa lub wędlina. Bardzo lubię również wykorzystywać tę pastę jako smarowidło do naleśników lub wrapów z tortilli.

Co ciekawe, pasta dyniowa może również stanowić świetną bazę do sosu do makaronu – w tym wypadku wystarczy dodać do niej trochę wody spod gotowania makaronu, tak aby ją nieco rozrzedzić. Potem już tylko makaron, nieco sera i oliwy i masz gotowy obiad.

Jak długo może być przechowywana pasta dyniowa?

Jedną z niewątpliwych zalet tej pasty jest fakt, że można przechowywać ją w lodówce stosunkowo długo. Przełóż ją do szczelnego pojemnika próżniowego, a z powodzeniem wytrzyma nawet do tygodnia. W teorii powinno dać się ją zamrozić, ale raczej nie radziłabym tego robić, bo po rozmrożeniu pasta może zmienić swoją konsystencję i mocno podejść wodą.

Przepis: pasta dyniowa

Składniki: pasta dyniowa

• 400 g dyni hokkaido
• 180 g sera bursztyn (lub innego dojrzewającego)
• 100 g pestek dyni
• sok z połówki cytryny
• duża szczypta cynamonu
• sól, pieprz

Jak zrobić: pasta dyniowa

Dynię pokrój na ćwiartki, oczyść z pestek i włókien. Przełóż je na blaszkę wyłożoną papierem do pieczenia i wstaw do piekarnika nagrzanego do ok. 180 stopni. Piecz przez 15-20 minut, do momentu aż dynia będzie całkowicie miękka i lekko zrumieniona. Odstaw ją do przestudzenia.

Ser pokrój w dużą kostkę. Pestki dyni lekko upraż na suchej patelni, a następnie odstaw je na kilka minut, aby przestygły – pamiętaj, aby nie zostawiać ich na patelni, bo ta wciąż będzie ciepła, a pestki mogą się spalić.

Dynię, ser oraz pestki przełóż do robota kuchennego. Zmiksuj całość na gładką pastę. Dla uzyskania lepszej konsystencji możesz dodać do masy nieco wody. Dopraw pastę sokiem z cytryny, cynamonem, świeżo mielonym pieprzem oraz solą. Dokładnie wymieszaj.

Pasta dyniowa wytrzyma w lodówce nawet około tygodnia. Ważnym jest, aby przechowywać ją w lodówce, w szczelnie zamykanym pojemniku. Idealnie nadaje się do smarowania kanapek, ale możesz też wykorzystać ją do zrobienia różnego rodzaju przekąsek, wrapów i naleśników.

Zobacz też inne przepisy na pasty kanapkowe

Zobacz też nowe przepisy

• Sałatka z pieczonym kalafiorem
• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha

Artykuł Pasta dyniowa pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Jeśli masz ochotę zrobić wrażenie na bliskich, zaserwuj im jajka po florencku. W tej wersji idealnie nadają się na specjalne okazje lub po prostu celebrowanie weekendu. Chociaż całość składa się z elementów, które trzeba odrębnie przygotować, wbrew pozorom wcale nie jest to skomplikowane danie. Wymaga jedynie nieco wyczucia i wprawy. Koniecznie spróbujcie!

Jak gotować jajka w koszulce?

Wokół gotowania jajek w koszulkach narosło wiele mitów, tymczasem jest to znacznie prostsze niż mogłoby się wydawać. Potrzeba jedynie nieco pewności siebie no i może jeszcze stopera, który sprawi, że nie wyjdą nam nieco bardziej wymyślne jajka na twardo.

Ważnym jest, aby woda nie gotowała się zbyt intensywnie i nie bulgotała, co pozwoli utrzymać ładny kształt jajek. Wiem, że wiele osób zaleca zamieszać wodę i stworzyć niewielki wirek, w który wlejemy jajka, jednak moim zdaniem pewniejszą metodą jest wybicie jajka do miseczki, a następnie wlanie go na spokojną, gorącą wodę i ewentualnie delikatne zbieranie białka dookoła żółtka. Potem cała reszta roboty to już tylko pilnowanie czasu.

Ile gotować jajka po florencku?

Oczywiście w tym wypadku wiele zależy od indywidualnych preferencji, ale celem jest, aby białko było dobrze ścięte, a żółtko w środku wciąż powinno być miękkie i płynne. Powinno zająć to od 2,5 do 3 minut – czas szybko płynie, dlatego warto mieć pod ręką stoper.

Z czym podać jajka po florencku?

Odpowiednie ugotowanie jajek w koszulkach to dopiero połowa sukcesu. Aby przygotować idealne jajka po florencku musisz jeszcze zadbać o odpowiednie dodatki. W tym wypadku bardzo istotny jest wybór pieczywa – najlepiej sprawdzi się maślana brioszka lub bułka. Dodaj do nich podduszony szpinak i aksamitny sos holenderski i masz idealne, weekendowe śniadanie.

Czy jajka po florencku można przygotować z wyprzedzeniem?

Wiem, że przygotowanie wieloelementowego śniadania może wydawać się sporym wyzwaniem nawet w weekend, ale warto pamiętać, że sporo składników można przygotować z wyprzedzeniem.

Takim elementem jest chociażby szpinak, który później wystarczy lekko podgrzać. Nawet same jajka w koszulkach można zrobić z wyprzedzeniem, a przed podaniem włożyć je na kilkanaście sekund do gorącej wody, aby je podgrzać. To co lepiej zostawić na ostatnią chwilę do zgrillowanie pieczywa i zrobienie sosu holenderskiego.

Przepis na jajka po florencku

Składniki na jajka po florencku

• 4 jajka
• 2 bułki maślane
• 1 łyżka masła
• świeżo mielony pieprz
• sól
• 1 łyżka octu jabłkowego

Szpinak:

• ok. 200 g liści szpinaku
• 2 ząbki czosnku
• szczypta gałki muszkatołowej
• 2 łyżki oliwy z oliwek
• sól, pieprz

Sos holenderski

• przepis na sos holenderski – KLIKNIJ

Jak zrobić jajka po florencku

Rozpocznij od przygotowania szpinaku. Na patelni rozgrzej oliwę z oliwek, a następnie lekko podsmaż na niej czosnek pokrojone w cienkie plasterki. Uważaj, aby czosnek się nie spalił. Po kilkudziesięciu sekundach dodaj na patelnię szpinak. Dopraw solą, pieprzem i gałką muszkatołową.

Przygotuj sos holenderski zgodnie z tym przepisem – kliknij.

Bułeczki maślane przekrój na pół, a następnie zezłoć je lekko na maśle.

Przygotuj jajka w koszulkach. W sporym garnku zagotuj wodę, a następnie zmniejsz gaz na tyle, aby woda nie bulgotała intensywnie. Dopraw ją solą oraz octem. Wbij jajko do małej miseczki, a następnie ostrożnie wylej je na wrzątek. W razie potrzeby delikatnie zagarniaj białko przy pomocy łyżki, tak aby nie rozlało się zbyt mocno poza żółtko. Jajko w koszulce gotuj około 2,5-3 minuty w zależności od tego, jak bardzo płynne żółtko lubisz. Jeśli masz wprawę, możesz gotować więcej niż jedno jajko w garnku.

Teraz możesz złożyć w całość jajka po florencku. Na podpieczoną bułeczkę wyłóż porcję szpinaku, a na nim ostrożnie wyłóż ugotowane jajko w koszulce. Polej je sosem holenderskim i oprósz świeżo mielonym pieprzem. Podawaj natychmiast.

Zobacz też inne przepisy na śniadania

Zobacz też nowe przepisy

• Sałatka z pieczonym kalafiorem
• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha

Artykuł Jajka po florencku pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Zwykle według przepisu, który pokazuje wam poniżej przygotowuje się fetę. Jednak pewnego razu wykorzystałam w nim swojski serek capri i efekt też był świetny. Ta przekąska z filo rewelacyjnie sprawdzi się na różnego rodzaju przyjęciach lub po prostu będzie pysznym dodatkiem do domowego seansu kinowego.

Zachęcam was do eksperymentowania na bazie tego przepisu. Możecie wybrać nieco inny rodzaj sera, uzupełnić farsz o ulubione warzywa lub pomiędzy płaty ciasta dołożyć inne zioła. Za każdym razem osiągniecie nieco inny efekt, jednak jestem pewna, że zawsze będzie pysznie.

Co to jest ciasto filo?

Ciasto filo (czasami także nazywane ciastem phyllo) to cienkie, przezroczyste i kruche ciasto pochodzące z kuchni wschodniośródziemnomorskiej i bałkańskiej. Nazwa „filo” pochodzi z języka greckiego i oznacza „liść”. Ciasto składa się z bardzo cienkich warstw ciasta, które oddzielone są papierowymi lub plastikowymi płachtami.

Tradycyjne ciasto filo jest wytwarzane przez wielokrotne cienkie rozwałkowywanie ciasta, aż osiągnie pożądaną grubość. Po przygotowaniu można użyć go do różnych potraw, zarówno słodkich, jak i słonych.

Jak przechowywać ciasto filo?

Pamiętaj, że ciasto filo jest bardzo delikatne i wymaga ostrożnego obchodzenia się z nim podczas przygotowywania, aby uniknąć jego rozerwania lub wyschnięcia.

Przed rozpakowaniem ciasta upewnij się, że wszystkie pozostałe składniki są gotowe.Ważne jest, aby chronić ciasto przed wysychaniem podczas pracy z nim. Przykrywaj ciasto, którego akurat nie używasz, wilgotną ściereczką lub ręcznikiem papierowym, aby utrzymać je wilgotne.

Co zrobić z ciasta filo?

W kuchni greckiej i tureckiej ciasto filo jest popularne w potrawach takich jak baklawa, tiropita (słona babeczka serowa) i spanakopita (słona babeczka szpinakowa). W innych regionach stosuje się je także w danaich mięsnych i warzywnych, przy czym może być nadziewane na różne sposoby. Moimi faworytami są jednak różnego rodzaju niewielkie i łatwe do zrobienia przekąski z filo, takie jak chociażby szparagi w filo lub ta z poniższego przepisu.

Przepis: przekąska z ciasta filo

Składniki: przekąski z ciasta filo

• serek capri (około 200 g)
• 6 arkuszy ciasta filo
• garść ziaren sezamu
• garść listków tymianku
• oliwa z oliwek

Jak zrobić: przekąska z ciasta filo

Serek pokrój na około 6 średniej grubości plasterków.

Pierwszy płat ciasta filo posmaruj oliwą z oliwek, a następnie oprósz go go listkami tymianku oraz sezamem. Rozłóż na nim kolejny płat ciasta i lekko dociśnij. Przekrój wzdłuż, tak aby powstały dwa paski. Na brzegu każdego z nich ułóż plaster serka capri. Zwiń brzegi do wewnątrz, a następnie zawiń całość tak, aby dobrze przykryć ser.

Powtórz powyższe czynności z pozostałym serem i ciastem. Następnie ułóż wszystkie paczuszki na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia. Z wierzchu każdą z nich posmaruj dodatkową porcją oliwy.

Piecz przez około 20 minut w temperaturze 180 stopni do momentu aż ciasto ładnie się zrumieni. W połowie pieczenia obróć przekąski na drugą stronę, aby zezłociły się równomiernie z obu stron.

Ta przekąska z filo najlepiej smakuje jeszcze ciepła, podana z lekkim sosem jogurtowym lub miodem.

Zobacz też inne przepisy na przekąski:

Zobacz też nowe przepisy:

• Sałatka z pieczonym kalafiorem
• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha

Artykuł Przekąska z filo pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Kto powiedział, że obiad przygotowany w kilka lub kilkanaście minut musi być niezbyt efektowny i średnio smaczny? Mam dziś dla was idealny dowód na to, że wcale tak nie musi być. Zapiekane gnocchi z cukinią robi się właściwie samo, a od ciebie będzie wymagało dosłownie 10 minut uwagi. Całą resztą zajmie się już piekarnik.

Jest to także świetny dowód na to, że zawsze warto mieć w domu opakowanie gotowego gnocchi, które szybciutko można zamienić w doskonałe danie. Co bardzo ważne, przepis ten jest bardzo łatwy do modyfikacji – dorzuć coś, co akurat masz w lodówce lub poeksperymentuj z przyprawami. W ten sposób to danie szybko ci się nie znudzi.

Z czym podać gnocchi?

Podając gnocchi, masz szeroki wachlarz możliwości, aby dostosować je do swojego gustu i preferencji. Możesz serwować je z prostym sosem pomidorowym i świeżymi ziołami dla lekkiego i orzeźwiającego smaku. Jeśli szukasz bardziej wyrafinowanych połączeń, spróbuj podać gnocchi z kremowym sosem gorgonzola i orzechami, które nadadzą mu delikatną nutę pikantności i chrupkości. Innym smakowitym pomysłem jest zestawienie gnocchi z grzybami i pietruszką, tworząc niecodzienne połączenie.

Generalnie możesz połączyć gnocchi niemal z każdym sosem, z którym podajesz makaron. Osobiście uważam jednak, że te zapiekane najlepiej smakują z kremowymi sosami na bazie śmietany lub sera.

Jak zrobić domowe gnocchi?

Gnocchi (wymawiane jako „ńoki”) to rodzaj klasycznego włoskiego kluseczek lub kuleczek, które są przygotowywane głównie z ziemniaków, mąki pszennej i jajka. Istnieje wiele różnych odmian gnocchi, ale najbardziej popularne i powszechnie znane są te przygotowywane z ziemniaków.

Proces przygotowania gnocchi jest stosunkowo prosty. Ziemniaki są ugotowane w osolonej wodzie, a następnie obierane i ugniatane na gładką masę. Następnie do masy ziemniaczanej dodaje się mąkę i jajko, mieszając, aż uzyska się jednolitą i elastyczną konsystencję ciasta. Ciasto jest następnie formowane w wałeczki i krojone na małe kawałki. Gnocchi gotuje się w wrzącej, osolonej wodzie do momentu, gdy wypłyną na powierzchnię – wszystko bardzo podobnie do polskich kopytek.

Gnocchi z cukinią – czy można użyć kupnego?

Skoro robimy obiad dla zabieganych, nie powinniśmy mieć najmniejszych wyrzutów sumienia, że sięgamy po gotowca. Co więcej, zawsze mam w lodówce jedno opakowanie właśnie na takie okazje. Obecnie w sklepach bez trudu znajdziecie dobrej jakości kluseczki o naprawdę dobrym składzie, które z powodzeniem mogą konkurować z tymi domowymi. Wybierzcie takie, które nie zawierają nic poza prostymi dodatkami, a w składzie mają przede wszystkim ziemniaki.

Przepis na gnocchi z cukinią

Składniki na gnocchi z cukinią

• 500 g gnocchi
• 1 średniej wielkości cukinia
• garść pomidorków koktajlowych
• ok. 70 g gorgonzoli
• 200 g śmietanki 30%
• 200 ml wody
• 3 ząbki czosnku
• łyżeczka ziół prowansalskich
• 1 łyżeczka harrisy (ew. chilli w płatkach lub pół łyżeczki ostrej, mielonej papryki)
• sól, pieprz
• 70 g tartej mozzarelli
• natka pietruszki do dekoracji

Jak zrobić gnocchi z cukinią

Rozpocznij od pokrojenia warzyw. Pomidorki umyj i podziel na połówki. Te mniejsze możesz zostawić w całości. Cukinię pokrój w średniej grubości ćwierćplasterki.

Przygotuj naczynie żaroodporne i wsyp do niego po kolei gnocchi, pokrojoną cukinię oraz pomidorki. Postaraj się, aby wszystkie składniki były równomiernie rozłożone w naczyniu.

Następnie rozłóż na wierzchu kawałki gorgonzoli i oprósz całość tartą mozzarellą.

W słoiczku wymieszaj śmietankę, wodę, przyprawy oraz przeciśnięty przez praskę czosnek. Wstrząśnij energicznie słoikiem, aby powstał jednolity sos. Zalej nim gnocchi z cukinią.

Wstaw naczynie do piekarnika nagrzanego do 180 stopni i piecz przez około 20 minut. W tym czasie sos powinien gęstnieć, a wierzch zapiekanki ładnie się zrumienić. Wyjmij z piekarnika i odstaw na około 5 minut, aby całość delikatnie przestygła. Przed podaniem oprósz wierzch drobno posiekaną natką pietruszki.

Zobacz też inne przepisy na obiad

Zobacz też nowe przepisy

• Sałatka z pieczonym kalafiorem
• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha

Artykuł Gnocchi z cukinią pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Dziś mam dla was przepis na placki z halloumi – czyli takie pyszne, chrupiące kotleciki, którymi można podzielić się ze swoimi gośćmi…albo zjeść je wszystkie samemu, nie dając nikomu ani kawałka! W końcu, kto by miał ochotę dzielić się pysznościami? Odkrycie tej pysznej przekąski było dla mnie niczym otwarcie nieba. Gotowi na kulinarne uniesienia? To zabierajcie garnek i miseczki i biegiem do kuchni!

Czym jest halloumi?

Halloumi to ser pochodzący z Cypru, który jest wytwarzany z mieszanki mleka krowiego, owczego i/lub koziego. Ma słony smak i delikatną konsystencję, a po ogrzaniu staje się lekko chrupiący na zewnątrz, a miękki i kremowy w środku.

Co zrobić z sera halloumi?

Ser halloumi to uniwersalny składnik, który można wykorzystać na wiele sposobów. Przykładowo, można usmażyć pokrojony ser na patelni i dodać do sałatki z pomidorami, ogórkiem, sałatą i oliwą z oliwek. Halloumi świetnie sprawdza się także na grillu w połączeniu z warzywami takimi jak cukinia, papryka czy bakłażan. Można również dodać go do kanapek razem z warzywami takimi jak rukola, pomidory czy ogórki. Ser halloumi można również upiec w piekarniku, np. w połączeniu z ciecierzycą i warzywami. Dzięki swojej niepowtarzalnej konsystencji i smakowi, halloumi może stanowić alternatywę dla mięsa i być elementem dań wegetariańskich czy wegańskich.

Jak podać placki z halloumi?

Przepis na placki z halloumi sprawdzi się jako przekąska lub danie główne, które można podać na różne sposoby. Najczęściej placki te podaje się z dodatkiem aromatycznych sosów lub dipów, takich jak hummus, tzatziki czy sos pomidorowy.

Placki można podawać na ciepło, chociaż równie dobrze smakują już po przestudzeniu, np. w formie burgerów lub wrapów. Placki te są idealnym daniem dla wegetarian i wegan, ale również dla miłośników mięsa, którzy chcą spróbować czegoś nowego i oryginalnego.

Czy placki z halloumi można mrozić?

Placki z halloumi można mrozić, jednak należy pamiętać, że po rozmrożeniu ich konsystencja może ulec zmianie. Z reguły po rozmrożeniu placki stają się bardziej miękkie i wilgotne, a niekiedy mogą stracić na chrupkości i smaku. Dlatego, jeśli chcesz zamrozić placki z halloumi, najlepiej jest to zrobić bezpośrednio po ich przygotowaniu i schłodzeniu w lodówce, aby uniknąć ewentualnego rozwoju bakterii.

Przechowywać je można w zamrażarce do 1-2 miesięcy. Przed podaniem placki należy rozmrozić w lodówce, a następnie podgrzać na patelni lub w piekarniku, aby odzyskały swoją chrupkość i świeżość.

Przepis na placki z halloumi

Składniki na placki z halloumi

• 200 g halloumi
• 1 niewielka cukinia
• 2 marchewki
• 3 jajka
• 3 łyżki bułki tartej
• 2 łyżki mąki
• łyżeczka chilli w płatkach
• pęczek szczypiorku
• sól, pieprz
• olej do smażenia

Jak zrobić placki z halloumi

Cukinię i marchewki zetrzyj na tarce o grubych oczkach. Następnie oprósz je sporą ilością soli (ale bez przesady!), dokładnie wymieszaj i odstaw w misce na około 15-20 minut.

W międzyczasie posiekaj bardzo drobno cebulę oraz szczypiorek, a halloumi zetrzyj na tarce o grubych oczkach.

Gdy cukinia i marchew puszczą sok, odciśnij je i dodaj do startego sera. Wymieszaj razem z cebulą i szczypiorkiem. Dodaj jajka, mąkę, bułkę tartą i pozostałe przyprawy. Całość dokładnie wymieszaj, aby wszystkie składniki dobrze się połączyły. Odstaw masę na około 15 minut, a następnie

Z masy uformuj spore placuszki, a następnie smaż je z obu stron na złoty kolor. Podawaj na ciepło z ulubionym dressingiem (świetnie sprawdzi się sos czosnkowy lub ziołowy dressing zielonej bogini).

Zobacz też inne przepisy na obiady

Zobacz też nowe przepisy

• Sałatka z pieczonym kalafiorem
• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha

Artykuł Placki z halloumi pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Ciekawy, smaczny i łatwy w przygotowaniu obiad bez mięsa? Przepis na roladki lasagne ze szpinakiem z pewnością przypadnie ci do gustu i na stałe wpisze się do twojego kulinarnego repertuaru. Oto idealny dowód na to, że kilka niedrogich i prostych składników można bardzo łatwo zamienić w coś naprawdę pysznego.

Czy roladki lasagne ze szpinakiem można przygotować z wyprzedzeniem?

Ten przepis idealnie sprawdzi się dla każdego, kto w porze obiadowej jest zabiegany i nie ma czasu na pełnowymiarowe gotowanie. Te pyszne roladki można przechowywać w lodówce dłuższą chwilę, a dzięki warstwie sosu na wierzchu makaron nie obeschnie. Przygotuj je wieczorem, a przed obiadem po prostu włóż je do piekarnika, aby się zapiekły.

Jaki rodzaj szpinaku użyć w tym przepisie?

Do farszu w roladkach najlepiej nada się rozdrobniony, mrożony szpinak, który jest dostępny w niemal każdym sklepie spożywczym, a dodatkowo bardzo łatwo i równomiernie rozprowadzi się w serze. Oczywiście możesz sięgnąć po świeży szpinak lub ten mrożony w liściach, jednak pamiętaj, że może sprawić ci on nieco więcej problemów w trakcie przygotowań.

Który makaron nada się najlepiej?

Co oczywiste, do przygotowania tego dania będziesz potrzebować makaronu lasagne, jednak jak wiadomo w sklepach znajdziecie go w przynajmniej kilku rodzajach. Świetnym wariantem będzie ten świeży, który pozwoli ci zaoszczędzić nieco czasu na gotowanie makaronu. Oczywiście, bardzo dobrze sprawdzi się także ten suszony.

Najwygodniej będzie zwijać ci długie, kilkudziesięciocentymetrowe płaty lasagne, jednak nie są one dostępne w każdym sklepie. Te mniejsze, też bardzo dobrze się nadadzą, jednak z jego użyciem roladki będą nieco mniejsze.

Czy roladki lasagne ze szpinakiem można mrozić?

Jeśli robisz mniejszą porcję, zrobienie tych roladek nie powinno zająć ci wiele czasu. Wiem jednak, że dla wielu osób formowanie ich może być nieco męczące, zwłaszcza jeśli robimy posiłek na kilka dni lub dla większej grupy osób. Właśnie dlatego mam dla ciebie doskonałą wiadomość: roladki lasagne ze szpinakiem świetnie znoszą mrożenie.

W tym wypadku możesz zamrozić je już po upieczeniu (oczywiście po wcześniejszym wystudzeniu). Dobrym pomysłem będzie również przygotowanie roladek jako domowej mrożonki podobnej do tych, jakie możesz znaleźć w sklepach. Możesz ułożyć i zamrozić je w jednorazowym naczyniu do zapiekania, które w dogodnym, dla ciebie momencie po prostu wrzucisz do piekarnika, po to aby po kilkudziesięciu minutach cieszyć się pysznym obiadem.

Przepis na roladki lasagne ze szpinakiem

Składniki na roladki lasagne ze szpinakiem

• 10 listków makaronu lasagne
• porcja sosu pomidorowego z tego przepisu -klik-
• 200 g riccotty
• 300 g mrożonego szpinaku
• 3 duże ząbki czosnku
• 2 łyżki oliwy
• mała cebula
• sok z połówki cytryny
• łyżeczka skórki otartej z cytryny
• sól, pieprz
• 100 g twardej mozzarelli
• garść liści bazylii

Jak zrobić roladki lasagne ze szpinakiem

Rozpocznij od przygotowania farszu. Cebulę pokrój bardzo drobno, a następnie podsmaż ją na rozgrzanej oliwie, tak aby stała się szklista i miękka. Dodaj do niej rozdrobniony, rozmrożony szpinak oraz przeciśnięty przez praskę czosnek. Podsmażaj około minuty, następnie dodaj riccottę, sok i skórkę z cytryny. Dokładnie wymieszaj na jeszcze ciepłej patelni, zdjętej już z ognia. Dopraw całość solą i pieprzem. Odstaw do przestygnięcia.

W międzyczasie przygotuj sos pomidorowy z tego przepisu. Obgotuj też lekko płaty lasagne, tak aby były na tyle miękkie, aby można było je łatwo zawinąć w rulon.

Mozzarellę zetrzyj na tarce o grubych oczkach.

Przygotuj naczynie żaroodporne i na jego dno wyłóż 3/4 sosu pomidorowego. Rozsmaruj go równomiernie.

Następnie przygotuj właściwe roladki lasagne ze szpinakiem. Na blacie rozłóż płaty makaronu. Na każdym z nich rozsmaruj porcję nadzienia szpinakowego i posyp serem. Każdy płat zwiń w rulon i ułóż na sosie w naczyniu żaroodpornym.

Na wierzchu roladek rozsmaruj pozostały sos oraz oprósz całość dodatkową porcją sera. Na wierzchu ułóż listki bazylii. Roladki lasagne ze szpinakiem wstaw do piekarnika nagrzanego do 180 stopni na ok. 20 minut. Podawaj na ciepło.

Zobacz też inne przepisy na obiad z makaronem:

Zobacz też nowe przepisy

• Sałatka z pieczonym kalafiorem
• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha

Artykuł Roladki lasagne ze szpinakiem pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Gdy tylko na straganach pojawiają się pierwsze szparagi, wiem że to mój sygnał aby przygotować nieziemsko pyszne, zaskakująco proste i cudownie chrupiące szparagi w cieście filo. Są hitem wszystkich imprez, które organizuję i z doświadczenia wiem, że nie ma takiej ilości, która nie zniknęła by z półmisków w przeciągu kilkunastu minut. Właśnie z tego powodu warto zrobić ich nieco więcej niż pierwotnie się zakładało. Chociażby po to, aby móc podjeść trochę zanim trafią na stół.

Czym jest ciasto filo?

Wiele osób często myli ciasto filo ze znacznie popularniejszym w naszym kraju ciastem francuskim. Chociaż w sklepach możecie znaleźć je na tych samych półkach, zdecydowanie nie są tym samym produktem.

Ciasto francuskie bardzo mocno wyrasta w trakcie pieczenia i tworzy mnóstwo cieniutkich warstw. Z kolei filo zachowuje się zupełnie inaczej – jest cieniutkie niczym kartka papieru, nie wyrasta, za to staje się bardzo kruche po upieczeniu. Właśnie z tego względu warto układać je warstwami. W przypadku tego przepisu warstwy zapewni nam ciasne zwinięcie ruloników wokół szparagów.

Białe czy zielone: które szparagi wybrać?

Najczęściej w kuchni sięgam po zielone szparagi, jednak w tym wypadku jest to kwestia osobistych preferencji i estetyki. Po prostu te zielone podobają mi się bardziej. Nic jednak nie stoi na przeszkodzie, abyście sięgnęli po białą odmianę.

Czy wiedzieliście, że tak naprawdę białe i zielone szparagi to dokładnie ta sama roślina, z tą różnicą że zielone zdążyły wyjść z ziemi i dojrzewały w słońcu. Z kolei białe szparagi nigdy nie wyrastają ponad poziom gruntu, ponieważ okopuje się je w wysokich kopcach. Gdyby jednak wyrosły ponad niego, stałyby się zielone.

Z czym podać szparagi w cieście filo?

Gwarantuję wam, że szparagi w cieście filo staną się przebojem wszystkich waszych imprez. Najlepiej podawać je na ciepło, chociaż nie powinno im zaszkodzić jeżeli przestygną (o ile w ogóle ktokolwiek da im na to szansę).

Możesz na spokojnie podać je samodzielnie, jednak będą też świetnym elementem większej deski lub nawet stołu przekąsek. Doskonale pasuje do nich prosty sos czosnkowy, dressing paprykowy lub ziołowy. Poeksperymentuj nieco z dodatkami, a z pewnością trafisz w gusta wszystkich gości.

Przepis na szparagi w cieście filo

Składniki na szparagi w cieście filo

• pęczek szparagów (ok. 20 sztuk)
• 10 płatów ciasta filo (w zależności od wielkości szparagów)
• 150 g dojrzewającego sera cheddar
• oliwa z oliwek

Jak zrobić szparagi w cieście filo

Rozpocznij od przygotowania szparagów. Umyj je dokładnie, a następnie odetnij od nich zdrewniałe końcówki.

Rozłóż na płasko płaty ciasta filo, a następnie przytnij je na długość szparagów, tak aby ciasto było tylko nieco krótsze od główek szparagów.

Zetrzyj na tarce o drobnych oczkach cheddar.

Rozłóż na blacie pojedynczy płat ciasta filo, a następnie posmaruj go niedużą ilością oliwy z oliwek. Oprósz lekko serem, a następnie ułóż przy brzegu szparaga i zawiń go ciasto, tworząc ciasny rulon.

Powtórz powyższe czynności ze wszystkimi szparagami. Pamiętaj, aby pracować szybko i trzymać pozostałe arkusze ciasta szczelnie przykryte, ponieważ filo bardzo szybko wysycha i staje się bardzo łamliwe.

Wszystkie szparagi w cieście filo ułóż na blaszce do pieczenia, a następnie wstaw je do piekarnika nagrzanego do temperatury 190 stopni. Piecz przez około 20-25 minut (obracając je w połowie pieczenia) do momentu aż ciasto równomiernie się zezłoci.

Upieczone szparagi najlepiej podawać na ciepło, po lekkim przestudzeniu. Doskonałym dodatkiem do nich będzie sos czosnkowy lub dressing zielonej bogini.

Zobacz też przepisy na szparagi

Zobacz też nowe przepisy

• Sałatka z pieczonym kalafiorem
• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha

Artykuł Szparagi w cieście filo pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Każdy fan włoskiej kuchni powinien poznać ten prosty i bajecznie pyszny przepis na makaron z sosem orzechowym. Zawsze kiedy wracam z Włoch przywożę ze sobą przynajmniej kilka opakowań pesto orzechowego ma wyjątkowy smak i doskonale pasuje zarówno do kanapek jak i do makaronów. W końcu postanowiłam odtworzyć je w domu i mogę już zajadać się nim bez obaw, że po kolejną porcję trzeba będzie jechać setki kilometrów.

Skąd pochodzi przepis na makaron z sosem orzechowym?

Spaghetti z pesto z orzechów można zjeść w różnych regionach Włoch, jednak najpopularniejszy jest w okolicach Wenecji i to właśnie stamtąd przywiozłam przepis, który możecie przeczytać poniżej. Idealnie byłoby zjadać go popijając wino i oglądając lagunę. Ale nawet jeśli dysponujecie jedynie widokiem na szare blokowisko, ten makaron poprawi wam humor i pozwoli przenieść się do słonecznych Włoch.

Jaki rodzaj makaronu wybrać do tego przepisu?

Najlepszym wyborem byłoby użycie tradycyjnego, weneckiego makaronu bigoli, który jednak trudno jest dostać w Polsce. Alternatywą dla niego może być buccatini, które jest grubsze od spaghetti i dobrze przywiera do niego sos. Generalnie dobrze będzie sięgnąć w tym wypadku po długi makaron. Jeśli chcesz ambitniej podejść do tematu, możesz przygotować domowy makaron – to świetna zabawa i wbrew pozorom wcale nie jest skomplikowaną operacją.

Jak długo gotować makaron?

Pamiętaj, że rozgotowanie makaronu to jeden z największych grzechów, jaki możesz popełnić przygotowując włoskie dania. Jeżeli robiąc makaron z sosem orzechowym postawisz na domowy, świeży makaron, wystarczy gotować go przez około 4 minuty i powinien być dobry. Suszone makarony gotuj zgodnie z zaleceniami producenta na opakowaniu, tak aby były al dente. Zwykle zajmuje to około 6-8 minut, jednak różne marki mogą mieć w tej kwestii różne zalecenia.

Jak podać makaron z sosem orzechowym?

To nieskomplikowane danie nie wymaga wielu dodatków, a właściwie możesz podać je solo. Jak już wspominałam wcześniej, możesz podać je z kieliszkiem białego, lekkiego wina. Fani serów z pewnością nie pogardzą też dodatkową porcją sera, którą można obsypać wierzch makaronu.

Przepis na makaron z sosem orzechowym

Składniki na makaron z sosem orzechowym

• 400 g makaronu bucatini lub bigoli (zobacz też jak zrobić domowy makaron)
• 160 g orzechów włoskich
• 20 g orzeszków pinii (ewentualnie nerkowców)
• 30 g pieczywa na zakwasie
• 160 ml mleka
• 160 ml śmietanki 30%
• 50 ml oliwy z oliwek
• 40 g parmezanu
• mały ząbek czosnku
• sól, świeżo mielony pieprz

Jak zrobić makaron z sosem orzechowym

Orzechy włoskie wrzuć do wrzątku, a następnie gotuj około 10 minut. Następnie odcedź je i przełóż na papierowy ręcznik. Pocieraj je energicznie, aby zeszła z większości z nich zeszła skórka. Przełóż je do misy blendera i poczekaj aż nieco przestygną. 

Chleb porwij na mniejsze kawałki. Zalej je mlekiem i poczekaj aż nasiąkną. Następnie przełóż chleb i płyn do orzechów. Dodaj także parmezan, orzeszki pinii (lub nerkowce) oraz czosnek. Zmiksuj wszystko na gładką masę, a następnie zacznij powoli dodawać oliwę z oliwek oraz śmietankę. Miksuj jeszcze przez kilka minut, aby uzyskać gładki i jednolity sos. Na samym końcu dopraw go solą i pieprzem. 

Makaron ugotuj al dente – zgodnie z instrukcjami na opakowaniu. Gorący makaron wymieszaj z sosem i natychmiast podawaj.

Zobacz też inne przepisy na makaron

Zobacz też nowe przepisy

• Sałatka z pieczonym kalafiorem
• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha

Artykuł Makaron z sosem orzechowym pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Bardzo często spotykam się z opinią, że tofu jest nieciekawe i bez wyrazu. Przetestuj przepis na tofu w sosie pomarańczowym, a przekonasz się, że wcale nie musi tak być. To idealne połączenie słodko-kwaśnych smaków, do którego warto często powracać. Jeśli raz spróbujecie, gwarantuję, że na stałe wejdzie do waszego kulinarnego repertuaru.

Jaki rodzaj tofu wybrać?

W tym przepisie najlepiej sprawdzi się twarde i zwarte tofu, które łatwo będzie pokroić w kostkę i które zachowa swój kształt w czasie smażenia. W przypadku bardzo miękkiego tofu możesz mieć problemy z opanierowaniem i usmażeniem go.

Dobrym wyborem będzie również tofu o neutralnym smaku, który nie stłumi smaku sosu pomarańczowego. Jeśli wybierzesz wędzone lub takie, które zostało już zamarynowane przez producenta, jego smak może kłócić się z pozostałymi składnikami dania.

Jak smakuje tofu?

Tradycyjne tofu nie ma bardzo wyrazistego ani charakterystycznego smaku. Smakuje po prostu jak soja, a w większym uproszczeniu może trochę jak biała fasola. Ma jednak tę właściwość, że doskonale przyjmuje inne smaki. Dlatego też zawsze dobrze jest je zamarynować lub podać z dodatkiem aromatycznego sosu.

Z czym jeść tofu w sosie pomarańczowym?

W przypadku tego dania masz wiele możliwości, a tak naprawdę ogranicza cię jedynie twoja wyobraźnia. Najbardziej oczywistym wyborem będzie oczywiście ugotowany na sypko ryż. Równie dobrze sprawdzi się też chociażby kuskus lub bulgur. Możesz również podać tofu w sosie pomarańczowym z azjatyckim makaronem udon, soba lub chow mie. Warto również dobrać do niego mieszankę warzyw smażonych na patelni lub gotowanych na parze. Zawsze dobrze sprawdzi się również nieskomplikowana sałatka z lekkim, orientalnym dressingiem (np. na bazie pasty miso lub tahini).

Ile smażyć tofu w sosie pomarańczowym?

Tofu nie wymaga długiej obróbki, dlatego nie musisz się obawiać, że będzie surowe lub niedogotowane. Smażąc je, postaraj się, aby równomiernie zezłociło się ze wszystkich stron, tak aby na jego powierzchni powstała cienka, chrupiąca skorupka. Najważniejszym jest, aby tofu było na wskroś ciepłe, dlatego postaraj się nie kroić go w bardzo dużą kostkę, która będzie długo się podgrzewać.

Przepis na tofu w sosie pomarańczowym

Składniki na tofu w sosie pomarańczowym

• 2 opakowania tofu (ok. 500 g)
• 2 łyżki oleju
• 1,5 łyżki sosu sojowego
• 0,5 łyżeczki octu ryżowego
• 1 ząbek czosnku
• 1 łyżeczka miodu
• 2 łyżki skrobi kukurydzianej

Sos pomarańczowy:

• 250 ml soku pomarańczowego
• 1 łyżeczka starej skórki pomarańczy
• 50 ml wody
• 2 łyżki sosu sojowego
• 1,5 łyżki miodu
• 1 ząbek czosnku przeciśnięty przez praskę
• łyżeczka startego imbiru
• 3 łyżeczki skrobi kukurydzianej

Do podania:

• ziarna sezamu
• świeża kolendra
• ryż

Jak zrobić tofu w sosie pomarańczowym

W dużej misce wymieszaj 1,5 łyżki sosu sojowego, 0,5 łyżeczki octu ryżowego, przeciśnięty przez praskę ząbek czosnku, skórkę pomarańczową i 1 łyżeczkę miodu.

Tofu pokrój w kostkę o boku ok. 1,5 centymetra, a następnie przełóż do przygotowanej wcześniej marynaty i dokładnie wymieszaj. Wstaw do lodówki na około godzinę. Po tym czasie odcedź tofu z nadmiaru płynu i obtocz je w skrobi kukurydzianej, tak aby obtoczyła cienką warstwę na każdym kawałku.

Na dużej patelni rozgrzej 2 łyżki oleju, a następnie obsmaż wszystkie kawałki tofu, tak aby zrumieniły się ze wszystkich stron. Jeśli zajdzie taka konieczność, smaż je partiami, dzięki czemu unikniesz ich posklejania się. Po usmażeniu zdejmij tofu z patelni.

Wszystkie składniki na sos wymieszaj ze sobą, tak aby dokładnie się połączyły i utworzyły masę pozbawioną grudek. Tak przygotowany sos wlej na patelnię, na której smażyło się tofu. Cały czas energicznie mieszając, doprowadź sos do wrzenia i gotuj jeszcze przez kilka minut, tak aby mocno zgęstniał. Zdejmij patelnię z ognia i wrzuć do sosu obsmażone tofu. Wymieszaj całość i natychmiast podawaj np. na ryżu lub kuskusie posypane ziarnami sezamu i listkami świeżej kolendry.

Zobacz też inne azjatyckie przepisy

Zobacz też nowe przepis

• Sałatka z pieczonym kalafiorem
• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha

Artykuł Tofu w sosie pomarańczowym pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.