Przez wiele lat kupowałam lemon curd, aż w końcu zdecydowałam się przygotować go samodzielnie. Nie tylko jest to banalnie prostsze i tańsze, ale i efekt końcowy jest smaczniejszy. Koniecznie spróbujcie zrobić ten krem cytrynowy, bo jest niezastąpionym dodatkiem do przeróżnych deserów. Z pewnością przypadnie do gustu wszystkim miłośnikom cytrusów i orzeźwiających słodkości. Ale ostrzegam – raz spróbujecie i możecie przepaść.

Czym jest curd?

Jeśli nigdy nie próbowałeś curd, musisz wiedzieć że to wyjątkowo aksamitny, słodki i intensywnie cytrynowy krem, przypominający nieco budyń lub kisiel. Z resztą przygotowuje się go również bardzo podobnie. Ważnym jest, aby w czasie gotowania krem się nie przypalił ani nie powstały w nim grudki, bo to zniszczy cały efekt.

Jak wykorzystać krem cytrynowy?

Ten pyszny krem cytrynowy, to podstawa wielu klasycznych wypieków. Możesz przełożyć nim ciasta lub nadziać nim ciastka. Koniecznie przetestuj ten przepis na ciasteczka z lemon curd – są obłędnie smaczne! Doskonale sprawdza się również w różnego rodzaju warstwowych deserach serwowanych w pucharkach.

Jak przechowywać lemon curd?

Po przygotowaniu kremu cytrynowego możesz od razu zużyć go do przygotowania deserów. Jeśli jednak zrobisz go więcej, przelej cytrynowy curd do słoiczka, dokładnie go zakręć i przechowuj w lodówce do dwóch tygodni.

Czy cytrynowy curd można mrozić?

Aby przechowywać krem cytrynowy dłużej, należy go zamrozić. W takiej sytuacji wytrzyma koło 3-4 miesięcy. Nie wymaga to szczególnej filozofii, bo wystarczy przełożyć go do pojemnika i wrzucić do zamrażalnika. Aby ułatwić sobie późniejsze wykorzystanie lemon curd, możesz podzielić go na mniejsze porcje, po które sięgniesz gdy będą potrzebne.

Przepis na lemon curd

Składniki na lemon curd

• 3 cytryny
• 2 jajka
• 80 g masła
• 100 g cukru

Jak zrobić lemon curd

Wyciśnij sok z cytryn oraz zetrzyj z nich skórkę na tarce o małych oczkach. 

Sok i skórkę wymieszaj z jajkami i cukrem przy pomocy trzepaczki, tak aby utworzyły jednolitą masę. Całość przelej do metalowej miski, a następnie dodaj do nich miękkie masło pokrojone w mniejsze kawałki. 

W niedużym garnku doprowadź do wrzenia wodę. Postaw na garnku metalową miskę, zwróć jednak uwagę, aby woda nie powinna dotykać jej dna. Zacznij gotować masę cytrynowo-jajeczną cały czas energicznie mieszając ją przy pomocy trzepaczki.

Po około 10-15 minutach ubijania krem powinien zgęstnieć i mieć konsystencję budyniu. Raczej nie powinno w nim być grudek – gdyby się pojawiły, możesz przetrzeć krem przez sitko. 

Gotowy curd przełóż do zakręcanego słoiczka i przechowuj w lodówce.

Zobacz też inne przepisy na przetwory

Zobacz też nowe przepisy

• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha
• Paszteciki z pieczarkami

Artykuł Lemon curd pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Wiecie, że przepis na domowy makaron jest niesłychanie prosty? Wielokrotnie spotkałam się z opinią, że wymaga on masy roboty, tymczasem to zaledwie kilka składników i nieco zagniatania. Z jego przygotowaniem poradzisz sobie bez względu na to, czy skończyłeś niejeden kurs kulinarny, czy też dopiero zaczynasz swoją przygodę z gotowaniem.

Z dzieciństwa pamiętam, jak co weekend moja babcia przygotowała długie płaty makaronu, który następnie suszył się na obrusie i był serwowany do niedzielnego obiadu. Warto pielęgnować tę tradycję, nawet jeśli domowy makaron nie będzie podawany do rosołu, a zostanie zamieniony np. w pyszne danie główne.

Jaka mąka na domowy makaron?

Przygotowując domowy makaron, zawsze sięgam po włoską mąkę pszenną typu 00, którą używa się również do zrobienia pizzy. Jest wyjątkowo lekka, ma w sobie dużo glutenu i bardzo drobno zmielona, dzięki czemu makaron wychodzi delikatny i sprężysty. Jest też łatwy do wyrobienia.

Jeśli akurat nie posiadasz mąki typu 00 możesz sięgnąć po inną, drobną mąkę np. taką typu 500 lub 550, którą znajdziesz dosłownie w każdym sklepie.

Jak podać domowy makaron?

Jedną z największych zalet tego przepisu jest jego uniwersalność. Tak przygotowany makaron możecie bowiem podać np. jako danie główne – wówczas kroję go na długie wstążki o grubości około 1-2cm, tworząc tagliatelle lub nieco grubsze papardelle (w zależności od tego, jaki sos serwuję).

Ciasto z tego przepisu doskonale nadaje się również do zrobienia krótkich makaronów, takich jak rurki lub kokardki.

Makaron domowej roboty jest też niezastąpiony do zup. Idealnie pasuje np. do tradycyjnego rosołu. W tej wersji najlepiej sprawdzi się pocięty na naprawdę cieniutkie i dosyć krótkie nitki.

Jak długo gotować domowy makaron?

Świeży makaron, który nie był suszony, nie musi być długo gotowany. Aby był al dente – czyli jeszcze lekko twardawy w samym środku i stawiający opór przy gryzieniu – należy gotować go około 3-4 minut. Wiele w tym wypadku zależy od tego jak grubo jest on rozwałkowany i jaki ma kształt. Nitki ugotują się ekspresowo, z kolei grubsze płaty lub rurki będą wymagać dłuższej chwili.

Jeśli gotujesz suszony makaron, czas gotowania powinien zostać nieco wydłużony, jednak wciąż nie powinien być dłuższy niż 7-8 minut.

Jak suszyć domowy makaron?

Aby przechować makaron dłużej, dobrze jest go wysuszyć. W tym wypadku należy ułożyć go na tacy lub blaszce i odczekać minimum 24 godziny. Pamiętaj, że makaron powinien tworzyć niezbyt grubą, równomierną warstwę.

Aby nie skleił się w czasie suszenia, dobrze jest obsypać go dodatkową porcją mąki. Do suszenia wybierz suche, przewiewne miejsce, gdzie nie ma wilgoci i nie skrapla się para wodna znad gotujących się garnków.

Jak przechowywać domowy makaron?

Dobrze wysuszony makaron możesz przechowywać przez długi czas. W tym celu najlepiej sprawdzą się szczelnie zamykane słoje lub puszki. Możesz również przełożyć wstążki do dużej, papierowej torebki, która ułatwi cyrkulację powietrza.

Przepis na domowy włoski makaron

Składniki na domowy włoski makaron

• 400 mąki typu 00 + dodatkowo do podsypania
• 5 dużych jajek
• duża szczypta soli

Jak zrobić domowy włoski makaron

Na stolnicy usyp kopczyk z mąki, a następnie w jego środku zrób wgłębienie, tworząc coś w rodzaju wulkanu. Jajka wbij do miseczki, lekko ubij je przy pomocy widelca, a następnie wlej je w zagłębienie w mące.

Ostrożnie zacznij wyrabiać ciasto, tak aby powstała jednolita masa. Postaraj się zebrać ze stolnicy wszystkie kawałki i całą mąkę.

Uformuj kulkę i zacznij energicznie zagniatać ciasto przez około 10-15 minut. W tym czasie powinno stać się znacznie bardziej elastyczne i delikatne. Wyrabianie ciasta jest kluczowym elementem, dlatego warto poświęcić mu trochę czasu i energii.

Ponownie uformuj kulkę, owiń ją folią spożywczą, a następnie pozostaw aby odpoczęła przez minimum 30 minut.

Po tym jak ciasto odpocznie, podziel je na 4 porcje, a następnie każdą z nich rozwałkuj na cienki płat. W tym celu najlepiej jest użyć specjalnej wałkownicy, przechodząc po kolei przez wszystkie grubości aż do najcieńszej. Obsyp ciasto obficie mąką, a następnie pokrój je przy pomocy noża na cienkie paski. Możesz też użyć maszynki do makaronu. W razie potrzeby obsyp gotowy makaron dodatkową porcją mąki. Uformuj gniazdka i pozostaw je do wyschnięcia lub natychmiast ugotuj.

Zobacz tez inne przepisy na makarony

Zobacz też nowe przepisy

• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha
• Paszteciki z pieczarkami

Artykuł Domowy makaron pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Niewielu rzeczy jestem tak pewna, jak tego, że gdy po raz pierwszy zrobicie konfitowany czosnek, będziecie później dbać o to, aby zawsze mieć go w kuchni. Dzięki długiemu pieczeniu czosnek staje się kremowy i wyjątkowo delikatny. Traci swoją ostrość, a zyskuje niesamowitą głębię i słodycz. Stanowi niesamowicie uniwersalny dodatek do wielu dań, chociaż tak naprawdę najlepiej smakuje po prostu rozsmarowany na kromce świeżego pieczywa.

Czym jest konfitowanie?

Jeśli interesują cię tradycyjne techniki kulinarne, z pewnością natknąłeś się na termin konfitowanie. To jedna z klasycznych i bardzo starych metod przetwarzania żywności, którą szczególnie upodobali sobie francuscy mistrzowie kuchni.

Kofitowanie polega na gotowaniu produktów w głębokim tłuszczu, zwykle w dosyć niskiej temperaturze, dlatego produkty się nie smażą, a powoli gotują. Dzięki temu stają się bardzo delikatne i wręcz rozpływają się w ustach. Dodatkowo, zabieg ten sprawia, że można je również bardzo długo przechowywać.

Wbrew pozorom, konfitowane potrawy wcale nie są tłuste, co zwykle konfituje się produkty, które nie chłoną dużo tłuszczu, a przed podaniem odsącza się je z jego nadmiaru.

Co można konfitować?

Zgodnie z klasycznymi przepisami, najczęściej konfituje się mięso, takie jak piersi i udka z kaczki, gęsi lub kurczaka. Jednak to nie wszystko. Z powodzeniem w ten sposób możesz przygotować także sporo warzyw począwszy od pomidorów a na czosnku i cebuli kończąc. Gotowanie w tłuszczu pozwala wydobyć ich naturalną słodycz i niesamowicie podbić ich smak.

Jak wykorzystać konfitowany czosnek?

Uwielbiam konfitowany czosnek nie tylko ze względu na wspaniały smak, ale również niesamowitą uniwersalność. Możesz użyć go jako substytutu masła, rozsmarowując upieczone ząbki na tostach. Będą też świetnym dodatkiem do zup, mięs, serów, sosów i sałatek. Świetnym pomysłem będzie również użycie pasty z pieczonego czosnku jako dodatku to pizzy lub zapiekanek.

Pamiętaj również o tym, aby nie zmarnować oliwy, w której konfitował się czosnek. Ma fantastyczny aromat, który przeniknie do każdej potrawy, do której jej dodasz.

Jak długo można przechowywać konfitowany czosnek

Tłuszcz doskonale konserwuje, dlatego też każdy produkt przygotowywany metodą konfit ma bardzo długą trwałość. Jeśli tak przygotowany czosnek przełożysz razem z oliwą do szczelnie zamykanego pojemnika lub słoja, możesz z powodzeniem przechowywać go nawet kilka miesięcy w lodówce.

Przepis: konfitowany czosnek

Składniki na konfitowany czosnek

• 4-5 główek czosnku 
• oliwa z oliwek
• 3 gałązki rozmarynu
• duża szczypta soli

Jak zrobić konfitowany czosnek?

Główki czosnku podziel na ząbki i obierz ze skórek. Następnie przełóż je do naczynia żarrodpornego. Możesz również przygotować je w garnku, który nie ma plastikowych elementów i nadaje się do włożenia do piekarnika.

Ząbki czosnku zalej oliwą z oliwek, tak aby je przykryła. Dodaj do naczynia gałązki rozmarynu, a całość oprósz solą.

Wstaw naczynie do piekarnika nagrzanego do 120 stopni i piecz przez około 1,5 godziny. W tym czasie ząbki czosnku powinny zmięknąć na tyle, aby po naciśnięciu można było je rozsmarować niczym miękkie masło. Czas pieczenia zależy od wielkości ząbków, dlatego sprawdzaj je podcza pieczenia i w razie potrzeby skróć lub wydłuż czas.

Gotowy konfitowany czosnek przełóż do słoika lub szczelnie zamykanego pojemnika. Możesz przechowywać go nawet przez kilka miesięcy w lodówce. 

Zobacz też inne przepisy na przekąski

Zobacz też nowe przepisy

• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha
• Paszteciki z pieczarkami

Artykuł Konfitowany czosnek pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Kiedy tylko zaczyna się krótki sezon na jagody, warto go naprawdę dobrze wykorzystać. Przygotuj jagody w słoiku, aby cieszyć się ich smakiem przez cały rok. Wbrew pozorom ich zrobienie wcale nie jest trudne i jest to zadanie, z którym poradzi sobie nawet początkujący kucharz. To także jedne z najmniej pracochłonnych przetworów, jakie znam. Całość to zaledwie kilkanaście minut roboty, a całą resztę zrobi za nas piekarnik. Tak więc nie zastanawiajcie się i jeśli tylko możecie przygotujcie sobie zapas na zimę.

Kiedy zrobić jagody w słoiku?

Sezonu na jagody warto pilnować ponieważ jest on stosunkowo krótki i mocno uzależniony od tego jaka pogoda aktualnie panuje. Te przepyszne owoce najczęściej pojawiają się na straganach na przełomie czerwca i lipca i można je dostać mniej więcej przez miesiąc. Oczywiście do tego przepisu możesz wykorzystać np. mrożone owoce, jednak jest to niezbyt opłacalne przedsięwzięcie.

Czy jagody w słoiku trzeba pasteryzować?

Ten przepis najbardziej cenię sobie za prostotę. Ponieważ jagody w słoiku przygotowuje się w piekarniku, nie wymagają dodatkowego pasteryzowania. Po wyjęciu ich z pieca i wystudzeniu warto upewnić się, że wszystkie zakrętki chwyciły, są wklęsłe i wydają głuchy odgłos po stuknięciu. Wówczas masz pewność, że przetrwają w spiżarni całą zimę.

Jak długo można przechowywać jagody w słoikach?

Dobrze zapasteryzowane owoce w słoiczkach mogą wytrzymać naprawdę bardzo długo. Zwykle zjadamy je systematycznie w ciągu roku, dojadając ostatnie zapasy wczesną wiosną. Ostatnio jednak na dnie jednej z półek w spiżarni znalazłam słoiczek sprzed 2 lat i jagody wciąż były dobre. Jeśli po otwarciu słoiczka nie zobaczysz żadnego podejrzanego nalotu, ani nie poczujesz nieprzyjemnego zapachu, możesz mieć pewność, że owoce nadają się do zjedzenia.

Jak wykorzystać jagody w słoiku?

Ten przepis cenię sobie nie tylko ze względu na łatwość przygotowania, ale również dlatego, że owoce można wykorzystać na wiele sposobów. Jagody są doskonałym dodatkiem do herbaty w chłodne dni. Możesz również wykorzystać je do przygotowania przeróżnych deserów – począwszy od ciast i tart, a na lodach, słodkich omletach, naleśnikach i placuszkach skończywszy. Możliwości są właściwie nieograniczone i zależą wyłącznie od twojej wyobraźni.

Przepis na jagody w słoiku

Składniki na jagody w słoiku

na ok. 8 słoiczków 300 ml

• 2 kilogramy jagód
• ok. 200 g cukru

Jak zrobić jagody w słoiku

Pracę rozpocznij od przygotowania jagód. Przebierz je i oczyść ze wszystkich zanieczyszczeń, takich jak patyczki lub listki. Opłucz je na sitku.

Słoiczki zalej wrzątkiem , a po około 2-3 minutach wylej z nich wodę i poczekaj aż lekko przeschną.

Do każdego ze słoiczków wsyp jagody do połowy wysokości. Następnie zasyp owoce czubatą łyżką cukru, a następnie dopełnij słoiczki jagodami, tak aby do brzegu zostało około 1 cm. Na wierzch owoców wysyp kolejną łyżkę cukru.

Każdy ze słoików dokładnie zakręć. Ustaw je na dużej blaszce do pieczenia, a następnie wstaw do piekarnika nagrzanego do 120 stopni na około 40 minut. Następnie odstaw jagody w słoiku do ostygnięcia, odwracając je do góry dnem. Później możesz już wstawić je do spiżarni.

Zobacz też inne przepisy na przetwory

Zobacz też nowe przepisy

• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha
• Paszteciki z pieczarkami

Artykuł Jagody w słoiku na zimę pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Wielkanocna babka na oleju to idealny przepis dla tych, którzy chcą mieć pewność, że na ich świątecznym stole znajdzie się pyszne ciasto. Jej przygotowanie jest zaskakująco proste i poradzi sobie z nim każdy, nawet mało doświadczony kucharz. Co bardzo ważne, ciasto wychodzi wyjątkowo puszyste, delikatne i wilgotne, a na dodatek bardzo długo utrzymuje świeżość.

Jeśli w twoim repertuarze ma się znaleźć tylko jeden przepis na babkę, niech to będzie ten – uniwersalny, szybki i łatwy do modyfikacji.

Co symbolizuje babka na wielkanocnym stole?

Kusząca smakiem i zapachem babka to obowiązkowy element na każdym, wielkanocnym stole. Podobnie jak większość tradycyjnych, świątecznych potraw, także i to ciasto ma ukrytą symbolikę.

Jego kształt ma przywoływać na myśl obszerne, ludowe suknie zakładane dawniej przez gospodynie na specjalne okazje. Dodatkowo, babka symbolizuje bogactwo, zaradność oraz nieprzeciętne umiejętności przygotowujących je kucharek. Właśnie z tego powodu ważnym jest, aby do świątecznego koszyczka trafiło ciasto, przygotowane przez nas samodzielnie, a nie to zgarnięte ze sklepowej półki.

Dlaczego do babki dodaje się olej?

Każdy chce, aby przygotowana przez niego babka pięknie wyrosła, była wilgotna i delikatna. Jak osiągnąć taki efekt? Otóż należy sięgnąć po sekretny składnik, jakim jest olej rzepakowy.

To właśnie dzięki niemu, ciasto bardzo łatwo się wyrabia i porcjuje. Dodatek ten zmniejsza również ryzyko przywarcia ciasta do foremki. Ponieważ tłuszcz ułatwia napowietrzenie ciasta i zatrzymanie w nim wilgoci, po upieczeniu babka na oleju ma bardzo lekką konsystencję, jest miękka i zdecydowanie dłużej zachowuje świeżość.

Warto również pamiętać, że babka na oleju to chyba jeden z najprostszych przepisów na to wielkanocne ciasto – znacznie łatwiejszy niż chociażby popularna babka drożdżowa. Udaje się za każdym razem, dlatego szczególnie polecam go wszystkim początkujących kucharzom i kucharkom, którzy niezbyt pewnie czują się przygotowując ciasta.

Jaki olej do babki wybrać?

Jak pewnie możecie się domyśleć, olej olejowi nie jest równy. Na sklepowych półkach znajdziecie ich mnóstwo. Który więc wybrać? W mojej kuchni najczęściej gości olej rzepakowy, który świetnie sprawdza się w przygotowywaniu nie tylko wytrawnych dań, ale jak pokazuje poniższy przepis, nadaje się również do ciast i deserów.

Warto również pamiętać, że ten rodzaj oleju cechuje się wysoką zawartością jedno i wielonienasyconych kwasów tłuszczowych oraz wyjątkowo zdrowych (i potrzebnych w naszej diecie) kwasów omega-3 i 6 – silnych przeciwutleniaczy, które zmniejszają poziom złego cholesterolu oraz pomagają usuwać z organizmu szkodliwe wolne rodniki.

Dlaczego babka na oleju a nie na maśle?

No właśnie? To pytanie słyszę bardzo często. W końcu mogłoby się wydawać, że masło jest jednym z najbardziej oczywistych wyborów jeśli chodzi o przygotowywanie ciast.

Warto pamiętać, że wypieki na oleju wychodzą równie dobrze, a ich przygotowanie jest znacznie prostsze – zapomnisz o ucieraniu, ogrzewaniu do odpowiedniej temperatury itp.. Co więcej., olej znacznie lepiej od masła znosi wysokie temperatury, dzięki czemu mimo podgrzewania wciąż zachowuje swoje walory odżywcze. Dodatkowo, olej rzepakowy ma neutralny smak, co pozwala zabłysnąć także innym składnikom, zwłaszcza tym o delikatnym aromacie.

Nie bez znaczenia jest również fakt, że olej to po prostu tańszy i łatwiej dostępny składnik, który niemal każdy ma w kuchni. Tak więc jeśli nagle najdzie cię ochota na coś słodkiego, prosty przepis na ciasto na oleju z pewnością będzie twoim przyjacielem.

Kiedy upiec babkę wielkanocną?

Babka na oleju to tak prosty przepis, że jego wykonanie zajmie ci zaledwie kilkanaście minut. Z tego względu można przygotować ją właściwie na ostatnią chwilę czyli np. w Wielką Sobotę.

Ponieważ ciasto długo zachowuje świeżość (zwłaszcza gdy nie jest napoczęte), pieczenie możesz też zaplanować nawet 2-3 dni wcześniej. W takim wypadku warto zadbać o to, aby babka była przechowywana w odpowiednich warunkach – nie musisz wkładać jej do lodówki, ale dobrze będzie umieścić ją pod kloszem lub owinąć szczelnie folią spożywczą. Dekorowanie zostaw na ostatnią chwilę.

Jak udekorować babkę?

Aby babka pięknie prezentowała się na świątecznym stole, możesz puścić wodze fantazji przy dekorowaniu ciasta. Polej ją równomiernie gęstym lukrem lub polewą czekoladową. Dla ciekawszego efektu możesz zabarwić je przy pomocy barwników spożywczych. Dodatkowo, możesz ozdobić ciasto cukrowymi ozdobami, czekoladowymi jajkami lub kolorowymi posypkami. Jeśli się spieszysz, możesz po prostu oprószyć ciasto cukrem pudrem przesianym przez sitko.

Babka na oleju – przepis

Składniki: Babka na oleju

na foremkę do babki o średnicy 23 cm (pojemność ok. 2l)

Ciasto:

• 3 duże jajka
• 115 g drobnego cukru
• 140 ml oleju rzepakowego (ok. 135 g)
• 170 g mąki pszennej
• 60 g mąki ziemniaczanej
• 1 łyżeczka proszku do pieczenia
• skórka otarta z 1 dużej pomarańczy
• skórka otarta z 1 cytryny
• łyżeczka pasty waniliowej

Dodatkowo:

Babka na oleju – jak zrobić?

Do misy miksera wbij jajka oraz dodaj do nich cukier. Całość ubijaj na wysokich obrotach przez około 4-5 minut, do momentu uzyskania jasnej, gęstej i puszystej masy.

Następnie, nie przerywając miksowania, zacznij dodawać do jajek cienką strużką olej rzepakowy. Miksuj przez kolejnych kilka minut, aby wszystkie składniki bardzo dobrze się połączyły, masa stała się jednolita i zgęstniała.

Kiedy jajka będą dobrze ubite razem z olejem, możesz dodać do nich skórkę otartą z cytryny i pomarańczy, proszek do pieczenia, pastę waniliową oraz przesiane przez sitko oba rodzaje mąki. Ponownie wymieszaj masę, tak aby wszystkie składniki dobrze się połączyły.

Gdy będziesz mieć pewność, że w masie nie ma żadnych grudek, przelej ją do formy do babki wysmarowanej masłem i oprószonej niedużą ilością mąki.

Babka na oleju powinna być pieczona w temperaturze 170 stopni przez około 35 minut – do suchego patyczka. Po upieczeniu, wyjmij babkę z formy, przełóż na paterę i udekoruj lukrem, cukrem pudrem lub czekoladą. Możesz również sięgnąć po kolorowe posypki lub cukrowe kwiaty.

Zobacz też inne przepisy na Wielkanoc:

Zobacz też nowe przepisy:

• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha
• Paszteciki z pieczarkami

Wpis sponsorowany. Sfinansowano z Funduszu Promocji Roślin Oleistych.

Artykuł Babka na oleju pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Jak pogodzić tłustoczwartkową tradycję i nieustanny brak czasu? Przepis na szybkie pączki bez wyrastania, przygotowywania zaczynu i całej masy roboty, może ci bardzo pomóc. Dzięki niemu możesz cieszyć się smakiem domowych pączków i to bez wielogodzinnego czekania na to aż ciasto odpowiednio wyrośnie, a potem znów wyrośnie itd. W tym wypadku cały sekret tkwi w odpowiedniej kolejności mieszania składników oraz ich temperaturze. Efekt? Pyszne i puszyste pączki – dokładnie jak te, przygotowywane tradycyjną metodą.

Czym nadziać pączki?

W przypadku domowych pączków mamy mnóstwo możliwości w kwestii nadzienia. Tradycjonaliści z pewnością wybiorą dżemy lub konfitury, spośród których moim faworytem jest ten różany. Doskonale sprawdzą się również inne dżemy owocowe i powidła.

Dobrym pomysłem będzie również postawienie na krem budyniowy, czekoladowy lub orzechowy. W znacznie mniej tradycyjnej wersji możesz zdecydować się na bitą śmietanę jednak tę powinno się wkładać do całkowicie zimnych pączków i to najlepiej na krótko przed ich podaniem.

Kiedy nadziewać pączki?

W kwestii nadziewania pączków mamy dwie szkoły: jedni nadziewają je przed smażeniem inni już po. Tak na dobrą sprawę obie są prawidłowe i zależą od indywidualnych preferencji. Osobiście uważam, że zdecydowanie łatwiej robić to już po usmażeniu, przy pomocy rękawa cukierniczego z odpowiednią końcówką do nadziewania. Ta metoda będzie też lepsza, jeśli chcesz przygotować naprawdę szybkie pączki. Nie musisz tracić czasu na dodatkowe nadziewanie i formowanie surowych pączków z czym jest trochę więcej zabawy niż z wyciśnięciem nadzienia do gotowych słodkości.

Na czym usmażyć szybkie pączki?

Tradycyjnie pączki smaży się na smalcu. Nie stanie się jednak nic strasznego, jeśli postawisz na bardziej neutralną opcję, czyli olej roślinny np. słonecznikowy lub rzepakowy. Pamiętaj jednak, aby sięgnąć po olej który nadaje się do smażenia i ma wysoką temperaturę dymienia, co pozwoli na jego dłuższe podgrzewanie.

W czasie smażenia zwróć uwagę na to, aby olej nie rozgrzał się za bardzo – jeśli zacznie dymić, jest to znak że się pali i że zaczynają wytwarzać się w nim szkodliwe substancje. Pamiętaj również, że zbyt mocno rozgrzany olej sprawi, że pączki będą spalone z zewnątrz, ale wciąż surowe w środku.

Jak długo smażyć pączki?

Kiedy smażysz szybkie pączki, możesz pominąć lub przyspieszyć wiele etapów, ale w przypadku smażenia czas jest bezwzględny – nie pominiesz tego etapu, ani nie przyspieszysz. Średniej wielkości pączki smaży się około 2 minut na każdą ze stron, do momentu aż skórka ładnie się zezłoci. Tak jak wspominałam wcześniej – zwróć uwagę na temperaturę oleju, żeby pączki usmażyły się na wskroś.

Jak przechowywać pączki żeby zachowały świeżość?

Staram się nie pozostawiać pączków bez przykrycia, aby nie stały się czerstwe i zeschnięte. Jeżeli nie zjadasz ich natychmiast (lub krótko po usmażeniu), przełóż je do papierowej torby, na paterę z kloszem lub po prostu do zamykanego pojemnika. Warto pamiętać, że pączki można również mrozić. W takiej sytuacji, po wyjęciu z lodówki wystarczy wrzucić je na kilka minut do piekarnika i znów będą pyszne.

Przepis na szybkie pączki bez wyrastania

Składniki na szybkie pączki bez wyrastania

• 35 g drożdży
• 250 ml mleka
• 500 g mąki
• 60 ml oleju
• 4 żółtka
• 70 g masła
• 3 łyżki cukru

Dodatkowo:

• smalec do smażenia (ew. olej)
• dżem do nadziania pączków
• cukier puder do posypania

Jak zrobić szybkie pączki bez wyrastania

Do miski wsyp rozkruszone drożdże i dodaj żółtka. Ucieraj całość przez kilka minut do momentu aż wszystko się połączy: drożdże się rozpuszczą, a jajka staną się puszyste. Następnie zacznij stopniowo zacznij dodawać mąkę przesianą przez sitko, miksując wszystko cały czas.

W międzyczasie podgrzej mleko z dodatkiem oleju, masła i cukru. Mleko nie powinno być wrzące, ale na tyle ciepłe, aby masło się w nim rozpuściło. Gdy będą gotowe, możesz zacząć dodawać ciepły płyn do mąki z jajkami. Cały czas miksuj ciasto. Wyrabiaj do momentu aż wszystko będzie jednolite, gładkie i lśniące.

Wyrobione, ciasto podziel na lekko spłaszczone kulki o wadze ok. 50-60 gramów. Nie musi dodatkowo wyrastać. Aby ułatwić sobie pracę, możesz posmarować dłonie olejem. Odstaw pączki na blat oprószony mąką, przykryj szmatką i odczekaj około 15 minut (pod koniec formowania pączków, pierwsze będą już nadawać się do smażenia).

W międzyczasie rozgrzej tłuszcz w garnku lub głębokiej patelni. Smaż pączki partiami po kilka sztuk na raz, do momentu aż się zrumienią z obu stron. Gdy będą gotowe, przełóż je na półmisek wyłożony papierowym ręcznikiem.

Gdy pączki lekko przestygną, nadziej je ulubionym dżemem lub marmoladą. Na sam koniec oprósz je sporą ilością cukru pudru.

Zobacz też inne przepisy na tłusty czwartek:

Zobacz też nowe przepisy:

• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha
• Paszteciki z pieczarkami

Artykuł Szybkie pączki bez wyrastania pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Tłusty Czwartek zbliża się wielkimi krokami i warto zaopatrzyć się w naprawdę dobry pomysł na coś słodkiego. Wręcz idealnie sprawdzi się przepis na pączki sprzed stu lat – prosty, nieskomplikowany, a jednocześnie bardzo tradycyjny. Tak robiły je nasze babcie i prababcie, dlatego zdecydowanie warto o nim pamiętać i przekazywać go dalej.

Co wyróżnia przepis na pączki sprzed stu lat?

Pewnie nie muszę nikogo przekonywać do tego, że wśród starych przepisów znajduje się mnóstwo perełek, o których warto pamiętać i do których warto często powracać. Tak właśnie stało się z tym przepisem na pączki sprzed stu lat, który znalazłam w książce kucharskiej wydanej jeszcze przed wojną.

Urzekł mnie swoją prostotą i już od pierwszego przetestowania wiedziałam, że będę do niego często wracać. Nie znajdziecie tutaj ani skomplikowanych technik, ani egzotycznych składników. A mimo to, efekt jest zachwycający. Pączki wychodzą delikatne i puszyste – dokładnie takie jak w moich wspomnieniach robiła babcia.

Jaka mąka na pączki sprawdzi się najlepiej?

Jeśli chcesz, aby twoje pączki były naprawdę lekkie i puszyste, ułatw nieco pracę drożdżom i wybierz odpowiedni rodzaj mąki. Nie może być ona zbyt ciężka i zbyt gruba, ponieważ negatywnie wpłynie to na konsystencję ciasta.

Z doświadczenia wiem, że najlepiej nada się mąka typu 450 czyli inaczej popularna i bardzo łatwo dostępna mąka tortowa. Dziś przygotowujemy tradycyjne pączki, dlatego używam mąki pszennej o wysokiej zawartości glutenu.

Jak nadziewać pączki sprzed stu lat?

Pączki możesz nadziewać zarówno przed jak i po smażeniu. Dzisiaj wybieram tę drugą metodę, która moim zdaniem jest także odrobinę prostsza – chociaż to oczywiście kwestia indywidualnych preferencji. Warto również pamiętać, że w ten sposób w pączkach znajdzie się więcej nadzienia

Nadziewając pączki po smażeniu zawsze wykorzystuję szprycę lub rękaw cukierniczy z dokręconą specjalną końcówką do nadziewania. Taka końcówka zwykle wyróżnia się na tle całego zestawu tylek – jest znacznie dłuższa niż końcówki do dekoracji oraz zwykle jest także ostro zakończona, aby ułatwić przebijanie się przez ciasto.

Aby nadziać pączki, wbij głęboko szprycę i powoli, jednostajnym ruchem zacznij wciskać nadzienie do środka pączka. Kiedy zauważysz, że nadzienie zacznie wypływać, a pączek zwiększył swoją masę, możesz przejść do kolejnego.

Na czym smażyć pączki sprzed stu lat?

W tym wypadku nasze babcie i prababcie nigdy nie miały wątpliwości – jeśli smażyć pączki to tylko na smalcu, który ma wysoką temperaturę dymienia i wręcz idealnie nadaje się do głębokiego smażenia.

Jeśli akurat nie dysponujesz smalcem, możesz zastąpić go olejem roślinnym, jednak pamiętaj że w tym wypadku osiągniesz nieco inny efekt.

Jak długo smażyć pączki, aby nie były surowe?

To jeden z tych problemów, z którym boryka się wiele osób, przygotowujących domowe pączki. Po usmażeniu są brązowe z zewnątrz, ale wciąż surowe w środku. Dzieje się tak, w przypadku gdy tłuszcz jest zbyt mocno rozgrzany lub pączki są zbyt duże i grube.

Miej to na uwadze w czasie formowania pączków – nie wycinaj ich zbyt dużych, ani zbyt grubych. Zdecydowanie lepiej będą smażyć się lekko spłaszczone pączki w kształcie dysków niż grubsze kulki.

Postaraj się smażyć pączki na średnim ogniu, aby tłuszcz nie rozgrzał się zbyt mocno. Możesz również od czasu do czasu wrzucić do tłuszczu kawałek ziemniaka, który obniża jego temperaturę. Pamiętam z dzieciństwa, że tak powstałe frytki były nieoczekiwanym bonusem przy okazji smażenia pączków.

Czym udekorować pączki?

Dyskusja o tym czym dekorować pączki co roku rozgrzewa Polaków w okolicy tłustego czwartku. Lukier i cukier puder mają niemal tyle samo zwolenników. Ja znajduję się w tej pierwszej grupie i najczęściej polewam pączki niezbyt gęstym, bardzo łatwym do zrobienia lukrem na bazie cukru pudru i odrobiny soku z cytryny.

Jeśli chcesz jeszcze bardziej urozmaicić smak pączków, możesz posypać wierzch pączków różnego rodzaju dodatkami. Doskonale sprawdzą się kandyzowane skórki pomarańczy, posiekane orzechy, suszone owoce lub wiórki czekoladowe. Wszystko zależy od twojej fantazji.

Przepis na pączki sprzed stu lat?

Składniki na pączki sprzed stu lat

na ok. 20 pączków

• 500 g mąki pszennej
• 50 g drożdży
• 250 ml mleka
• 150 g masła
• 6 żółtek
• 110 g cukru
• 50 ml wódki

Lukier:

• 100 cukru pudru
• 2 łyżki soku z cytryny

Dodatkowo:

• dżem lub marmolada do nadziania pączków
• smalec do smażenia

Jak zrobić pączki sprzed stu lat

Mleko przelej do niedużego rondelka i lekko podgrzej – powinno być ciepłe, ale nie gorące. Dodaj do niego około 2 łyżki mąki, łyżkę cukru i rozkruszone drożdże, a następnie szybko wymieszaj, aby nie było grudek. Odstaw na około 15-20 minut, aby zaczyn zaczął pracować.

W międzyczasie żółtka utrzyj z cukrem, aby powstała jasna i puszysta masa. Kiedy będą gotowe, dodaj do nich rozczyn drożdżowy i ponownie wymieszaj.

Do masy jajecznej dodaj przesianą przez sitko mąkę oraz wódkę. Zagnieć do połączenia wszystkich składników (najłatwiej będzie przy pomocy miksera z hakiem). Następnie dodaj do masy rozpuszczone i lekko przestudzone masło.

Wyrabiaj przez około 5 minut, do momentu aż ciasto będzie jednolite, elastyczne i łatwo będzie odchodzić od ręki. Wtedy możesz przykryć misę wilgotną ściereczką i odstawić na 35 minut w ciepłe miejsce, aby ciasto na pączki wyrosło.

Kiedy ciasto wyrośnie, przełóż je oprószoną mąką stolnicę i uformuj z niego kulę, a następnie rozwałkuj na placek o grubości około 1-1,5 cm. Przy pomocy szklanki lub innego wykrawacza wycinaj pączki aż do skończenia ciasta. Przykryj je ściereczką i odstaw to wyrośnięcia na 25 minut.

W dużym garnku rozgrzej smalec. Smaż na nim pączki na złocisty kolor z obu stron. Po wyjęciu z tłuszczu, przełóż pączki na tacę wyłożoną papierowym ręcznikiem. Gdy przestygną, nadziej je ulubionym dżemem lub konfiturą.

Przygotuj lukier do pączków, mieszając ze sobą cukier puder i sok z cytryny. W razie potrzeby możesz dodać nieco więcej cukru, aby osiągnąć preferowaną przez ciebie konsystencję lukru. Udekoruj wszystkie pączki.

Zobacz też inne przepisy na tłusty czwartek

Zobacz też nowe przepisy

• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha
• Paszteciki z pieczarkami

Artykuł Pączki sprzed stu lat pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Wiele osób stresuje się robiąc barszcz wigilijny. W końcu to gwiazda świątecznej kolacji i niektórzy członkowie rodziny wyczekują go przez cały rok. Jednak tak naprawdę nie ma się czego obawiać. Wbrew pozorom zrobienie go jest bardzo proste i z dobrym przepisem uda się każdemu. A tak się właśnie składa, że mam dla was niezawodny przepis na barszcz wigilijny, który wychodzi za każdym razem.

Kiedy gotować barszcz wigilijny?

Świąteczny barszcz to jedno z tych dań, których nie musisz gotować z dużym wyprzedzeniem. Za jego przygotowanie możesz zabrać się już w wigilię ewentualnie dzień wcześniej. Pamiętaj jednak, aby zarezerwować sobie na to kilka godzin, tak abyś zdążył ugotować esencjonalny bulion jeszcze przed kolacją wigilijną. Zwykle wstawiam go rano, aby spokojnie sobie pykał na niewielkim ogniu, a później ewentualnie podgrzewam go zanim siądziemy do stołu.

Oczywiście, ze znacznie większym wyprzedzeniem warto przygotować zakwas na barszcz czerwony. Ten powinien fermentować przynajmniej 10 do 14 dni.

Czym zakwasić barszcz wigilijny?

W tym wypadku najlepszym wyborem będzie sięgnięcie po przygotowany wcześniej zakwas, bo to on sprawia, że barszcz zyskuje głęboki smak i przyjemną kwaskowatość.

Do zupy możesz dodać także buraki z zakwasu, które również podkreślą jego smak. Jeżeli akurat nie masz ich pod ręką, możesz sięgnąć po odrobinę octu lub soku z cytryny, jednak w tym wypadku lepiej uważać, bo składniki te mogą mocno wpłynąć na to jak smakuje twój barszcz wigilijny.

Z czym podać barszcz wigilijny?

Jeśli chodzi o dodatku do barszczu, w moim domu odpowiedź jest zawsze jedna i są to klasyczne uszka z grzybami. Możesz również przygotować uszka wigilijne z kapustą i grzybami lub uszka z pieczarkami.

Świetnym dodatkiem będą również pierogi, paszteciki lub wigilijne krokiety. Ich nadzienie zależy od ciebie, jednak ja najczęściej stawiam na grzyby lub ich połączenie z kiszoną kapustą. Nic też nie stoi na przeszkodzie, aby podać wigilijny barszcz solo. Smak z pewnością zachwyci wszystkich.

Co zrobić, żeby barszcz nie stracił koloru?

Barszcz wigilijny powinien mieć głęboki, czerwony, a wręcz rubinowy kolor. Aby go nie stracił, należy zwrócić uwagę na kilka szczegółów. Barszcz często traci kolor ponieważ jest podgrzewany w nieodpowiedni sposób. Pamiętać, aby raz ugotowanego barszczu nie doprowadzać ponownie do wrzenia, bo stanie się bury. Lepiej po prostu podgrzewać go na niewielkim ogniu, ale nigdy nie gotować.

Dodatkowo, pamiętaj że zakwas do barszczu należy dodawać niemal na samym końcu już po zdjęciu go ognia. To ten momentu od którego zupa już nie powinna być doprowadzana do wrzenia.

Innym sposobem na utrwalenie koloru barszczu jest dodanie do niego 2-3 łyżek octu jabłkowego lub wody z ogórków kiszonych zanim jeszcze buraki w zupie całkiem się ugotują. Jednak po ten sposób sięgam najrzadziej.

Ile może stać barszcz wigilijny?

Barszcz czerwony wytrzyma w lodówce całkiem długo. Jeśli zrobisz go w wigilię, spokojnie możecie zajadać się nim przez całe święta, a nawet kilka kolejnych dni. Ważnym jest, aby barszcz był przechowywany w lodówce i to pod przykryciem, tak aby nie przesiąknął zapachem innych potraw.

Czy barszcz wigilijny można mrozić?

Jeżeli nie chcesz, aby barszcz wigilijny się zmarnował, możesz go zamrozić. W ten sposób będziesz mieć gotowy obiad, który od razu przywodzi na myśl świąteczne chwile. Pamiętaj jednak, aby nie mrozić go w słoikach, butelkach lub innych szklanych pojemnikach, ponieważ te mogą pęknąć w czasie mrożenia. Znacznie lepiej sprawdzą się woreczki do mrożenia, dzięki którym odpowiednio poporcjujesz zupę.

Przepis na barszcz wigilijny

Składniki na barszcz wigilijny

• 1,5 l zakwasu na barszcz czerwony – przepis
• ok. 3,5 l wody
• 3 kg buraków
• 20 g suszonych grzybów
• 3 pietruszki
• 4 marchewki
• 1 mały seler
• duża cebula
• 2 łyżki masła
• 3 ząbki czosnku
• biała część 1 pora
• 2 liście laurowe
• 3 ziarenka ziela angielskiego
• 4 goździki
• pół łyżeczki majeranku
• sok z połówki cytryny
• sól i pieprz

Jak zrobić barszcz wigilijny?

Przygotowanie barszczu rozpocznij od namoczenia grzybów. Zalej je około 200 ml wody i odstaw na minimum godzinę. Jeśli masz więcej czasu, możesz pozostawić je w wodzie na całą noc. Namoczone grzyby obgotuj przez około 20 minut, a następnie odstaw je do przestygnięcia, zachowując wodę, w której się gotowały.

Buraki, selera, pietruszkę i marchew obierz ze skórki, a następnie zetrzyj na tarce o grubych oczkach. Przełóż je do dużego garnka.

Cebulę i pora posiekaj, a następnie zezłoć je na rozpuszczonym maśle. Gdy się lekko zrumienią, dodaj je razem z tłuszczem do pozostałych warzyw na barszcz wigilijny. Do garnka dodaj także czosnek, listki laurowe, ziele angielskie i goździki. Całość zalej wodą, tak aby wszystkie składniki były przykryte.

Doprowadź zupę do wrzenia, a następnie zmniejsz ogień i gotuj pod przykryciem przez około 40 minut. Zupa powinna tylko lekko „pykać”. Po tym czasie odcedź barszcz, zachowując jedynie płyn (z warzyw możesz zrobić np. kotleciki warzywne)

Do czystej zupy wlej zakwas oraz wodę z grzybów. Dopraw solą, sokiem z cytryny, pieprzem oraz majerankiem (możesz dodać również przeciśnięty przez praskę, ząbek czosnku). Grzyby pokrój w paski i również dodaj je do barszczu.

Podgrzej zupę, ale uważaj, aby nie doprowadzić do wrzenia. Barszcz wigilijny możesz podawać natychmiast. Najlepiej smakuje z tradycyjnymi uszkami lub pierogami.

Zobacz też inne przepisy na Boże Narodzenie

Zobacz też nowe przepisy

• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha
• Paszteciki z pieczarkami

Artykuł Barszcz wigilijny pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

W moim domu kapusta z grzybami jest obowiązkową pozycją na wigilijnym stole. Każdego roku przygotowuję jej więcej niż nam potrzeba, aby później wykorzystać ją do innych potraw takich jak pierogi, krokiety lub paszteciki. Z każdym razem kończycie z doskonałym daniem.

Jak wybrać dobrą kapustę kiszoną?

Dobra kapusta to w tym przypadku podstawa. Przede wszystkim zwróć uwagę na to, jaki produkt kupujesz – unikaj kapusty kwaszonej, bo ta po prostu została doprawiona czymś kwaśnym takim jak np. ocet lub sok z cytryny. Zawsze wybieraj kapustę kiszoną, która przeszła naturalny proces fermentacji i jest nie tylko zdrowsza, ale też smaczniejsza.

Zanim zaczniesz gotować kapustę z grzybami, koniecznie skosztuj kapustę. Jeśli z jakiegoś względu nie będzie ci smakować, wybierz się ponownie do sklepu, bo inaczej zepsujesz całe danie.

Jak zakwasić kapustę z grzybami?

Czasem może się zdarzyć, że po gotowaniu kiszona kapusta staje się za mało kwaśna. Na taki przypadek zawsze zachowuję trochę soku z kapusty, który ociekł z niej jeszcze przed gotowaniem. Sok z kiszonej kapusty możesz też kupić w sklepie spożywczym, bo podobnie jak zakwas z buraków, idealnie nadaje się do picia.

Gdyby to nie pomogło, możesz również sięgnąć po nieco soku z cytryny, jednak nie używaj go zbyt dużo, bo może to wpłynąć na smak całego dania.

Co zrobić z kapusty z grzybami?

Tak przygotowana kapusta rewelacyjnie smakuje solo i z powodzeniem możecie podać ją jako samodzielne danie w czasie kolacji wigilijnej. Ale też nic nie stoi na przeszkodzie, aby wykorzystać ją bardziej. To właściwie gotowy farsz na uszka wigilijne, świąteczne krokiety lub pierogi z kapustą i grzybami. Możesz również przygotować z nią świąteczną tartę z kapustą, naleśniki lub przepyszne paszteciki do barszczu

Kapusta z grzybami – ile może stać?

Jedną z największych zalet tego typu dań, jest to że mogą być dosyć długo przechowywane w lodówce. Jeśli zrobisz ją w wigilię, z powodzeniem wytrzyma nawet do sylwestra. Ważnym jest jedynie, aby dobrze ją zabezpieczyć, np. okrywając folią spożywczą lub zamykając w pojemniku. W ten sposób jej zapach nie przeniknie do innych potraw i odwrotnie.

Czy kapusta z grzybami może być mrożona?

Jeśli jednak po świętach zostanie ci kapusta z grzybami, z powodzeniem możesz ją zamrozić i w żaden sposób nie powinno to wpłynąć ja jej konsystencję lub smak. Najczęściej staram się ją poporcjować w woreczkach, tak aby można było w dowolnym czasie sięgnąć po dokładnie taką ilość jaka jest potrzebna.

Przepis: kapusta z grzybami

Składniki kapusta z grzybami

• 500 g kiszonej kapusty
• 2 listki laurowe
• 3 ziarenka ziela angielskiego
• 100 g suszonych grzybów leśnych (np. borowików lub podgrzybków)
• 2 średniej wielkości cebule
• olej do smażenia
• sól, świeżo mielony pieprz

Jak zrobić: kapusta z grzybami

Grzyby zalej niedużą ilością wody, tak aby były tylko przykryte. Pozostaw je do namoczenia przez 3-4 godziny. Następnie obgotuj je przez 20 minut w tej samej wodzie, w której się moczyły. Po ugotowaniu, odstaw je do przestygnięcia.

Kapustę z grubsza posiekaj, a następnie przełóż ją do dużego garnka. Zalej wodą, tak aby ją lekko przykryła. Dodaj listki laurowe i ziele angielskie. Gotuj przez 25 minut na niewielkim ogniu, a następnie odcedź i przełóż do garnka.

Cebulę pokrój w kostkę i podsmaż ją na oleju, aby dobrze się zrumieniła. Dodaj do niej pokrojone w paski grzyby. Obsmaż przez 2-3 minuty, a następnie dodaj je razem z tłuszczem do kapusty. Dokładnie wymieszaj, dopraw solą i pieprzem. Dodaj do kapusty około 150 ml wody, w której gotowały się grzyby. Jeśli okazałoby się, że płynu jest za dużo, podgrzej ją przez kilka chwil, aby odparował, zostawiając aromat grzybów.

Kapustę podawaj na ciepło, chociaż równie dobrze smakuje w temperaturze pokojowej. Możesz też wykorzystać ją jako farsz do pasztecików, krokietów lub pierogów.

Zobacz też inne przepisy na Boże Narodzenie

Zobacz też nowe przepisy

• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha
• Paszteciki z pieczarkami

Artykuł Kapusta z grzybami pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Krokiety pojawiają się na naszych stołach z różnych okazji, a szczególnie często w okresie bożonarodzeniowym. Doskonale pasują do barszczu, chociaż idealnie sprawdzą się także roli samodzielnej przekąski. Warto jednak pamiętać, że farsz dobry farsz to tylko połowa sukcesu. A by był pełny, niezbędne są też dobre naleśniki na krokiety.

Ciasto na krokiety bez mleka – jak je zrobić?

Jeśli nie tolerujesz laktozy, wcale nie musisz zapominać o smaku naleśników. W takim wypadku mleko można zastąpić wodą i to najlepiej gazowaną, dzięki czemu naleśniki na krokiety będą delikatniejsze i lekko puszyste. Czasem w podobnym celu wykorzystuje się piwo, jednak należy pamiętać, że zmienia ono smak masy.

Chcąc zrobić ciasto na krokiety bez mleka warto również sięgnąć po mleko roślinne. Wybierz takie, które nie ma zbyt intensywnego aromatu (np. mleko owsiane) dzięki czemu nie zdominuje ono smaku krokietów.

Jak duże powinny być naleśniki na krokiety?

Wielkość naleśników bezpośrednio wpływa na wielkość krokietów. Jeśli będą zbyt małe, nie dość że finalnie krokiety będą mikroskopijne, to jeszcze ich uformowanie będzie wyjątkowo trudne.

Właśnie z tego względu wolę smażyć naleśniki na krokiety na nieco większej patelni niż zwykle, takiej która ma około 26-28 cm. W ten sposób praca będzie łatwiejsza, a po zawinięciu do środka brzegów naleśnika wciąż uzyskasz całkiem spore krokiety.

Dlaczego naleśniki na krokiety pękają?

Wiele osób skarży się, że w czasie zawijania krokietów, naleśniki rwą się lub pękają. Niestety, w takim wypadku uformowanie eleganckich krokietów i ich usmażenie jest bardzo trudne lub w ogóle niewykonalne. Przyczyn takiego stanu rzeczy może być kilka.

Przede wszystkim zbyt cienkie mogą bardzo łatwo się przerwać w trakcie zawijania. Z tego względu smażąc naleśniki na krokiety należy wylać na patelnię nieco więcej masy niż robi się to w przypadku tradycyjnych naleśników. Te na krokiety powinny być grubsze, aby dobrze utrzymały farsz, nie przesiąkły i nie porwały się przy zawijaniu.

A co jeśli naleśniki pękają? Najczęściej dzieje się tak kiedy są one zbyt grube. W tym wypadku potrzeba sporo wyczucia, aby znaleźć złoty środek pomiędzy zbyt małą a zbyt dużą ilością ciasta na patelni. Dobrze jest przeprowadzić kilka testów zwijania, aby wiedzieć czy krokiety będą dobrze się zwijać. Warto również wiedzieć, że naleśniki mogą pękać jeśli wyschną za bardzo. Nie pozwól stać im zbyt długo bez przykrycia, a problem nie powinien wystąpić.

Z jakim wyprzedzeniem można przygotować naleśniki na krokiety?

Niestety, naleśniki mają to do siebie, że dosyć szybko obsychają. Zwłaszcza jeśli są cienkie. Naleśniki na krokiety są nieco grubsze niż tradycyjne, jednak nie zmienia to faktu, iż także i one obeschną po jakimś czasie od usmażenia. W takiej sytuacji zaczną się kruszyć, a zwinięcie z nich ładnych krokietów może okazać się bardzo trudne jeśli nie niewykonalne.

Jeśli chcesz przygotować naleśniki z wyprzedzeniem, pamiętaj aby dobrze je zabezpieczyć np. obwijając je szczelnie folią spożywczą. W takiej formie wytrzymają w lodówce 1-2 dni. Jeśli chcesz przechowywać naleśniki dłużej, znacznie lepszym rozwiązaniem będzie zamrożenie ich.

Czy naleśniki na krokiety można mrozić?

Tak samo jak te klasyczne, także i naleśniki na krokiety nadają się do mrożenia. Można przygotować je z wyprzedzeniem, a następnie złożyć i zamrozić po wcześniejszym przełożeniu do pojemnika lub specjalnego woreczka do mrożenia. Aby mieć pewność, że nie posklejają się w trakcie mrożenia, można dodatkowo przełożyć je arkusikami papieru śniadaniowego.

Warto jednak mieć na uwadze, że zamrożone naleśniki stają się bardzo kruche i dosyć łatwo je połamać chociażby przekładając inne produkty w zamrażalce. Z tego względu uważam, że lepszym rozwiązaniem jest wcześniejsze zawinięcie naleśników z farszem i mrożenie ich już w takiej formie. Można też nie bawić się w przygotowanie krokietów na raty i mrozić je już po usmażeniu.

Przepis na naleśniki na krokiety

Składniki na naleśniki na krokiety

• 350 g mąki
• 700 ml mleka
• 3 jajka
• 2 łyżki oleju
• Pół łyżeczki soli

Jak zrobić naleśniki na krokiety

Aby przygotować naleśniki do krokietów, rozpocznij od przesiania mąki do misy miksera. Następnie dodaj do niej mleko, jajka, olej oraz sól. Całość zmiksuj do momentu uzyskania jednolitej i gładkiej masy.

Idealne ciasto na naleśniki powinno być lejące i niezbyt gęste. Jeśli zanurzysz w nim łyżkę, masa powinna pokryć ją cienką warstwą. Gdyby okazało się, że jest zbyt gęsta, dodaj nieco mleka lub wody gazowanej. Do zbyt rzadkiej masy dodaj nieco mąki. Ciasto odstaw na pół godziny, aby odpoczęło. 

Na patelni rozgrzej niedużą ilość oleju, tak aby ją tylko delikatnie natłuścić. Następnie wylej na nią porcję ciasta, która pokryje cienką warstwą całą powierzchnię patelni. Smaż krótko z obu stron, aby się zarumieniły. Do przewracania użyj szerokiej łopatki.

Pamiętaj, że naleśniki do krokietów powinny być nieco grubsze niż tradycyjne, aby utrzymały farsz. Jednocześnie, nie mogą być zbyt grube, gdyż będą się łamać w trakcie zawijania.

Zobacz też inne przepisy na Boże Narodzenie:

Zobacz też nowe przepisy:

• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha
• Paszteciki z pieczarkami

Artykuł Naleśniki na krokiety pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Przygotowując się do świąt, zadbajcie o to, aby na waszej liście rzeczy do zrobienia znalazła się domowa masa makowa. Jest o niebo lepsza od tej sklepowej, a jej przygotowanie nie nastręcza żadnych trudności. Właściwie poziom skomplikowania jest porównywalny z otwarciem puszki, tak więc zabierajcie się do roboty, bo na pewno poradzicie sobie z tym zadaniem. Podziękujecie sobie za to później.

Jaki mak najlepiej nadaje się na masę makową?

Na szczęście składniki na domową masę makową są łatwo dostępne i z pewnością bez trudu kupicie je w każdym sklepie spożywczym. Co oczywiste najważniejszym składnikiem jest mak, który powinien być dobrej jakości.

Najczęściej do przygotowania takiej masy używam niebieskiego maku, chociaż nic nie stoi na przeszkodzie, aby sięgnąć po białą odmianę, które będzie idealnie nadawać się chociażby na rogale świętomarcińskie.

Jeśli wybierasz cały mak, pamiętaj, że czeka cię dodatkowa praca związana z mieleniem maku w maszynce lub malakserze. Jeżeli kupisz wcześniej zmielony mak, to zadanie odpada z listy. W takim wypadku musisz go jedynie odpowiednio ugotować i wymieszać z pozostałymi składnikami.

Co dodać do masy makowej?

Oczywiście mak nie może być jedynym składnikiem tej masy. Koniecznie sięgnij po sporą porcję różnego rodzaju bakalii i orzechów. Ja obowiązkowo dodaję do niej rodzynki, morele, migdały, skórkę pomarańczową i orzechy włoskie. Ale na tym nie kończą się twoje możliwości. Świetnie sprawdzą się również figi, suszone śliwki lub daktyle.

Pamiętaj również o dodaniu aromatu, który powiąże ze sobą wszystkie smaki. W moim wypadku jest to amaretto, ale możesz sięgnąć również po różnego rodzaju aromaty do ciast (np. rumowy lub migdałowy) albo pastę waniliową.

Co zrobić żeby masa makowa była wilgotna?

Wiele osób przygotowujących masę, skarży się, że wychodzi im za sucha. Faktycznie, dobra masa makowa powinna być wilgotna, lepiąca się i gęsta.

Aby tak się stało, przede wszystkim nie można odcedzić maku za mocno – jedynie na tyle by pozbyć się z niego nadmiaru płynu. Dla bezpieczeństwa możesz zachować nieco odciśniętego płynu, aby w razie potrzeby dodać go do gotowej masy.

Możesz też dodać do maku nieco więcej miodu, starte na tarce jabłko lub nieco roztopionego masła, jednak pamiętaj, że wpłynie to na finalny smak gotowej masy.

Jak wykorzystać masę makową?

Jedną z największych zalet masy makowej jest to, jak bardzo jest uniwersalna. Możecie użyć ją do przygotowania mnóstwa przepysznych deserów – począwszy od tradycyjnego makowca, poprzez seromakowiec, a na masach do różnego rodzaju przekładańców i ciasteczek skończywszy. Ale to nie wszystko. Domowa masa makowa idealnie nadaje się na farsz do słodkich pierogów lub naleśników. Jest także niezastąpiona przy robieniu makiełek lub drożdzówek

Domowa masa makowa: jak przechowywać?

Po przygotowaniu (i przestudzeniu) masa makowa jest gotowa do użycia. Ale co jeśli przygotujesz ją wcześniej? Domowa masa makowa powinna być przechowywana w lodówce, w zamkniętymi pojemniku, aby nie przeszła innymi zapachami. Możesz też obwinąć miseczkę streczem.

Pamiętaj, aby przed użyciem doprowadzić masę do temperatury pokojowej lub delikatnie podgrzać. Będzie wówczas rzadsza i łatwiejsza do rozsmarowania na cieście lub rozmieszania w kremie.

Czy domowa masa makowa może być mrożona?

Jeśli zrobiłeś za dużo masy, nic nie stoi na przeszkodzie, aby ją zamrozić. W tym celu dobrze będzie podzielić ją na mniejsze porcje, które później łatwiej będzie rozmrozić i zużyć w miarę potrzeb. Najlepiej mrozi się ją w woreczkach, chociaż sprawdzą się również specjalne pojemniczki, które dobrze znoszą niskie temperatury.

Aby rozmrozić masę, po prostu pozostaw ją na kilka godzin w temperaturze pokojowej. Możesz też użyć odpowiedniego trybu w mikrofalówce.

Domowa masa makowa – przepis

Składniki: domowa masa makowa

• 300 g maku
• 50 g rodzynek
• 150 g płynnego miodu
• 50 g orzechów włoskich
• 40 g migdałów w płatkach
• 50 g suszonych moreli
• 60 g masła
• 50 g kandyzowanej skórki z pomarańczy
• 3 łyżki amaretto (alternatywnie kilka kropel aromatu migdałowego)

Jak zrobić: domowa masa makowa

Do średniej wielkości garnka przesyp mak, a następnie zalej go wrzątkiem (ewentualnie gorącym mlekiem) tak, aby płyn przykrywał go na 2-3 cm. Gotuj na niewielkim ogniu przez około 25 minut. Pamiętaj, aby od czasu do czasu go przemieszać.

Ugotowany mak przecedź przez sitko wyłożone gazą i dobrze odciśnij.

Następnie zmiel mak przepuszczając go dwukrotnie przez maszynkę do mięsa. Możesz też zmielić go przy pomocy malaksera lub robota kuchennego. Jeśli używasz mielonego maku, możesz pominąć ten krok.

Morele, orzechy włoskie, rodzynki oraz migdały posiekaj drobno.

W garnku rozpuść masło, a następnie dodaj do niego miód oraz posiekane bakalie oraz kandyzowaną skórkę pomarańczową. Całość dokładnie wymieszaj i zdejmij z ognia. Dodaj do nich zmielony mak, amaretto (lub aromat migdałowy) i ponownie wymieszaj.

Spróbuj masę i w razie potrzeby dodaj do niej miodu lub nieco soku z cytryny. Pamiętaj, że masa powinna być gęsta, ale też wilgotna. Gdyby była zbyt sucha, możesz dodać do niej nieco płynu, w którym gotował się mak lub roztopionego masła.

Zobacz też inne przepisy na Boże Narodzenie

Zobacz też nowe przepisy

• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha
• Paszteciki z pieczarkami

Artykuł Domowa masa makowa pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.

Przygotowując się do świąt Bożego Narodzenia, zadbaj o to, aby na twojej liście rzeczy do zrobienia znalazł się zakwas na barszcz czerwony. Jego zrobienie zajmuje tylko kilka chwil, a dzięki niemu wigilijny barszcz będzie smakować o niebo lepiej. Co więcej, tak przygotowany barszcz nadaje się również do regularnego picia.

Kiedy zrobić zakwas na barszcz czerwony?

Tak na dobrą sprawę, każdy moment jest dobry na zrobienie zakwasu, zwłaszcza gdy planujesz wykorzystywać go na co dzień np. do popijania. Wystarczy, że posiadasz dobre, świeże buraki.

Jeśli planujesz przygotować zakwas na barszcz wigilijny, zabierz się za jego zrobienie w pierwszej połowie grudnia. Zakwas powinien kisić przynajmniej przez tydzień, a nawet dłużej. Koniecznie zarezerwuj sobie sobie na to czas pośród bożonarodzeniowych przygotowań – nie zajmie ci to wiele czasu, ale za to podziękujesz sobie jedząc wigilijny barszcz.

Jak przyspieszyć robienie zakwasu na barszcz?

Jeśli przegapiłeś okienko i wydaje ci się, że jest już za późno na zrobienie zakwasu, wcale nie musisz biec do sklepu po gotowca. Istnieje kilka sprytnych sposobów, aby oszukać czas i nieco przyspieszyć robienie zakwasu.

Jednym z najlepszych sposobów będzie dodanie do buraków wody z ogórków kiszonych. Alternatywnie, aby przyspieszyć proces kiszenia, możesz też dorzucić do słoika kawałek chleba zrobionego na zakwasie, co przyniesie podobny efekt.

Kiedy zakwas na barszcz jest gotowy?

Przygotowując zakwas buraczany możesz zdać się na swoje zmysły. Gotowy zakwas na barszcz powinien mieć głęboki, rubinowy kolor. Może się delikatnie pienić lub gazować. Jego zapach powinien być kwaśny i mieć przyjemny, buraczany zapach.

Jak długo można przechowywać zakwas na barszcz?

Tak jak w przypadku większości kiszonek, zakwas może stać bardzo długo. Jednak w tym wypadku jedną z najważniejszych zasad jest przechowywanie go w lodówce. Jeśli zauważysz, że zakwas musuje, nie musisz się obawiać – to naturalny efekt fermentacji. Im wyższa temperatura, w której znajduje się zakwas, tym bardziej może się pienić i gazować.

Jak rozpoznać zepsuty zakwas?

Jeśli na powierzchni zakwasu pojawi się pleśń lub wyraźny, biały nalot, jest to znak, że dzieje się z nim coś niedobrego. Najpewniej był on przechowywany z nieodpowiednich warunkach lub dostały się do niego jakieś zanieczyszczenia. Wiele osób w takiej sytuacji zbiera pleśń z wierzchu, ale trzeba pamiętać że pleśń jest szkodliwa i przenika pożywienie znacznie głębiej niż jest to widoczne. Z tego względu lepiej zrezygnować ze spożywania takiego zakwasu.

Co zrobić z buraków z zakwasu?

Pamiętaj, że buraków z zakwasu wcale nie musisz wyrzucać. Będą świetnym dodatkiem do sałatek lub kanapek. Zwłaszcza jeśli podpieczesz je w piekarniku lub na patelni. Możesz również zrobić z nich doskonałą zupę lub chłodnik, a także ciekawy dodatek do świątecznego barszczu. Jeśli je zetrzesz lub zmiksujesz w blenderze, zrobisz z nich świetne racuszki albo naleśniki.

Przepis na zakwas na barszcz

Składniki na zakwas na barszcz

• 900 g buraków
• 6 ząbków czosnku
• 3 listki laurowe
• 5 ziarenek pieprzu
• 3-4 goździki
• 1,5 łyżeczki soli
• kawałek chrzanu o długości ok. 4 cm (opcjonalnie)

Jak zrobić zakwas na barszcz

Robiąc zakwas na barszcz czerwony koniecznie pamiętaj o tym, aby dobrze umyć i obrać buraki. Następnie pokrój je w kilkucentymetrową kostkę, w ósemki lub średniej grubości plastry.

Do dużego słoja włóż buraki, przyprawy, czosnek, przekrojony na pół kawałek chrzanu. Całość dopełnij wodą, tak aby sięgała ok 2-3 cm od brzegu słoja. Dokładnie zakręć go, a jeśli używasz metalową zakrętkę, włóż pod nią kawałek papieru do pieczenia, aby zakwas nie dotykał metalu.

Zakwas na barszcz odstaw w ciemne miejsce, gdzie utrzymuje się stabilna temperatura pokojowa. Potrząsaj delikatnie słojem co 2-3 dni, aby jego zawartość dobrze się wymieszała. Zakwas buraczany będzie gotowy po koło 10-14 dni. Możesz wtedy przecedzić go przez gazę i wykorzystać do zrobienia wigilijnego barszczu. Możesz też przechowywać w lodówce i pić regularnie.

Zobacz też inne przepisy na Boże Narodzenie

Zobacz też nowe przepisy

• Chłodnik z botwinki
• Galaretkowiec
• Jagodzianki
• Meksykańska salsa macha
• Paszteciki z pieczarkami

Artykuł Zakwas na barszcz pochodzi z serwisu Okolice Palnika - blog kulinarny.