Przez wiele lat kupowałam lemon curd, aż w końcu zdecydowałam się przygotować go samodzielnie. Nie tylko jest to banalnie prostsze i tańsze, ale i efekt końcowy jest smaczniejszy. Koniecznie spróbujcie zrobić ten krem cytrynowy, bo jest niezastąpionym dodatkiem do przeróżnych deserów. Z pewnością przypadnie do gustu wszystkim miłośnikom cytrusów i orzeźwiających słodkości. Ale ostrzegam – raz spróbujecie i możecie przepaść.

Czym jest curd?

Jeśli nigdy nie próbowałeś curd, musisz wiedzieć że to wyjątkowo aksamitny, słodki i intensywnie cytrynowy krem, przypominający nieco budyń lub kisiel. Z resztą przygotowuje się go również bardzo podobnie. Ważnym jest, aby w czasie gotowania krem się nie przypalił ani nie powstały w nim grudki, bo to zniszczy cały efekt.

Jak wykorzystać krem cytrynowy?

Ten pyszny krem cytrynowy, to podstawa wielu klasycznych wypieków. Możesz przełożyć nim ciasta lub nadziać nim ciastka. Koniecznie przetestuj ten przepis na ciasteczka z lemon curd – są obłędnie smaczne! Doskonale sprawdza się również w różnego rodzaju warstwowych deserach serwowanych w pucharkach.

Jak przechowywać lemon curd?

Po przygotowaniu kremu cytrynowego możesz od razu zużyć go do przygotowania deserów. Jeśli jednak zrobisz go więcej, przelej cytrynowy curd do słoiczka, dokładnie go zakręć i przechowuj w lodówce do dwóch tygodni.

Czy cytrynowy curd można mrozić?

Aby przechowywać krem cytrynowy dłużej, należy go zamrozić. W takiej sytuacji wytrzyma koło 3-4 miesięcy. Nie wymaga to szczególnej filozofii, bo wystarczy przełożyć go do pojemnika i wrzucić do zamrażalnika. Aby ułatwić sobie późniejsze wykorzystanie lemon curd, możesz podzielić go na mniejsze porcje, po które sięgniesz gdy będą potrzebne.

Przepis na lemon curd

Składniki na lemon curd

• 3 cytryny
• 2 jajka
• 80 g masła
• 100 g cukru

Jak zrobić lemon curd

Wyciśnij sok z cytryn oraz zetrzyj z nich skórkę na tarce o małych oczkach. 

Sok i skórkę wymieszaj z jajkami i cukrem przy pomocy trzepaczki, tak aby utworzyły jednolitą masę. Całość przelej do metalowej miski, a następnie dodaj do nich miękkie masło pokrojone w mniejsze kawałki. 

W niedużym garnku doprowadź do wrzenia wodę. Postaw na garnku metalową miskę, zwróć jednak uwagę, aby woda nie powinna dotykać jej dna. Zacznij gotować masę cytrynowo-jajeczną cały czas energicznie mieszając ją przy pomocy trzepaczki.

Po około 10-15 minutach ubijania krem powinien zgęstnieć i mieć konsystencję budyniu. Raczej nie powinno w nim być grudek – gdyby się pojawiły, możesz przetrzeć krem przez sitko. 

Gotowy curd przełóż do zakręcanego słoiczka i przechowuj w lodówce.

Zobacz też inne przepisy na przetwory

Zobacz też nowe przepisy

• Sałatka z pieczonym kalafiorem
• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha

Artykuł Lemon curd pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Niewielu rzeczy jestem tak pewna, jak tego, że gdy po raz pierwszy zrobicie konfitowany czosnek, będziecie później dbać o to, aby zawsze mieć go w kuchni. Dzięki długiemu pieczeniu czosnek staje się kremowy i wyjątkowo delikatny. Traci swoją ostrość, a zyskuje niesamowitą głębię i słodycz. Stanowi niesamowicie uniwersalny dodatek do wielu dań, chociaż tak naprawdę najlepiej smakuje po prostu rozsmarowany na kromce świeżego pieczywa.

Czym jest konfitowanie?

Jeśli interesują cię tradycyjne techniki kulinarne, z pewnością natknąłeś się na termin konfitowanie. To jedna z klasycznych i bardzo starych metod przetwarzania żywności, którą szczególnie upodobali sobie francuscy mistrzowie kuchni.

Kofitowanie polega na gotowaniu produktów w głębokim tłuszczu, zwykle w dosyć niskiej temperaturze, dlatego produkty się nie smażą, a powoli gotują. Dzięki temu stają się bardzo delikatne i wręcz rozpływają się w ustach. Dodatkowo, zabieg ten sprawia, że można je również bardzo długo przechowywać.

Wbrew pozorom, konfitowane potrawy wcale nie są tłuste, co zwykle konfituje się produkty, które nie chłoną dużo tłuszczu, a przed podaniem odsącza się je z jego nadmiaru.

Co można konfitować?

Zgodnie z klasycznymi przepisami, najczęściej konfituje się mięso, takie jak piersi i udka z kaczki, gęsi lub kurczaka. Jednak to nie wszystko. Z powodzeniem w ten sposób możesz przygotować także sporo warzyw począwszy od pomidorów a na czosnku i cebuli kończąc. Gotowanie w tłuszczu pozwala wydobyć ich naturalną słodycz i niesamowicie podbić ich smak.

Jak wykorzystać konfitowany czosnek?

Uwielbiam konfitowany czosnek nie tylko ze względu na wspaniały smak, ale również niesamowitą uniwersalność. Możesz użyć go jako substytutu masła, rozsmarowując upieczone ząbki na tostach. Będą też świetnym dodatkiem do zup, mięs, serów, sosów i sałatek. Świetnym pomysłem będzie również użycie pasty z pieczonego czosnku jako dodatku to pizzy lub zapiekanek.

Pamiętaj również o tym, aby nie zmarnować oliwy, w której konfitował się czosnek. Ma fantastyczny aromat, który przeniknie do każdej potrawy, do której jej dodasz.

Jak długo można przechowywać konfitowany czosnek

Tłuszcz doskonale konserwuje, dlatego też każdy produkt przygotowywany metodą konfit ma bardzo długą trwałość. Jeśli tak przygotowany czosnek przełożysz razem z oliwą do szczelnie zamykanego pojemnika lub słoja, możesz z powodzeniem przechowywać go nawet kilka miesięcy w lodówce.

Przepis: konfitowany czosnek

Składniki na konfitowany czosnek

• 4-5 główek czosnku 
• oliwa z oliwek
• 3 gałązki rozmarynu
• duża szczypta soli

Jak zrobić konfitowany czosnek?

Główki czosnku podziel na ząbki i obierz ze skórek. Następnie przełóż je do naczynia żarrodpornego. Możesz również przygotować je w garnku, który nie ma plastikowych elementów i nadaje się do włożenia do piekarnika.

Ząbki czosnku zalej oliwą z oliwek, tak aby je przykryła. Dodaj do naczynia gałązki rozmarynu, a całość oprósz solą.

Wstaw naczynie do piekarnika nagrzanego do 120 stopni i piecz przez około 1,5 godziny. W tym czasie ząbki czosnku powinny zmięknąć na tyle, aby po naciśnięciu można było je rozsmarować niczym miękkie masło. Czas pieczenia zależy od wielkości ząbków, dlatego sprawdzaj je podcza pieczenia i w razie potrzeby skróć lub wydłuż czas.

Gotowy konfitowany czosnek przełóż do słoika lub szczelnie zamykanego pojemnika. Możesz przechowywać go nawet przez kilka miesięcy w lodówce. 

Zobacz też inne przepisy na przekąski

Zobacz też nowe przepisy

• Sałatka z pieczonym kalafiorem
• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha

Artykuł Konfitowany czosnek pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Pośród różnych przetworów ze śliwek, powidła bez mieszania są moim absolutnym faworytem. Mało z nimi roboty i tak na dobrą sprawę poza przygotowaniem owoców nie wymagają już żadnej uwagi. Co bardzo ważne, po ich zrobieniu nie trzeba szorować garnków, bo nie znajdziecie na nich śladów przypaleń.

Każdego roku przygotowuję przynajmniej kilka słoiczków powideł, które zwykle ekspresowo znikają ze spiżarni. W końcu to idealny dodatek do naleśników, ciast, deserów, ale też wytrawnych potraw takich jak chociażby tradycyjny bigos. Koniecznie zadbaj, aby znalazły się także w twojej piwnicy.

Jakie śliwki najlepiej nadają się na powidła?

To żadna tajemnica – jakie śliwki, takie powidła. Słodkie, dojrzałe owoce nadają się w tym wypadku idealnie, gdyż to właśnie dzięki nim przetwory nabiorą wyjątkowego smaku. Dodatkowo, jeśli będziesz używać słodkich owoców, możesz nieco (a nawet całkowicie) zmniejszyć ilość używanego cukru, zdając się wyłącznie na ten zawarty w śliwkach. Moim faworytem są węgierki, chociaż możesz również sięgnąć po inne odmiany tych owoców.

W czasie przygotowywania śliwek na powidła bez mieszania, zwróć uwagę czy przypadkiem nie są nadgnite lub robaczywe. Z pewnością nie chcesz, aby takie sztuki trafiły do twoich przetworów.

Jak nie przypalić powideł?

To jeden z najczęstszych problemów, jakie pojawiają się w czasie robienia powideł. Wiele osób uznaje, że przypalenia są nieuniknione, a szorowanie garnków to stały element przygotowywania tych przetworów. Nic bardziej mylnego. Jeśli chcesz uniknąć przypaleń, smaż je na niedużym ogniu i wykorzystaj przepis na powidła bez mieszania zamieszczony poniżej. Gwarantuję, że już nigdy nie sięgniesz po inną metodę.

W czym najlepiej zrobić powidła bez mieszania?

Wybór odpowiedniego naczynia do smażenia powideł jest równie ważny co dobór owoców i metody gotowania. Najczęściej sięgam po duży garnek, który bez trudu pomieści dużą ilość śliwek. Ważnym jest, aby posiadał grube i płaskie dno – dzięki niemu ciepło będzie rozprowadzane równomiernie nawet przy bardzo małym ogniu.

Jak sprawdzić czy powidła są gotowe?

Gęstość powideł to sprawa indywidualna. Jedni wolą, gdy są nieco gęstsze, inni z kolei wolą je rzadsze. Ja jestem gdzieś pomiędzy tymi dwoma światami. Najlepszym sposobem na sprawdzenie czy konsystencja przetworów ci odpowiadam, jest przełożenie łyżeczki powideł na spodeczek, a następnie włożenie go do zamrażarki na parę minut. W ten sposób bardzo szybko schłodzisz przetwory i przekonasz się, jaką konsystencję będą miały po wystudzeniu.

Przepis na powidła bez mieszania

Składniki na powidła bez mieszania

ok. 5 słoiczków po 300 ml

• 3 kg śliwek
• 400 g cukru
• 2 łyżki octu

Jak zrobić powidła bez mieszania?

Robienie powideł rozpocznij od przygotowania śliwek. Owoce umyj, a następnie wypestkuj i pokrój na ćwiartki.

Śliwki układaj w dużym garnku warstwami, każdą z nich przesypując cukrem. Wierzchnią warstwą powinien być cukier. Górę skrop delikatnie octem. Tak przygotowane owoce odstaw na minimum 12 godzin.

Po tym czasie wstaw powidła na niewielki ogień i gotuj przez około 4 godziny. W tym czasie nie wolno ich mieszać. Dopiero gdy upłynie czas gotowania, możesz je zamieszać.

Gotowe powidła bez mieszania przełóż do wyparzonych słoiczków, dokładnie zakręć i zapasteryzuj. Odstaw do wystygnięcia odwrócone do góry dnem, a następnie przechowuj w chłodnym i ciemnym miejscu, gdzie przetwory nie będą narażone na działanie promieni słonecznych.

Zobacz też inne przepisy na przetwory

Zobacz też nowe przepisy

• Sałatka z pieczonym kalafiorem
• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha

Artykuł Powidła bez mieszania pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Kiedy tylko zaczyna się krótki sezon na jagody, warto go naprawdę dobrze wykorzystać. Przygotuj jagody w słoiku, aby cieszyć się ich smakiem przez cały rok. Wbrew pozorom ich zrobienie wcale nie jest trudne i jest to zadanie, z którym poradzi sobie nawet początkujący kucharz. To także jedne z najmniej pracochłonnych przetworów, jakie znam. Całość to zaledwie kilkanaście minut roboty, a całą resztę zrobi za nas piekarnik. Tak więc nie zastanawiajcie się i jeśli tylko możecie przygotujcie sobie zapas na zimę.

Kiedy zrobić jagody w słoiku?

Sezonu na jagody warto pilnować ponieważ jest on stosunkowo krótki i mocno uzależniony od tego jaka pogoda aktualnie panuje. Te przepyszne owoce najczęściej pojawiają się na straganach na przełomie czerwca i lipca i można je dostać mniej więcej przez miesiąc. Oczywiście do tego przepisu możesz wykorzystać np. mrożone owoce, jednak jest to niezbyt opłacalne przedsięwzięcie.

Czy jagody w słoiku trzeba pasteryzować?

Ten przepis najbardziej cenię sobie za prostotę. Ponieważ jagody w słoiku przygotowuje się w piekarniku, nie wymagają dodatkowego pasteryzowania. Po wyjęciu ich z pieca i wystudzeniu warto upewnić się, że wszystkie zakrętki chwyciły, są wklęsłe i wydają głuchy odgłos po stuknięciu. Wówczas masz pewność, że przetrwają w spiżarni całą zimę.

Jak długo można przechowywać jagody w słoikach?

Dobrze zapasteryzowane owoce w słoiczkach mogą wytrzymać naprawdę bardzo długo. Zwykle zjadamy je systematycznie w ciągu roku, dojadając ostatnie zapasy wczesną wiosną. Ostatnio jednak na dnie jednej z półek w spiżarni znalazłam słoiczek sprzed 2 lat i jagody wciąż były dobre. Jeśli po otwarciu słoiczka nie zobaczysz żadnego podejrzanego nalotu, ani nie poczujesz nieprzyjemnego zapachu, możesz mieć pewność, że owoce nadają się do zjedzenia.

Jak wykorzystać jagody w słoiku?

Ten przepis cenię sobie nie tylko ze względu na łatwość przygotowania, ale również dlatego, że owoce można wykorzystać na wiele sposobów. Jagody są doskonałym dodatkiem do herbaty w chłodne dni. Możesz również wykorzystać je do przygotowania przeróżnych deserów – począwszy od ciast i tart, a na lodach, słodkich omletach, naleśnikach i placuszkach skończywszy. Możliwości są właściwie nieograniczone i zależą wyłącznie od twojej wyobraźni.

Przepis na jagody w słoiku

Składniki na jagody w słoiku

na ok. 8 słoiczków 300 ml

• 2 kilogramy jagód
• ok. 200 g cukru

Jak zrobić jagody w słoiku

Pracę rozpocznij od przygotowania jagód. Przebierz je i oczyść ze wszystkich zanieczyszczeń, takich jak patyczki lub listki. Opłucz je na sitku.

Słoiczki zalej wrzątkiem , a po około 2-3 minutach wylej z nich wodę i poczekaj aż lekko przeschną.

Do każdego ze słoiczków wsyp jagody do połowy wysokości. Następnie zasyp owoce czubatą łyżką cukru, a następnie dopełnij słoiczki jagodami, tak aby do brzegu zostało około 1 cm. Na wierzch owoców wysyp kolejną łyżkę cukru.

Każdy ze słoików dokładnie zakręć. Ustaw je na dużej blaszce do pieczenia, a następnie wstaw do piekarnika nagrzanego do 120 stopni na około 40 minut. Następnie odstaw jagody w słoiku do ostygnięcia, odwracając je do góry dnem. Później możesz już wstawić je do spiżarni.

Zobacz też inne przepisy na przetwory

Zobacz też nowe przepisy

• Sałatka z pieczonym kalafiorem
• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha

Artykuł Jagody w słoiku na zimę pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Tradycyjne dżemy i konfitury mogą nie być najlepszym rozwiązaniem dla niecierpliwych kucharzy. Wiele z nich wymaga wielogodzinnego gotowania, a nawet powtarzania tej czynności przez kilka kolejnych dni. Wszystko po to, aby z owoców wytrącił się naturalny cukier, a przetwory nabrały odpowiedniej konsystencji. Ale czy da się zrobić szybki dżem truskawkowy? Oczywiście!

Mam dziś dla was przepis, który pozwoli zaoszczędzić wam mnóstwo czasu: bez długiego gotowania, mieszania i sprawdzania, czy nic się nie przypaliło. Bardzo prosty i taki który uda się dosłownie każdemu. Co bardzo ważne, dżem truskawkowy z tego przepisu nie odbiega smakiem od tego tradycyjnego. Ma piękny kolor, cudowny aromat oraz intensywny smak.

Szybki dżem truskawkowy: czym zastąpić żelfix?

Przygotowując domowe przetwory, najłatwiej jest sięgnąć po cukier żelujący. Jest niedrogi i można bez trudu dostać go w niemal każdym sklepie. Jeśli jednak wolisz go czymś zastąpić, możesz sięgnąć po naturalną pektynę, która z resztą jest głównym składnikiem popularnych żelfixów. Na 2 kg owoców będziesz potrzebować około 10 g pektyny.

Możesz również dodać do gotującego się dżemu skórkę z cytryny, której uwolnią się pektyny. Warto jednak mieć na uwadze, że wpłynie to nieco na finalny smak dżemu. Pamiętaj również, aby usunąć ją z garnka przed rozpoczęciem przelewania dżemu do słoików.

Jak sprawdzić konsystencję dżemu?

Preferowana konsystencja dżemu to sprawa indywidualna. Robiąc szybki dżem truskawkowy możesz równie szybko sprawdzić jak gęsty będzie o wystygnięciu. W tym celu wyłóż łyżeczkę dżemy na niewielki talerzyk i wstaw go na kilka minut do zamrażalnika. Błyskawicznie się ochłodzi, a ty będziesz wiedzieć, jaką konsystencję finalnie osiągną przetwory. Jeśli ci odpowiada, możesz przełożyć je do słoiczków. W przeciwnym razie gotuj dżem jeszcze kilka lub kilkanaście minut.

Jak pasteryzować dżem truskawkowy?

Ten prosty i szybki dżem truskawkowy nie wymaga dodatkowego pasteryzowania, jeśli przekładasz go gorącego do słoików. W takim przypadku słoiki powinny „chwycić” w trakcie studzenia. Ja jednak wyznaję zasadę, że przezorny zawsze zabezpieczony, dlatego staram się je zawsze dodatkowo zapasteryzować.

Najbardziej tradycyjną metodą jest wstawienie słoiczków do garnka wyłożonego ściereczką i zalanie ich wodą, tak aby sięgała mniej więcej do 2/3 wysokości. Tak przygotowane słoiki należy gotować ok. 20 minut, chociaż czas zależy od ich wielkości. Przetwory możesz również pasteryzować w piekarniku – co jest świetnym sposobem, gdy przygotowujesz większą ilość dżemów.

Przepis na szybki dżem truskawkowy

Składniki na szybki dżem truskawkowy

na ok. 8 słoiczków 300 ml

• 2 kg truskawek
• 700 g cukru
• 2 żelfixy 3:1

Jak zrobić szybki dżem truskawkowy

Aby przygotować ten wyjątkowo prosty dżem truskawkowy, zacznij od przygotowania owoców. W pierwszej kolejności umyj truskawki i usuń z nich szypułki. Większe owoce możesz przekroić na cząstki. Jeśli wolisz, aby w dżemie nie było dużych kawałków owoców, pokrój wszystkie na średniej grubości plasterki.

Przesyp truskawki do dużego garnka, zasyp je cukrem, a następnie dokładnie wymieszaj. Zacznij gotować całość na średnim ogniu. Gdy masa owocowa zacznie się gotować, dodaj do niej żelfixy i dokładnie wymieszaj. Gotuj jeszcze przez około 4 do 5 minut.

Gorący dżem przełóż do słoiczków, a następnie odstaw do wystudzenia odwrócone do góry dnem.

Zobacz też inne przepisy na truskawki

Zobacz też nowe przepisy

• Sałatka z pieczonym kalafiorem
• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha

Artykuł Szybki dżem truskawkowy pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Sezon truskawkowy trwa krótko, dlatego warto wykorzystać go jak najlepiej, przygotowując domowe przetwory z tych owoców. Jednym z moich ulubieńców jest bezsprzecznie tradycyjna konfitura truskawkowa. Przepis nie zmienił się od wielu, wielu lat, dzięki czemu smakuje dokładnie tak, jak ta którą przygotowywały babcie. Bez wątpienia jest to jeden z ten przepisów, które każdy powinien znać.

Jak urozmaicić smak konfitury truskawkowej?

Osobiście uważam, że domowa konfitura truskawkowa w podstawowej wersji smakuje najlepiej, bo zawsze przywodzi mi na myśl wspomnienie lata spędzonego u babci. To właśnie w takiej wersji przygotowuję jej najwięcej i niemal o każdej porze roku mam w spiżarce przynajmniej jeden słoiczek.

Nie zmienia to jednak faktu, że od czasu do czasu warto poeksperymentować i nadać dobrze znanym przetworom nieco inny smak. Jeśli masz ochotę na na nieco mniej tradycyjne smaki, dodaj do konfitury skórki z cytrusowe np. z pomarańczy lub cytryny. Ciekawy efekt osiągniesz również sięgając po wanilię, cynamon, imbir lub kardamon. Wystarczy nieduża ilość, aby wprowadzić do przetworów ciekawą, rozgrzewającą nutę.

Konfitura truskawkowa: jak długo gotować?

Gęstość domowych przetworów to sprawa indywidualna – jedni wolą gdy konfitura truskawkowa jest rzadsza inni z kolei wolą, aby swoją konsystencją przypominała dżem. Czas gotowania konfitury powinieneś dostosować do swoich preferencji – im będzie dłuższy, tym więcej wody odparuje z truskawek, a całość będzie gęstsza.

Aby sprawdzić konsystencję konfitury, przełóż łyżeczkę na niewielki spodek i wstaw go na kilka minut do zamrażalnika. W ten sposób błyskawicznie schłodzisz przetwory i przekonasz się jaką będą miały gęstość. Jeśli będzie ci odpowiadać, możesz natychmiast przekładać konfiturę do słoików.

Jak pasteryzować konfiturę truskawkową?

Jeśli przekładasz do słoiczków gorącą konfiturę, zwykle nie będzie ona potrzebować dodatkowego pasteryzowania. Ja jednak wyznaję zasadę, że przezorny zawsze ubezpieczony, dlatego dodatkowo pasteryzuję słoiczki, aby mieć pewność że ich zawartość przetrwa w nienaruszonym stanie długie miesiące.

Najprostszą metodą jest wstawienie słoiczków do garnka wyłożonego ściereczkami, co uniemożliwi ich obijanie się o siebie. Następnie zalej je wodą i gotuj całość przez około 20 minut. Czas pasteryzacji zależy od tego, jak dużych słoiczków używasz. Możesz również pasteryzować przetwory wstawiając je na kilkanaście minut do rozgrzanego piekarnika.

Przepis: konfitura truskawkowa

Składniki: konfitura truskawkowa

na ok. 8 słoiczków 250 ml

• 2 kg truskawek
• 1 kg cukru
• sok z 1,5 cytryny
• 3 łyżeczki pektyny

Jak zrobić: konfitura truskawkowa

Truskawki oczyść, obierz z szypułek i umyj. Jeśli są duże, możesz przekroić je na połówki lub ćwiartki. Mniejsze owoce możesz pozostawić w całości.

Przesyp truskawki do dużego garnka i zasyp je cukrem. Dodaj także sok z cytryny.

Całość dokładnie wymieszaj i zacznij gotować. Doprowadź do wrzenia, mieszając całość co kilka minut. Następnie zmniejsz nieco ogień, dodaj pektynę, dokładnie rozmieszaj i gotuj przez około 15-20 minut.

Aby sprawdzić konsystencję konfitury wykonaj test spodeczka opisany powyżej. Jeśli będzie ci odpowiadać, konfitura truskawkowa może być przekładana do wyparzonych czystych słoiczków. Dokręć je dokładnie i odstaw do wystudzenia do góry dnem. Słoiczki możesz dodatkowo zapasteryzować.

Zobacz też inne przepisy na truskawki:

Zobacz też nowe przepisy:

• Sałatka z pieczonym kalafiorem
• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha

Artykuł Konfitura truskawkowa pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Przygotowując się do świąt Bożego Narodzenia, zadbaj o to, aby na twojej liście rzeczy do zrobienia znalazł się zakwas na barszcz czerwony. Jego zrobienie zajmuje tylko kilka chwil, a dzięki niemu wigilijny barszcz będzie smakować o niebo lepiej. Co więcej, tak przygotowany barszcz nadaje się również do regularnego picia.

Kiedy zrobić zakwas na barszcz czerwony?

Tak na dobrą sprawę, każdy moment jest dobry na zrobienie zakwasu, zwłaszcza gdy planujesz wykorzystywać go na co dzień np. do popijania. Wystarczy, że posiadasz dobre, świeże buraki.

Jeśli planujesz przygotować zakwas na barszcz wigilijny, zabierz się za jego zrobienie w pierwszej połowie grudnia. Zakwas powinien kisić przynajmniej przez tydzień, a nawet dłużej. Koniecznie zarezerwuj sobie sobie na to czas pośród bożonarodzeniowych przygotowań – nie zajmie ci to wiele czasu, ale za to podziękujesz sobie jedząc wigilijny barszcz.

Jak przyspieszyć robienie zakwasu na barszcz?

Jeśli przegapiłeś okienko i wydaje ci się, że jest już za późno na zrobienie zakwasu, wcale nie musisz biec do sklepu po gotowca. Istnieje kilka sprytnych sposobów, aby oszukać czas i nieco przyspieszyć robienie zakwasu.

Jednym z najlepszych sposobów będzie dodanie do buraków wody z ogórków kiszonych. Alternatywnie, aby przyspieszyć proces kiszenia, możesz też dorzucić do słoika kawałek chleba zrobionego na zakwasie, co przyniesie podobny efekt.

Kiedy zakwas na barszcz jest gotowy?

Przygotowując zakwas buraczany możesz zdać się na swoje zmysły. Gotowy zakwas na barszcz powinien mieć głęboki, rubinowy kolor. Może się delikatnie pienić lub gazować. Jego zapach powinien być kwaśny i mieć przyjemny, buraczany zapach.

Jak długo można przechowywać zakwas na barszcz?

Tak jak w przypadku większości kiszonek, zakwas może stać bardzo długo. Jednak w tym wypadku jedną z najważniejszych zasad jest przechowywanie go w lodówce. Jeśli zauważysz, że zakwas musuje, nie musisz się obawiać – to naturalny efekt fermentacji. Im wyższa temperatura, w której znajduje się zakwas, tym bardziej może się pienić i gazować.

Jak rozpoznać zepsuty zakwas?

Jeśli na powierzchni zakwasu pojawi się pleśń lub wyraźny, biały nalot, jest to znak, że dzieje się z nim coś niedobrego. Najpewniej był on przechowywany z nieodpowiednich warunkach lub dostały się do niego jakieś zanieczyszczenia. Wiele osób w takiej sytuacji zbiera pleśń z wierzchu, ale trzeba pamiętać że pleśń jest szkodliwa i przenika pożywienie znacznie głębiej niż jest to widoczne. Z tego względu lepiej zrezygnować ze spożywania takiego zakwasu.

Co zrobić z buraków z zakwasu?

Pamiętaj, że buraków z zakwasu wcale nie musisz wyrzucać. Będą świetnym dodatkiem do sałatek lub kanapek. Zwłaszcza jeśli podpieczesz je w piekarniku lub na patelni. Możesz również zrobić z nich doskonałą zupę lub chłodnik, a także ciekawy dodatek do świątecznego barszczu. Jeśli je zetrzesz lub zmiksujesz w blenderze, zrobisz z nich świetne racuszki albo naleśniki.

Przepis na zakwas na barszcz

Składniki na zakwas na barszcz

• 900 g buraków
• 6 ząbków czosnku
• 3 listki laurowe
• 5 ziarenek pieprzu
• 3-4 goździki
• 1,5 łyżeczki soli
• kawałek chrzanu o długości ok. 4 cm (opcjonalnie)

Jak zrobić zakwas na barszcz

Robiąc zakwas na barszcz czerwony koniecznie pamiętaj o tym, aby dobrze umyć i obrać buraki. Następnie pokrój je w kilkucentymetrową kostkę, w ósemki lub średniej grubości plastry.

Do dużego słoja włóż buraki, przyprawy, czosnek, przekrojony na pół kawałek chrzanu. Całość dopełnij wodą, tak aby sięgała ok 2-3 cm od brzegu słoja. Dokładnie zakręć go, a jeśli używasz metalową zakrętkę, włóż pod nią kawałek papieru do pieczenia, aby zakwas nie dotykał metalu.

Zakwas na barszcz odstaw w ciemne miejsce, gdzie utrzymuje się stabilna temperatura pokojowa. Potrząsaj delikatnie słojem co 2-3 dni, aby jego zawartość dobrze się wymieszała. Zakwas buraczany będzie gotowy po koło 10-14 dni. Możesz wtedy przecedzić go przez gazę i wykorzystać do zrobienia wigilijnego barszczu. Możesz też przechowywać w lodówce i pić regularnie.

Zobacz też inne przepisy na Boże Narodzenie

Zobacz też nowe przepisy

• Sałatka z pieczonym kalafiorem
• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha

Artykuł Zakwas na barszcz pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Dynia to bez wątpienia królowa jesieni – najczęściej wykorzystuje się ją do wytrawnych dań lub ciast, ale czy wiedzieliście, że można również przygotować dżem z dyni? Jest to banalnie proste, zajmuje niewiele czasu, a do tego jest świetnym rozwiązaniem, gdy akurat posiadacie sporą ilość tego warzywa.

Gotowanie doskonale wydobywa naturalną słodycz dyni, a dodatek pomarańczy i korzennych przypraw rewelacyjnie podkreśla jej smak. Ten prosty przepis sprawi, że szybko przygotujecie doskonały i nietypowy dodatek do wielu dań i deserów.

Dżem z dyni – do czego?

Dynia to warzywo, które doskonale sprawdza się zarówno w słodkich jak i wytrawnych daniach. Jeśli przygotujesz dżem z dyni, możesz również eksperymentować z jego wykorzystaniem.

Oczywiście możesz użyć go w tradycyjny sposób – na kanapkach lub jako dodatek do różnego rodzaju deserów. Rewelacyjnie sprawdzi się do przełożenia ciast lub jako nadzienie do słodkich tart. Możesz również posmarować nim naleśniki lub placuszki.

Jeśli lubisz słodko-słone połączenia, zaserwuj dżem z dyni jako dodatek do deski serów. Doskonale pasuje też do camemberta na ciepło lub oscypków. Możesz również podać go z wędlinami lub pieczonymi mięsami – zwłaszcza kurczakiem lub kaczką.

Jakie dynie najlepiej nadają się na dżem?

W sklepach i na straganach znajdziemy mnóstwo rodzajów dyni. Tak na dobrą sprawę z większości z nich można przygotować dżem, jednak ten najlepszy wyjdzie ze słodkiej odmiany muscat lub bardzo łatwej w obróbce dyni hokkaido. Dobrze sprawdzi się również dynia piżmowa, delicata lub zielona kabocha.

Pamiętaj, że dobra dynia jest gwarancją dobrych przetworów – to właśnie jej smak i jakoś decydują o tym w jaki sposób będzie smakować twój dżem. Wybieraj świeże i nieuszkodzone okazy – niekoniecznie największe, ale za to jędrne i ładne i zachęcające do zjedzenia.

Czym dosłodzić dżem z dyni?

W przypadku tego przepisu użyłam cukru, jednak nie jest to jedyny sposób na dosłodzenie domowych przetworów. Możesz zamienić go chociażby na cukier trzcinowy, miód, syrop daktylowy, syrop z agawy, melasę lub inny, ulubiony słodzik.

Pamięta,j aby w trakcie gotowania próbować dżemu i dopasowywać ilość cukru wedle własnych upodobań. Miej jednak na uwadze, że cukier odgrywa w tym przepisie również rolę konserwującą, zapobiegając przed psuciem się przetworów. Z tego względu nie powinno się go całkowicie pomijać.

Czym urozmaicić smak takiego dżemu?

Smak tego dżemu można urozmaicać na wiele sposobów. Ja postawiłam na pomarańcze i nieco przypraw, jednak nie są to jedyne możliwości. Świetnym pomysłem będzie również dodanie do dżemu jabłek gruszek lub owoców, które zostały wam po przygotowaniu nalewki z pigwy

Jak przechowywać dżem z dyni?

Po ugotowaniu, dżem z dyni możesz przełożyć do niedużych słoiczków, a następnie zapasteryzować i przechowywać w spiżarni lub piwnicy. Ważnym jest, aby było to ciemne miejsce o stałej i niezbyt wysokiej temperaturze. Działanie słońca może sprawić, że dżem straci swój ładny, intensywnie pomarańczowy kolor. Z kolei różnice temperatur mogą wpłynąć negatywnie na jego trwałość.

Przepis na dżem z dyni

Składniki na dżem z dyni

• 2 kg dyni
• 3 pomarańcze
• 400 g cukru
•  1 cytryna
• 4 goździki
• 2  łyżeczki cynamonu
• pół łyżeczki gałki muszkatołowej
• 2 płaskie łyżeczki pektyny

Jak zrobić dżem z dyni

Dynię obierz ze skórki, oczyść, a następnie pokrój w średniej wielkości kostkę. Przełóż ją do dużego garnka, zalej szklanką wody, dodaj cynamon, goździki i gałkę muszkatołową, a następnie gotuj na niewielkim ogniu przez około 30-40 minut. W tym czasie dynia powinna stać się miękka i zacząć się rozpadać.

Do garnka z dynią dodaj skórkę startą z jednej pomarańcz oraz sok z cytryny i obu pomarańczy. Jeśli ci się to uda, wyjmij goździki z dżemu.

Dodaj do dyni pektynę, a następnie całość zmiksuj na gładką masę przy pomocy blendera. Dżem ponownie zagotuj, a następnie jeszcze gorący przełóż do wyparzonych słoiczków. Dokładnie je zakręć i odstaw do góry dniem do wystygnięcia.

Jeśli chcesz mieć pewność, że wszystkie słoiki „chwyciły”, możesz je dodatkowo zapasteryzować.

Zobacz też inne przepisy na dania z dynią

Zobacz też nowe przepisy

• Sałatka z pieczonym kalafiorem
• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha

Artykuł Dżem z dyni pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Jeśli do tej pory jeszcze nie próbowaliście wegetariańskiego smalcu, najwyższa pora to zmienić. Ten pikantny smalec z fasoli z pewnością zasmakuje nawet zdeklarowanym mięsożercom. I wiecie co? Z doświadczenia wiem, że niektórzy z nich nie zauważyli różnicy, jedząc go w tej wersji.

Jaką fasolę wybrać na wegetariański smalec?

Nie trudno się domyślić, że to właśnie fasola jest najważniejszym składnikiem tego smarowidła. Co oczywiste, to właśnie jej smak w w największym stopniu przekłada się na na finalny produkt, dlatego też warto poświęcić sekundę na jej wybór.

Aby przygotować pikantny smalec z fasoli, najlepiej będzie wybrać białą fasolę typu jaś, lub inną zbliżoną do niej odmianę. Oczywiście możesz sięgnąć po suszoną fasolę, którą namoczysz, a następnie ugotujesz do miękkości. Zajmuje to jednak sporo czasu, dlatego robiąc taki smalec bez żadnych wyrzutów sumienia sięgam po fasolę z puszki. Wówczas cała robota ogranicza się tylko do odcedzenia jej i przełożenia do blendera.

Jakie dodatki nadają się do smalcu z fasoli?

W przypadku tego przepisu postawiłam na najprostsze dodatki czyli cebulę, czosnek i nieco przypraw. Nic jednak nie stoi na przeszkodzie, aby podkręcić nieco jego smak.

Ciekawym pomysłem będzie dorzucenie do niego uprażonych ziaren słonecznika, pestek dyni lub orzechów. Dobrym pomysłem będzie również dodanie do nich suszonych owoców takich jak śliwki lub morele.

Jak przechowywać pikantny smalec z fasoli?

Przede wszystkim warto pamiętać, że tego typu smalec (tak jak inne, podobne smarowidła kanapkowe) lubi chłód. Właśnie dlatego należy przechowywać go w lodówce. Najlepszym rozwiązaniem będzie zamknięcie go w słoiczku lub szczelnie zamykanym pojemniku. Ważnym jest, aby odizolować go od zbędnej wilgoci i wszystkich zapachów unoszących się w lodówce, które mogłyby do niego przeniknąć.

Jak długo można przechowywać pikantny smalec z fasoli?

Dobrze przechowywany smalec może przetrwać w lodówce dosyć długi czas. Jeśli będzie szczelnie zamknięty, z powodzeniem możesz przechowywać go nawet półtorej tygodnia. Najpewniej wytrzyma nawet dłużej, chociaż nigdy nie testowałam tego, ponieważ u mnie zawsze znikał on zdecydowanie szybciej. Pewnie w waszym wypadku też tak będzie.

Przepis na pikantny smalec z fasoli

Składniki na pikantny smalec z fasoli

• 1 puszka białej fasoli
• ok. 50 ml wody
• 1 duża cebula
• 1 duży ząbek czosnku
• olej do smażenia
• 1 suszona papryczka chili
• sól, świeżo mielony pieprz
• pół łyżeczki majeranku

Jak zrobić pikantny smalec z fasoli

Fasolę odcedź na sitku, a następnie przełóż ją do miseczki i dodaj do niej wodę. Zmiksuj ją na gładką masę przy pomocy blendera. Aby ułatwić sobie miksowanie i poprawić konsystencję masy, możesz dodać nieco więcej wody. Masa fasolowa powinna być gładka i możliwie pozbawiona grudek.

Cebulę i czosnek drobno posiekaj. Podsmaż na rozgrzanym oleju najpierw cebulę, a gdy się zezłoci dodaj czosnek oraz pokruszoną papryczkę chilli. Jeśli chcesz, aby smalec był ostrzejszy, możesz dodać więcej chilli. Podsmażaj jeszcze przez kilka chwil, a następnie dodaj do fasoli razem z majerankiem, solą i świeżo mielonym pieprzem. Całość dokładnie wymieszaj.

Smalec z fasoli możesz przechowywać w lodówce w szczelnie zamkniętym słoiczku lub pojemniku. Powinien wytrzymać około tygodnia.

Zobacz inne przepisy na pasty kanapkowe

Zobacz też nowe przepisy

• Sałatka z pieczonym kalafiorem
• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha

Artykuł Pikantny smalec z fasoli pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Kiedy pierwszy raz zobaczyłam przepis na powidła z piekarnika, byłam nieco sceptyczna, ale też bardzo zaintrygowana. Kiedy go przetestowałam, okazało się, że to bajecznie prosty sposób na uniknięcie ochlapanych ścian, ciągłego mieszania w garze i sprawdzania czy aby na pewno śliwki się nie przypaliły. Pokochałam ten przepis i gwarantuję, że wam również przypadnie do gustu.

Jakie śliwki najlepiej nadają się na powidła?

Najlepszym materiałem na powidła są śliwki węgierki. Powinny być duże, zdrowe, soczyste i dojrzałe. Warto spróbować ich przed zakupem, aby upewnić się, że są naprawdę słodkie. Właśnie takie najlepiej nadają się na przetwory.

W czasie pestkowania owoców, konsekwentnie odrzucaj wszystkie robaczywe i nadgnite śliwki.

Czy powidła śliwkowe trzeba słodzić?

To dosyć często zadawane pytanie, a odpowiedź na nie brzmi: i tak i nie. Tak, jeśli masz na to ochotę, lubisz słodkie przetwory lub jeśli po prostu trafiły ci się niezbyt słodkie śliwki.

Nie, jeśli nie lubisz lub nie chcesz dosładzać przetworów, masz już bardzo słodkie owoce lub po prostu chcesz przygotować możliwie jak najbardziej tradycyjną wersję powideł.

Dodawanie cukru do powideł to sprawa bardzo indywidualna. Zwykle nie jest to konieczne, ponieważ śliwki to jedne z najsłodszych owoców, jakie rosną w Polsce i zawierają w sobie mnóstwo naturalnego cukru, który pięknie karmelizuje się w czasie pieczenia. Warto jednak pamiętać, że ich dosłodzenie to żadna zbrodnia. W końcu to tobie mają smakować. Pamiętaj jedynie, aby upewnić się, że cukier zdążył się dobrze rozpuścić.

Jak urozmaicić smak powideł?

Powidła same w sobie są przepyszne, ale warto czasem poszukać nowych smaków. Jedną z moich ulubionych wersji są powidła z czekoladą (popularna czekośliwka, na którą przepis znajdziecie tutaj). Warto jednak pamiętać, że w przypadku pieczonych powideł, czekoladę należy dodać już po wyjęciu z piekarnika, tak aby rozpuściła się po prostu w ciepłych powidłach.

Ciekawym pomysłem będzie też dodanie do śliwek skórek cytrusów lub przypraw korzennych (np. cynamonu, kardamonu lub gałki muszkatołowej). Dzięki nim nabiorą niepowtarzalnego aromatu i zamienią się w doskonały dodatek chociażby do pierników lub innych, bożonarodzeniowych ciast.

Jak sprawdzić czy powidła są odpowiednio gęste?

Gęstość powideł to bardzo indywidualna sprawa, dlatego warto sprawdzać w czasie pieczenia, czy są już dla nas ok.

Aby to zrobić, przełóż łyżeczkę powideł na spodek, a następnie włóż je na kilka chwil do zamrażalki. Kiedy szybko wystygną, możesz zorientować się, jaką konsystencję będą miały.

Czy powidła z piekarnika trzeba pasteryzować?

Jeśli do słoiczków przekładasz gorące powidła wprost z piekarnika nie ma konieczności ich dodatkowego pasteryzowania. Nie oznacza to jednak, że nie można tego robić. Ja zwykle robię to dla pewności, że każdy słoiczek „chwycił” i spokoju sumienia.

Przetwory możecie pasteryzować na kilka sposobów. W tym wypadku polecam tradycyjne gotowanie lub w piekarniku (skoro i tak będziecie mieć go rozgrzanego)

Przepis na powidła z piekarnika

Składniki na powidła z piekarnika

Na 5 słoiczków o pojemności 300 ml

• 3 kg śliwek
• cukier (opcjonalnie, w zależności od gustu i słodyczy owoców)

Jak zrobić powidła z piekarnika

Owoce dokładnie umyj, a następnie wypestkuj. Zwróć uwagę czy żadna sztuka nie jest robaczywa lub nadgnita.

Przesyp śliwki do głębokiego naczynia żaroodpornego o wysokich brzegach. Aby zrobić powidła z piekarnika możesz też użyć dużego garnka, który można wkładać do pieca (koniecznie sprawdź informacje producenta).

Jeśli używasz cukru, posyp nim z wierzchu owoce. Następnie wstaw je do piekarnika nagrzanego do temperatury 180 stopni na grzanie góra-dół. Tak przygotowane śliwki piecz przez około 3 godziny, mieszając od czasu do czasu.

W trakcie pieczenia warto sprawdzać czy gęstość powideł już ci odpowiada. Ostateczny czas pieczenia zależy od tego jak soczyste są owoce, jak dużo ich jest oraz jakie powidła lubisz.

Kiedy uznasz, że już są odpowiednio gęste, przełóż je do wypażonych słoiczków i dokładnie zakręć. Dla bezpieczeństwa możesz je dodatkowo zapasteryzować, wkładając je na 15 minut do piekarnika nagrzanego do 130 stopni, lub gotując w dużym garnku wyłożonym ręcznikiem przez 10-15 minut.

Tak przygotowane powidła niczym nie różnią się w smaku od tych smażonych. Możesz też bardzo długo przechowywać je w spiżarni. Spokojnie doczekają kolejnego sezonu na śliwki.

Zobacz też inne przepisy na przetwory

Zobacz też najnowsze przepisy

• Sałatka z pieczonym kalafiorem
• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha

Artykuł Powidła z piekarnika pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Sos marinara to jeden z najsmaczniejszych i najprostszych włoskich sosów pomidorowych. Jeden z tych przepisów, który po prostu trzeba znać, bo może nas uratować w wielu podbramkowych sytuacjach. Warto mieć go w kuchni, bo stąd już tylko krok do smacznego i sycącego obiadu.

Jeśli nazwa „sos marinara” kojarzy wam się się z marynarzami, wasze myśli podążają w bardzo dobrym kierunku. Sos zawdzięcza swoją nazwę włoskim żeglarzom, którzy zabierali go ze sobą w długie podróże. Wszystko dlatego, że bardzo długo zachowywał świeżość, a dodatkowo był świetnym źródłem witaminy C, która chroniła marynarzy przed różnego rodzaju chorobami w trakcie rejsów.

Obecnie marinara jest jednym z najpopularniejszych sosów świata, który możecie wykorzystać do zrobienia mnóstwa pysznych dań.

Jakie pomidory najlepiej nadają się na sos?

Ponieważ do przygotowania sosu potrzeba zaledwie kilku składników, warto zadbać, aby był jak najlepszej jakości. Podstawą są oczywiście pomidory – jeśli one będą niesmaczne, cały sos nie będzie zbyt smaczny. W sezonie możesz użyć świeżych pomidorów, jednak to wydłuży nieco czas gotowania. Poza sezonem, do zrobienia tego sosu możesz też użyć pomidorów z puszki. Są zbierane w optymalnym momencie, więc wyjdzie z nich równie smaczny sos.

Idealnie nadadzą się do tego pomidory odmiany san marzano. Bardzo dobrze sprawdzą się również bawole serca lub malinowe. Pomidory powinny być jak najbardziej aromatyczne i soczyste. Idealnie jeśli mogły dojrzewać w słońcu, dzięki czemu stają się jeszcze lepsze. Pamiętaj, aby pomidorów nigdy nie przechowywać w lodówce, ponieważ wówczas stracą cały smak.

Jak można wykorzystać sos marinara?

Ten prosty sos pomidorowy fantastycznie nadaje się jako dodatek do makaronu lub baza do pizzy. Możecie również dodać go do różnego rodzaju zapiekanek, kanapek lub dań z ryżem.

Sos marinara jest też doskonałą bazą do zrobienia innych sosów. Dodając do niego przyprawy i różnego rodzaju dodatki można całkowicie odmienić jego smak, zamieniając go w sos grecki, azjatycki, węgierski lub hiszpański.

Jak przechowywać sos marinara?

W sezonie pomidorowym warto zrobić większą ilość tego sosu, a następnie poporcjować go, tak aby zawsze był pod ręką. Można potraktować go dokładnie tak samo jak wszystkie inne przetwory – przełożyć do wyparzonych słoiczków, a następnie zawekować.

W tej postaci sos marinara można spokojnie przechowywać w spiżarni przez kilka miesięcy. Dobrze jeśli będzie to ciemne miejsce, ponieważ wówczas istnieje mniejsze prawdopodobieństwo, ze straci kolor.

Czy sos pomidorowy można mrozić?

Jak najbardziej! Wystarczy, że wystudzony sos przełożysz do woreczków do mrożenia i już możesz wkładać go do zamrażalki. Dobrze jest od razu go poporcjować, tak aby w razie potrzeby sięgnąć po dokładnie taką ilość jakiej potrzebujesz.

Przepis na sos marinara

Składniki na sos marinara

• 2 puszki pomidorów lub 1 kg świeżych (w sezonie)
• 1 cebula
• 3-4 ząbki czosnku 
• 1 łyżeczka oregano
• sól, pieprz
• garść listków bazylii
• 3 łyżki oliwy z oliwek

Jak zrobić sos marinara

Na patelni rozgrzej oliwę z oliwek. Podsmaż posiekaną w drobną kostkę cebulę, do momentu aż zmięknie i delikatnie się zrumieni. 

Następnie dodaj na patelnię czosnek pokrojone w plasterki. Po około minucie dodaj pomidory, sól i świeżo mielony pieprz oraz oregano. Całość doprowadź do wrzenia, a następnie gotuj pod przykryciem na małym ogniu przez około 25 minut. Jeśli używasz świeżych pomidorów, czas ten może się wydłużyć, w zależności od tego, jak dużo soku mają.

Mieszaj od czasu do czasu i delikatnie rozgniatając pomidory. Sos powinien być gęsty, więc w razie potrzeby możesz gotować go nieco dłużej. Na 10 minut przed końcem gotowania dodaj posiekaną bazylię. 

Tak przygotowany sos idealnie sprawdzi się w roli sosu do pizzy lub makaronu. Możesz też go zawekować lub zamrozić, aby wykorzystać w przyszłości. 

Zobacz też inne przepisy na sosy:

Zobacz też najnowsze przepisy:

• Sałatka z pieczonym kalafiorem
• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha

Artykuł Sos marinara pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Jeśli tak jak ja uwielbiacie ogórki małosolne, z pewnością nie raz zastanawialiście się czy można w jakiś sposób przyspieszyć proces ich przygotowywania. W końcu nie zawsze ma się na tyle cierpliwości (i wytrwałości), aby zawsze mieć pod ręką słoiczek ze świeżą porcją. Nie każdy jest też szczęśliwcem, posiadającym pod domem warzywniak dysponujący takimi rarytasami.

Na szczęście w takiej sytuacji można sobie poradzić w bardzo sprytny sposób. Jak? Przygotowując ekspresowe ogórki po rosyjsku!

Czym są ogórki po rosyjsku?

Nie mam pewności, że przepis ten naprawdę pochodzi z Rosji, chociaż wiele wskazuje, że faktycznie jego korzenie mogą sięgać właśnie tamtego regionu. Biorąc pod uwagę wschodnioeuropejskie zamiłowanie do różnego rodzaju kiszonek, jest to bardzo prawdopodobne.

Natknęłam się też na niego w kilku książkach kucharskich, zbierających między innymi rosyjskie przepisy. Za każdym razem zaznaczałam go sobie, jako ten „do przetestowania”.

Przyznam szczerze, że początkowo podchodziłam do tego przepisu dosyć sceptycznie. Bo, czy cokolwiek mogłoby zastąpić tradycyjny słój i solankę? Okazuje się, że tak. Ogórki małosolne przygotowane w ten sposób są jędrne i w niczym nie odbiegają od tych zrobionych tradycyjnym sposobem.

W jaki sposób robi się małosolne na sucho?

Do zrobienia ogórków po rosyjsku nie potrzeba solanki ani nawet specjalnego naczynia. Wystarczy duży worek z grubej folii. Idealnie, jeśli będzie zamykany na tzw. suwak, ale nic nie stoi na przeszkodzie, aby go po prostu zawiązać.

Małosolne robione na sucho wyróżniają się nie tylko nietypowym sposobem przygotowania, ale również czasem, w jakim są gotowe. Na tradycyjne ogórki należy czekać kilka dni, tymczasem przy wykorzystaniu tej metody można cieszyć się ich smakiem już po 24 godzinach. Proces ten można jeszcze przyspieszyć, nacinając końcówki ogórków.

Pamiętaj, ze smak ogórków możesz dostosowywać do swoich upodobań, dodając np. nieco więcej kopru lub chrzanu.

Przepis na ogórki po rosyjsku (na sucho)

Składniki na ogórki po rosyjsku (na sucho)

• ok. 700 g niedużych ogórków gruntowych
• 1 łyżeczka soli
• 5 ząbków czosnku
• 1 łyżeczka ziaren gorczycy
• kawałek chrzanu o długości ok 4-5 cm
• 1 liść chrzanu
• 3 liście porzeczki
• 2 baldachy (kwiatostany) kopru razem z łodygami

Jak zrobić ogórki po rosyjsku (na sucho)

Ogórki dokładnie umyj. Jeśli chcesz przyspieszyć proces kiszenia, utnij im końcówki. Korzeń chrzanu przekrój wzdłuż na pół, a ząbki czosnku rozgnieć lekko przy pomocy noża. Jeśli łodygi kopru są długie, połam je na kilka części.

Wszystkie składniki wrzuć do dużego worka z zamknięciem strunowym. Potrząśnij kilkukrotnie zawartością, aby wszystko dobrze się wymieszało.

Worek włóż do lodówki na około 4-5 godzin. Po tym czasie wyjmij je i zamknięty worek pozostaw w temperaturze pokojowej na 20 godzin. Po tym czasie ogórki nadają się już do jedzenia.

Warto pamiętać, że ogórki po rosyjsku najlepiej zjeść tuż po tym, jak będą gotowe. Trzymane w woreczku znacznie dłużej, mogą stać się miękkie i niezbyt apetyczne. Ponieważ robi się je łatwo i szybko, lepiej jest przygotować częściej, mniejszą porcję.

Zobacz też inne przepisy na przetwory

Zobacz też najnowsze przepisy

• Sałatka z pieczonym kalafiorem
• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha

Artykuł Ogórki po rosyjsku (na sucho) pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.